۴ و ۶، دو نشانه با مفاهیم تازه!

ایران ورزشی: تمام آن رشته‌ها درباره ساختار باشگاه پرسپولیس و مدیریت طاهری و تشکیلاتی که با برانکو ایوانکوویچ در اندیشه فتح قله‌هاست، همه و همه طی چند روز پنبه شد. از اول هم هیچ خبری نبود. ساختار و تشکیلات همه حرف بود که در چشم برهم زدنی فروریخت، با محرومیت از دو پنجره نقل و انتقالات، محرومیت ستاره تیم، جریمه مالی و البته چهار گل از الهلال.

فوتبال همین است. ساده و شفاف به هر روند که دچار فساد اداری و سوء مدیریت باشد، پاسخ می‌دهد، نه فقط با محرومیت و جریمه بلکه مثلا با چهار گل در لیگ قهرمانان. استقلال که غرق در بحران بود، پرسپولیس هم خود را به استقلال نزدیک کرد تا تماشاگران استقلال و پرسپولیس حالا بتوانند دو عدد 4 و 6 را نه برای کری خواندن بلکه به‌عنوان نشانه‌هایی از سوء مدیریت به یادگار داشته باشند. 4 دیگر آن گل‌های فرهاد مجیدی نیست، 6 هم به سال 1352 ارتباطی ندارد. 4 از همین دو روز پیش در لیگ قهرمانان بجا مانده و 6 یادگار چندی قبل‌تر از لیگ قهرمانان آسیاست.

پرسپولیس در دو فصل اخیر با برانکو ایوانکوویچ روندی جذاب و موفقیت‌آمیز داشت. موفقیت‌ها باعث شده بود تا مدیریت پرسپولیس ادعاهایی درباره کیفیت مدیریت مطرح کند اما در پرسپولیس یکباره همه چیز فاش شد، دست بردن در قرارداد بازیکن و امضای قرارداد غیرقانونی و انتظار برای محرومیت، همان چه سر رسید و عواقبش را در بازی با الهلال تماشا کردیم. هیچ تیمی با خوردن چهار گل به پایان پروژه‌اش نمی‌رسد اما برای پرسپولیس فاجعه محرومیت و جریمه و چهار گل از الهلال رقم خورد تا بدانیم در فوتبال ایران حتی موفق‌ترین تیم که می‌خواست تشکیلات و مدیریت خود را حتی بیش از نمایش درون میدانش به نمایش بگذارد، همه چیز را به باد می‌دهد.

در باشگاه پرسپولیس نابلد بودن در زمینه حقوق بین‌المللی ورزش و البته بی توجهی و فارغ بودن از دغدغه برای آینده، این محصولی را بجا گذاشته که می‌بینیم. صندلی‌ها اما تکان هم نمی‌خورند. همه چیز سر جای خودش است و این فوتبال بازیکنی را می‌سازد که بعد از فاجعه محرومیت و جریمه سه میلیاردی بگوید حتما خیریتی در کار بوده. واکنش پرسپولیس به این اتفاقات گل و بلبل در مصاحبه سایت باشگاه با طارمی بود اما واکنش فوتبال چیز دیگری بود، همان چهار گلی که پرسپولیس را در لیگ قهرمانان ناامید کرد.

پرسپولیس بعد از دو فصل که با روندی امیدوار کننده بازی می‌کرد، حالا چهره‌ای مخدوش دارد، چهره‌ای عصبانی و غمگین، بازنده و در هم ریخته. ناامید کننده‌تر اما این است که پاسخ روشنی به هواداران داده نمی‌شود، هوادارانی که با پرداختی‌های موبایلی هزینه‌های باشگاه را بر عهده گرفته‌اند و گهگاه باشگاه‌شان شماره حساب هم اعلام می‌کند تا بدهی‌های ناشی از سوء مدیریت را پرداخت کنند. آنها اما هیچ نقشی در باشگاه خود ندارند و بابت پرداخت پول به باشگاه سهام هم دریافت نمی‌کنند، پول‌های بی بازگشت می‌دهند تا فوتبالی زیان آور را اداره کنند. جریمه سه میلیاردی را تماشاگران پرداخت خواهند کرد تا طارمی از خیریت در جریمه و محرومیتش حرف بزند و مدیرعامل باشگاه پرسپولیس دوباره چندی بعد با چند پیروزی از ساختار مدیریت سخن بگوید، همان حرف‌های ملال‌آور که هیچ‌کس گوش نمی‌دهد اما مثل یک آلودگی صوتی همیشه در گوش ماست.