صدای زنگ خطر؛ برانکو شنید یا نه؟

آی اسپورت: به نظر می‌رسد پرسپولیس بیش از آنکه به سه امتیاز این بازی فکر کند، به بازی رفت مقابل الاهلی می‌اندیشید. این را در رفتار بازیکنانش در زمین، آرایش تیمی و البته بی‌تفاوتی بازیکنانش به خوبی می‌شد دید. هر چند قرمزها به دنبال کسب این سه امتیاز هم بودند و نیمه اول را تهاجمی پیش بردند، اما در مجموع حملات پراکنده و بی پشتوانه و بازی رو به عقب نشان می‌داد که تساوی نیز نتیجه بدی برایشان نیست. این بازی پیام‌های بسیاری برای برانکو و شاگردانش داشت. سه برد متوالی تا اندازه‌ای بازیکنان این تیم را در هاله‌ای از تبختر و غرور فرو برده بود. عکس العمل‌های بیرانوند در مقابل مهاجمان حریف حکایت از یک نگاه از بالا به پایین داشت. برانکو مربی با تجربه‌ای است و می‌داند که مرز بین غرور و خودباوری تا چه اندازه نامرئی و مخرب است. شاید «غرور» واژه برازنده‌تری باشد تا بی‌تفاوتی. قرمزها دیشب مغرورانه بازی کردند و چوب آن را هم خوردند.

پیام دیگر این مسابقه مخاطبش «گادوین منشا» بود که علیرغم نارضایتی که هفته قبل بروز داده بود دو موقعیت خوب را از دست داد تا حداقل برای چند هفته دست از گله‌مندی بر دارد و «دل به کار بدهد». پرسپولیسی‌ها از داوری نیز ضربه خوردند، دو خطای مشکوک و البته تا حدی محرز روی طارمی و علیپور می‌توانست به روند پیروزی‌های این تیم کمک کند، حتی اگر داور خطای هند بازیکن سیاه جامگان را باز هم نادیده می‌گرفت. تنها نماینده ایران در لیگ قهرمانان آخر مرداد ماه به مصاف الاهلی عربستان خواهد رفت. این تیم که در دور مقدماتی لیگ قهرمانان عملکرد خوبی داشت و توانست با منطق به این مرحله صعود کند، این انتظار را در هوادارانش ایجاد کرده است که باز هم یک مرحله بالاتر برود و فوتبال باشگاهی ایران را در آسیا «تکانی» بدهد. پرسپولیس ظرفیت‌های لازم برای رسیدن به این خواسته را دارد. دست مربی تیم برای بازی با مهره‌ها و خنثی کردن نقشه‌های حریفان باز است و هارمونی لازم بین بازیکنان نیز وجود دارد.

با این حال باید انگیزه‌های قرمزها تا آخرین روز رقابت‌های داخلی و آسیایی حفظ شود. اگر این اتفاق نیفتد از هم اکنون می‌توان پرسپولیس را حذف شده آخرین سهمیه ایران از آسیا قلمداد کرد. بازی با سیاه جامگان زنگ خطری برای برانکو بود. شاید آنچنان که باید و شاید صدای این زنگ «کر» کننده نباشد، اما صدای آن را می‌شد از دور دست‌ها شنید. فارغ از اشتباهات داوری، نگاه بی‌تفاوت بازیکنان پرسپولیس به حریف و سهل انگاشتن بازی، آفت بزرگی است که بارها در مقاطع حساس گریبان فوتبال ما را گرفته است و همچون «کنه» به بدنه تیم‌ها چسبیده و در نهایت پیکر بی جانی تحویل داده است.