فوتبال زنان؛ ستاره هایی که خاموش می‌شوند

آی‌اسپورت: خوشحالیم که تیم های ملی فوتبال کشورمان در تمامی عرصه های جهانی حضور دارند، خوشحال تر هستیم که تیم ملی بزرگسالان - بزرگترین سنگر مدیران کلان ورزش برای پناه گرفتن پشت آن - برنامه‌شان را یکی یکی اجرایی می‌کند. از بازیهای تدارکاتی گرفته تا جشن و کیک و سورپرایز برای سرمربی تیم ملی فوتبال، همه مو به مو اجرا می شوند. باید از این فوتبال لذت برد که سرمربی متولد ۶۵ در بستر خود پرورش می دهد. سرمست باید بود از آمدن یک مربی خارجی به تیم بزرگی مثل استقلال تا هواداران این تیم اشک ها را پاک کنند و لبخند بزنند. امید داریم که معجزه ای رخ دهد و پرسپولیس الهلال را هم از سر راهش بردارد و برای فوتبال باشگاهی افتخاری در آسیا کسب کند. این همه موفقیت را باید مدیون برنامه ریزی مدیران فوتبال بود که شب و روز تمام هم و غم خود را صرف این رشته کرده‌اند. اما ای کاش یک لحظه جهان می ایستاد و زمان متوقف می‌شد و کمی بیشتر سرمان را درون فوتبال فرو می‌بردیم و می‌دیدیم تمام این رشته را به نام مردان قبضه کرده‌ایم.

ای کاش عمیق‌تر به درونمایه فوتبال نگاه می‌کردیم و می‌دیدیم تیم های فوتبال باشگاهی زنان یکی پس از دیگر منحل می شوند، ای کاش به همان اندازه که دلسوز ستاره های گاها بی مسوولیت استقلال و پرسپولیس هستیم و دغدغه مان حاشیه هایی است که می سازند، دل نگران سرنوشت ستاره های فوتبال زنان هم بودیم. ای کاش از بودجه چندین میلیاردی که رییس فدراسیون آن را بدون کوچکترین «اخم و تَخمی» تهیه می کند تا سرمربی تیم ملی فوتبال خواسته هایش را عملی کند، «آب باریکه» ای از آن بدون بهانه و اعتراض نصیب فوتبال زنان می شد. ای کاش زمانی که رنکینگ فیفا اعلام می شود و از صعود یک پله ای به عرش می‌رسیم که «شق القمر» کرده ایم به رنکینگ فوتبال زنان هم نگاهی بیندازیم و ببینیم که زنان فوتبالیست جزئی از این لیست نیستند. در کنار همه رنجی که برای فوتبال مردان می‌کشیم، حرصی که می خوریم، نگران و مضطرب می شویم که آیا همه چیز خوب و مرتب است، برای فوتبال زنان هم تا همین اندازه مضطرب می شویم؟ این نگاه «پدر سالارانه سنتی» که فرزند ذکور را بر دختر ترجیح می دهد ریشه های عمیقی در فوتبال این کشور دارد. جایگاه زنان در این فوتبال کجاست؟ چه نقشی برای آنها تعریف کرده ایم؟ اصلا آنها را در برنامه ریزی های جزء و کلان دیده‌ایم؟

به هیچ چیز فوتبال زنان نمی توانیم دلخوش باشیم. دلخوشی باقی نمانده است. ستاره هایی که خاموش می شوند تا «پدر سالار فوتبال» بتواند پسرهای ستاره اش را در تمام رده های ملی و باشگاهی بیشتر پر و بال دهد. ستاره های دیگری در فوتبال زنان خاموش شدند تا چراغ این شهر مردانه روشنتر شود.