سونامی قلیان بین فوتبالیست‌ها؛ حلقه مرگ

دبلیو دبلیو دبلیو دات گوگل دات‌کام. قلیان (تایپ‌کردن در قسمت سرچ). اینتر. قلیان- ویکی‌پدیا.

آی‌اسپورت: دبلیو دبلیو دبلیو دات گوگل دات‌کام. قلیان (تایپ‌کردن در قسمت سرچ). اینتر. قلیان- ویکی‌پدیا.

«قلیان وسیله آبی است برای کشیدن تنباکو که در خاورمیانه، آسیای مرکزی و شمال آفریقا متداول است و توسط هندیان اختراع شد.» (چند سطر پایین‌تر) «بررسی ۵۴۲ مطالعه علمی در زمینه قلیان نشان می‌دهد در مقایسه با کشیدن یک سیگار، کشیدن یک قلیان حدود ۱۲ برابر بیشتر دود، پنج برابر بیشتر قیر، دو برابر بیشتر نیکوتین و دو برابر بیشتر مونوکسیدکربن و به‌ازای هر ۴۵ دقیقه تا یک ساعت به اندازه یک بسته دود وارد بدن انسان می‌کند.»

چنین وسیله‌ای در دهه جدید با رشد روزافزون، بین مردم ایران و به‌خصوص جوان‌های وطنی رایج شده است و سفره‌خانه‌ها بازار سکه‌ای به هم زده‌اند و برای گرفتن مجوز این مغازه‌ها چه پول‌ها که جابه‌جا نمی‌کنند و چه هزینه‌ها که نمی‌شود. مطمئنا با تعریفی که از قلیان شد باید طیف ورزشکار جامعه از آن مبرا باشد و در نقطه مقابلش قرار بگیرد و به جامعه نشان دهد با پرهیز از این‌گونه تفریحات ناسالم، می‌توان با داشتن یک زندگی سالم و همراه با ورزش به چه موفقیت‌هایی دست پیدا کرد، اما در عین ناباوری شاهد این هستیم که اتفاقا، ورزشکاران و خاصه فوتبالیست‌ها بیش از پیش آلوده و معتاد به این وسیله پرخطر شده‌اند و در باتلاق آن فرومی‌روند. نیازی به کندوکاو زیاد هم نیست. شما اگر کنار واژه قلیان، کلمه فوتبالیست را هم تایپ کنید، با عکس‌ها و مطالب گوناگونی درباره قلیان کشیدن فوتبالیست‌ها مواجه می‌شوید؛ اتفاقی که دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند مانند گذشته آن را کتمان کند. خداداد عزیزی، ستاره سال‌های گذشته فوتبال ایران، در این باره می‌گوید: «۹۸ درصد ما فوتبالیست‌ها قلیان می‌کشیم و دو درصد بقیه هم سیگار و پیپ مصرف می‌کنند!»

احمدزاده و کامیابی‌نیا، مشتی از خروار

تازه‌ترین مسئله‌ای که دوباره نقل محافل شده و البته بحث درباره درستی یا نادرستی آن وجود دارد، عکسی است که از فرشاد احمدزاده و کمال کامیابی‌نیا در امارات حین مصرف قلیان در یک سفره‌خانه عربی منتشر شده است. بعد از این‌که سرخپوشان تهرانی در ابوظبی با نتیجه ۴برصفر به الهلال باختند و تا حد زیادی شانس صعود به فینال را از دست دادند، این تصاویر دست‌به‌دست شد. خیلی‌ها آن را فتوشاپ و غیر‌واقعی دانستند، اما آیا در اصل قضیه تفاوتی ایجاد می‌کند؟ دو فوتبالیست مورد نظر در آن محل حضور داشتند. البته که نباید این مسئله را تنها از چشم آن بازیکن دید. شاید بهتر باشد ریشه‌یابی آن را در فرهنگ‌سازی و همچنین مدیریت باشگاه‌هایمان جست‌وجو کنیم؛ جایی که برای بازیکن تعریف نشده بایدها و نبایدهایش چیست، چه ساعتی باید بخوابد و چه زمان‌هایی تمرین کند، چه وقت‌هایی در اختیار باشگاه است و چه زمان‌هایی خیر. تا وقتی مدیران باشگاه‌های ما سیاست حاشا را در دستور کار خود قرار دهند و بگویند به کسی مربوط نیست، آب از آب تکان نمی‌خورد... احمدزاده و کامیابی‌نیا مشتی از خروار هستند که در فوتبال ما وجود دارند.

