پایان افسانه لستر

آی اسپورت: ۹ سال است که هیچ تیمی در لیگ برتر موفق نشده از عنوان قهرمانی‌اش دفاع کند. منچستریونایتد سرالکس فرگوسن در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹ آخرین تیمی بود که برای دو فصل متوالی قهرمانی را در خانه نگه داشت. پس از آن فصل ما چلسی، باردیگر یونایتد، منچسترسیتی و بازهم یونایتد، منچسترسیتی، چلسی، لستر و دوباره چلسی را به عنوان قهرمان لیگ شناختیم. در این اواخر استمرار و استحکام، نقطه‌ قدرتمندی بود که لیگ برتر از داشتن آن محروم بود.

این اتفاق نتیجه نوعی دیوانگی است که در چند سال اخیر لیگ برتر را در بر گرفته است. در حالی که بیشتر لیگ‌های اروپایی در شکل نهایی خود قابل پیش بینی هستند و همیشه تیم‌هایی مشابه برای رسیدن به افتخاراتی مشابه هر فصل پس از فصل دیگری رقابت می‌کنند، تیم‌های بزرگ فوتبال انگلیس همیشه در حال نوعی قمار فوتبالی هستند. حالا چطور می‌توان قهرمانی سال گذشته لسترسیتی را برای کسی توضیح داد؟

قطعا همچون دوران فرگوسن، باردیگر تعادل و توازن در این فصل به لیگ برتر بازخواهد گشت. تیم‌ها تاکنون جوری آرایش پیدا کرده‌اند که می‌توان انتظار لیگی هماهنگ و عادی را داشت. آرسنال، چلسی، یونایتد و سیتی، تاتنهام و لیورپول همگی حتی اگر برای قهرمانی نجنگند، برای قرار گرفتن در بین ۴ تیم صدرنشین رقابت سختی دارند. بی شک قهرمان از بین این گروه معرفی خواهد شد و تیمی چون لسترسیتی نخواهیم داشت.

تیمی چون لستر از دل رکود تیم‌های بزرگ جزیره ظهور پیدا کرد و از یک تیم میانه‌رو به تیمی قهرمان تبدیل شد. چنین تحول و فرآیندی برای تیم یک مربی خارجی همچون کلودیو رانیری فوق‌العاده بود؛ تیمی که از میان یک انزوا و فضای بسته بیرون آمد و یکی از غیرمحتمل‌ترین قهرمانی‌های فوتبال را به‌دست آورد. با این حال شرایط خوب آنها تداوم نداشت و عمرش خیلی کوتاه بود.

به جز تاتنهام که تمام مهره‌های کلیدی خود را در تابستان حفظ کرده، باقی تیم‌های بزرگ لیگ برتر پیش از آغاز فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۸ شرایط خودشان را بهتر از قبل کرده‌اند. چلسی به عنوان مدافع قهرمانی اگرچه فصل نقل و انتقالات را خوب شروع نکرد و در این بازار پرهیاهو درمانده شده بود اما با خرید آنتونیو رودیگر، تیموئه باکایوکو و آلوارو موراتا آنها اکنون در موقعیت خوبی قرار دارند.

آرسنال که از یک فصل تلخ رنجیده بود، هم توانست الکسیس سانچز را حفظ کند هم مسون اوزیل. آنها الکساندر لاکازت و سعد کولاسیناچ را به جمع خود اضافه کردند و برای محکم کردن خط میانی به دنبال ستاره موناکو توماس لمار هستند. بازیکنی که در رادار توپچی‌ها قرار دارد و آرسن ونگر با خرید او می‌تواند تعادل بهتری در ترکیب تیمش ایجاد کند.

دو تیم شهر منچستر هم خریدهای بزرگی انجام داده‌اند؛ خریدهایی که پپ گواردیولا و خوزه مورینیو برای ایجاد تحولات و بازسازی این دو باشگاه شمالی جزیزه رویشان حساب بازکرده‌اند. فصل گذشته برای هر دو مرد چیزی شبیه دوران گذار بود اما حالا از آنها انتظار نتیجه‌گیری و قرار گرفتن در جنگ قهرمانی می‌رود.

حتی لیورپول هم که به نسبت در بازار نقل و انتقالات ساکت بوده، می‌تواند با اضافه کردن محمد صلاح که با ۳۵ میلیون پوند به ترکیب این تیم اضافه شده، شرایط خودش را اصلاح کند و برای قهرمانی ادعایی داشته باشد. این بازیکن مصری در خط حمله لیورپول قرار خواهد گرفت تا اینگونه تیم‌های کمی توان مقابله با آنها را داشته باشند. در مورد قرمزهای آنفیلد تنها یک سوال باقی مانده و آن هم ویرجیل فن‌دیک است.

از تبدیل شدن ۴ تیم بزرگ لیگ برتر به ۵ تیم، مدت زمان زیادی نمی‌گذرد. در همین مدت اختلاف‌ تیم‌های بزرگ که مدعی قهرمانی هستند، با تیم‌هایی که برای سقوط نکردن می‌جنگند، کمتر شد. اما چیزی از دیوانگی پنهان لیگ کم نشد؛ دیوانگی که لسترسیتی را در فصل ۲۰۱۵-۲۰۱۶ به قهرمانی لیگ رساند. حالا گذشته‌ها گذشته و حالت عادی به لیگ بازخواهد گشت و از شروع این فصل خودش را نشان می‌دهد.