هافبک صرب؛ روی کینِ عصر جدید الدترافورد

وبسایت نود: اینکه چه کسی باعث شد روملو لوکاکو اولین گل خود را با پیراهن یونایتد در پیروزی ۴ - صفر مقابل وستهام بزند، شاید به چشم نیامد اما این برد بزرگ از جایی در عمق خط میانی شکل گرفت؛ از بازیکنی به نام نمانیا ماتیچ که نشان داد چگونه می‌تواند تیم مورینیو را در این فصل با تیم فصل گذشته او متفاوت کند.

ماتیچ با قراردادی ۴۰ میلیون پوندی به یونایتد آمد تا در اواخر نیمه نخست اولین بازی یونایتد در فصل جدید با یک توپ گیری به موقع در زمین خودی و ارسال آن برای رشفورد، زمینه گل زدن مهاجم ۷۵ میلیون پوندی شیاطین سرخ را مهیا کند.

در حالی که لوکاکو سمت راست جو هارت را هدف گرفته بود، ماتیچ در سمت چپ این مهاجم بلژیکی قرار داشت و سعی داشت فضا را برای شوت‌زنی بهتر مهاجم ۲۴ ساله تیمش فراهم کند. ماتیچ در ۱۰ ثانیه نشان داد چطور می‌تواند در تیمش یک بازیکن تغییر پذیر باشد؛ بازیکنی که به مورینیو تجربه‌ای بی‌نظیر در یک دهه اخیر الدترافورد می‌دهد. شاید بتوان گفت آخرین بازیکنی که چنین قابلیتی داشت، روی کین بود که ۱۵ سال قبل برای یونایتد بازی می‌کرد.

ماتیچ روی کین جدید نیست اما او کیفیتی را به خط هافبک یونایتد آورده که که پس از جدایی مرد خشن ایرلندی در سال ۲۰۰۵ هیچ بازیکنی قادر به انجام آن نبود. ماتیچ که در پست هافبک دفاعی ایفای نقش می‌کند، در نقاط بالاتری از مایکل کریک حضور دارد و بسیار محرک‌تر و دونده‌تر از فلینی است. از سوی دیگر آندر هررا قدرت و مهارت مدیریت بازی ماتیچ را ندارد. پوگبا هم برای اینکه بتواند بازی را از عمیق‌ترین مناطق زمین تیمش فرماندهی کند، باید از نظر آگاهی تاکتیکی پیشرفت بیشتری داشته باشد که ماتیچ این قابلیت را پیش‌تر به‌دست آورده است.

در دوران سرالکس فرگوسن، اوون هارگریوز نقش بازیکنی را داشت که می‌توانست با کیفیت بالایی تخریب بازی حریف را انجام دهد و در کنار آن، استحکام خوبی به خط میانی داده بود؛ همان خصوصیتی که در بازی ماتیچ هم وجود دارد. درن فلچر هم با اضافه شدن به خط حمله، خودش را به یک تهدید گلزنی تبدیل می‌کرد. در کنار این دو بازیکن پل اسکولز حضور داشت که می‌توانست از مرکز زمین تسلط یونایتد بر توپ و میدان را ایجاد کند. حالا ماتیچ با تجربه خود به ژنرال خط هافبک تیمش تبدیل شده، بازیکنی که همه این ویژگی ها را در خودش دارد و فقدان چنین بازیکنی را که چندین سال در یونایتد حس می‌شد، جبران کرده است.

در هفته اول لیگ اگرچه لوکاکو با زدن دو گل از هواداران یونایتد دلربایی کرد اما این عملکرد ماتیچ بود که چشم منتقدان را به خودش دوخت. رسانه‌های سخت گیر بریتانیایی به خوبی متوجه شده بودند که کدام بازیکن توانسته در تیم مورینیو نسبت به فصل گذشته تحول ایجاد کند. تیمی که در فصل قبل از نظر قدرت و انرژی در عمق خط میانی با کمبود مواجه بود.

کریک اکنون ۳۶ سال دارد و در فصل ۲۰۱۶-۲۰۱۷ در ۳۸ بازی برای یونایتد به میدان رفت اما این بازیکن سابق تیم ملی انگلیس از روزهایی که می‌توانست اثرگذاری زیادی برای تیمش داشته باشد، فاصله گرفته است. سن و سالش دیگر اجازه نمی‌دهد که او بتواند توانایی‌هایش را برای تسلط یونایتد بر بازی نشان دهد. این در حالی است که مورینیو گفته بود که دوست دارد زمان به عقب برگردد و کریک را با ۲۶ سال سن در تیمش داشته باشد. اما این اتفاق امکان پذیر نبود پس باید پیدا کردن جانشینی برای او را در اولویت خودش قرار می‌داد.

مورینیو با وجود نزدیک شدن به بازیکنانی مانند تیموئه باکایوکو و اریک دایر، در نهایت توانست ماتیچ را به خدمت بگیرد؛ بازیکنی که سابقه همکاری با یکدیگر را در چلسی داشتند. ماتیچ در دو قهرمانی آخر چلسی در لیگ نقش مهمی داشت و می‌توان بخشی از موفقیت این تیم را به نام او نوشت. بازیکنی که آنتونیو کونته در قبال از دست دادن او عبارت "فقدان بزرگ" را به کار برد. کونته در حالی از فروش این بازیکن صرب ناراحت است که در فصل گذشته ماتیچ بیشترین حضور را در ترکیب تیمش داشت و باثبات‌ترین بازیکنش بود.

تماشای بازی فرمانروایانه ماتیچ در یونایتد تنها ۲۴ ساعت پس از شکست ۳-۲ چلسی در خانه مقابل برنلی، قطعا ناراحتی کونته را بیشتر هم کرده است. هر تیمی که می‌خواهد در لیگ برتر قهرمان شود، به یک هافبک سلطه‌گر نیاز دارد که حالا یونایتد با خرید ماتیچ باردیگر چنین بازیکنی را در اختیار دارد.

مارگ اوگدن - ساکرنت