بازی دوستانه با آلمان؛ پیش درآمد جام جهانی

ایران ورزشی: چه اتفاقی بهتر از اینکه تیم‌ملی پیش از سفر به جام جهانی ۲۰۱۸ با آلمان بازی کند؟ حتی اگر یوآخیم لوو تیم اصلی‌اش را به میدان نفرستد؛ درست مثل همان کاری که در جام کنفدراسیون‌ها کرد و اتفاقا با تیم دوم آلمان هم قهرمان شد. برای ما هم خیلی نباید مهم باشد که حریف قدری همچون آلمان با همه ستاره‌هایش مقابل تیم‌ملی ایران قرار بگیرد یا بازیکنانی را به میدان بفرستد که در بازی‌های رسمی فرصت کمتری نصیب‌شان می‌شود.

ما اما می‌توانیم چنین مسابقه‌ای را چنان جدی بگیریم که تمام ستاره‌هایمان را به میدان بفرستیم تا سخت‌تر از همیشه محک بخورند. تا به قول معروف نشان بدهند که چند مرده حلاجند و برای صعود تیم‌ملی از مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸ چقدر می‌توانیم به آنها امید ببندیم.

البته حالا امیدمان باید به برگزاری این بازی باشد که فعلا فقط حرفش را زده‌اند اما سفر رییس فدراسیون فوتبال آلمان به تهران می‌تواند آن را به قطعیت برساند. اینطور که گفته‌اند، رینهارد گریندل رییس فدراسیون فوتبال آلمان قرار است برای امضای یک تفاهمنامه با فدراسیون فوتبال ایران به تهران بیاید. سفری که در مهر ماه پیش‌رو انجام می‌شود و قرار است مهدی تاج و همکارانش در فدراسیون پذیرای گریندل باشند. مذاکره‌های ابتدایی را دو طرف انجام داده‌اند و حالا وقت آن رسیده که با لحنی جدی‌تر با هم به صحبت بنشینند.

این صحبت‌ها و مذاکره‌ها اگر نتیجه بدهد، فدراسیون‌های فوتبال ایران و آلمان قرارداد خواهرخواندگی امضا می‌کنند که البته برای وقوع این اتفاق خوشایند باید منتظر سفر رینهارد گریندل به تهران باشیم. خوشایندتر اما اینکه مسوولان فوتبال ایران می‌خواهند با تکیه به این تفاهمنامه، یک بازی دوستانه را هم بین تیم‌های ملی ایران و آلمان برگزار کنند.

اهمیتی ندارد که این بازی در آزادی برگزار شود یا در یکی از ورزشگاه‌های آلمان. مهم‌، تقابل ایران و آلمان است که می‌تواند بهترین پیش‌درآمد باشد برای حضور ایران در جام جهانی پیش‌رو در روسیه. آلمانی‌ها اگر به پیشنهاد برگزاری این بازی بله بگویند، مورخان فوتبال سومین رویارویی ایران و آلمان را باید در دست‌نوشته‌هایشان بگنجانند.

اول‌بار، در جام جهانی ۱۹۹۸ در فرانسه بود که تیم‌های فوتبال ایران و آلمان با هم چشم در چشم شدند. میزبان آن بازی، شهر مون‌پلیه بود و ژرمن‌ها با گل‌های اولیور بیرهوف و یورگن کلینزمن برنده شدند. بازی دوم اما فلسفه‌اش چیز دیگری بود. ایران هنوز غصه‌دار زلزله بم بود که تیم‌ملی فوتبال آلمان به میهمانی‌اش آمد؛ در هجدهمین روز از مهرماه ۱۳۸۳.

سال‌ها پیش از آن و در روزهای سیاه بعد از زلزله رودبار، کلینزمن به یاری هموطنان زلزله‌زده‌مان آمده بود اما شیوه همدردری میشائیل بالاک، فیلیپ لام، ینس لمن، میروسلاو کلوزه، باستین شواین‌اشتایگر، سباستین دایسلر، برند اشنایدر، لوکاس پودولسکی و دیگر ستاره‌های فوتبال آلمان با مردم بم فرق می‌کرد.

آنها بی‌آنکه پولی طلب کنند، به تهران سفر کردند و در ورزشگاه آزادی جلوی چشم صد هزار تماشاگر ایرانی مقابل تیم‌ملی بازی کردند و همه درآمد این بازی را بخشیدند به زلزله‌زده‌ها. آن بازی را هم اتفاقا آلمان با دو گل (توماس برداریچ و فابین ارنست) برد و حالا ما نشسته‌ایم به انتظار بازی سوم.