از صادقیان و مسلمان تا رحمتی و عمران‌زاده

حدود پنج سال پیش برای نخستین بار این مسئله در فوتبال ما به صورت جدی مطرح شد و مردم با عمق فاجعه روبه‌رو شدند. تصویری که از محسن مسلمان و پیام صادقیان، دو بازیکن وقت تیم ملی امید، منتشر شد گویای همه چیز بود. در اردوی تیم ملی قلیان سرو می‌شد. مسئولان فدراسیون، به جای برخورد درست و فرهنگی، به تصمیمات چکشی روی آوردند. فدراسیون فوتبال در برخورد جدی با کسانی که در اردوی تیم ملی فوتبال زیر 22 سال قلیان کشیده بودند، آن‌ها را از حضور در تیم ملی زیر 22 سال محروم کرد. کسانی که محروم شدند عبارت‌اند از: دکتر ابارشی، پزشک تیم ملی زیر 22 سال، مهدی خانبان آنالیزور تیم ملی زیر 22 سال و همچنین پیام صادقیان و محسن مسلمان. رسول جوزی، سرپرست تیم ملی زیر 22 سال، هم به دلیل این‌که مسئولیت کادر تیم را بر عهده داشت از سمتش برکنار شد.

محمد رویانیان، مدیرعامل وقت باشگاه پرسپولیس، در واکنش به حکم محرومیت پیام صادقیان و محسن مسلمان گفت: «مطرح کردن این مسئله جز ضربه‌زدن به بازیکنان جوان، نتیجه دیگری ندارد. امسال چند تیم، مثل پرسپولیس، نفت و ذوب‌آهن، جوان‌گرایی کرده‌اند، اما فدراسیون به هر طریقی که شده می‌خواهد این تیم‌ها را بزند. به نظر من جریانی پشت این مسائل است. من این مسئله را پیگیری می‌کنم و از افرادی که به این جریان کمک می‌کنند هم شکایت خواهم کرد. طرح این مسائل در فاصله چند روز مانده به شهرآورد به‌شدت مشکوک است.» بعد از این ماجرا برای دو ستاره پرسپولیس، تصویری هم از مهدی رحمتی و حنیف عمران‌زاده به همراه قلیان منتشر شد که مشخص شود این مشکل نه‌تنها مختص جوان‌ها و پرسپولیسی‌ها نیست که دامنگیر باتجربه‌ها و استقلالی‌ها هم هست. دیگر برای همه مشخص شده بود کشیدن قلیان بین فوتبالیست‌ها امری عادی است و حتی به یک صنعت تبدیل شده است.

تجارت قلیان؛ فرحزاد در قرق فوتبالیست‌ها

این روزها فوتبالیست‌ها فقط به مصرف قلیان و دیگر دخانیات اکتفا نمی‌کنندو از قدیمی و جدیدشان گرفته تا سرخ و آبی‌شان وارد بیزینس سفره‌خانه شده‌اند و در مکان‌های معروفی چون فرحزاد کسب درآمد می‌کنند و اتفاقا دخلشان هم بدجور پروپیمان است و راضی هستند.

نابودشدگان قلیان

فوتبالیست‌های زیادی در این راه از بین رفته‌اند. حتی میان قدیمی‌ها هم کسی مثل ناصر حجازی که به دلیل سرطان ریه از دنیا رفت، به خاطر مصرف قلیان و سیگار در اردوهای تیم ملی استارت بیماری‌اش زده شد. جوانان بااستعدادی چون حمید شرفی، مرتضی هاشمی‌زاده، رضا حقیقی و... تنها تعداد انگشت‌شماری از بازیکنان کوه استعداد بودند، اما هر یک به‌نحوی طی این سال‌ها با مصرف کردن قلیان و موادی از این قبیل فوتبال حرفه‌ای خود را نابود کردند و خیلی زود محو شدند.

قلیان میان فوتبالیست‌های اروپایی

پدیده مصرف قلیان فقط مختص ایران و بازیکنان وطنی نیست و برخی از ستاره‌های اروپایی نیز دخانیات و قلیان کشیده‌اند که با برخوردهای قانونی باشگاه، از جمله با جرائم سنگین مالی، حسابی تنبیه شده‌اند و البته هر یک به‌نحوی از فوتبال به‌سرعت کنار رفته یا با مصدومیت‌های طولانی مواجه شده‌اند. کسانی چون مروان شاماخ، رحیم استرلینگ، جک ویلشر، دنیل استوریج و ماریو بالوتلی نمونه‌ای از این بازیکنان هستند.

تیری آنری، الگویی مناسب برای فوتبالیست‌ها

حالا کنار قلیان مصرف ترامادول، شیشه و مواد مخدر دیگر هم حسابی میان فوتبالیست‌ها باب شده و قلیان یک خلاف پیش‌پاافتاده به حساب می‌آید و بازیکنان بدون هیچ ابایی عکس‌هایی در صفحات مجازی منتشر می‌کنند. در این بین نقش باشگاه‌ها و فدراسیون فوتبال می‌تواند بسیار تأثیر‌گذار باشد. آن‌ها با وضع قوانینی خاص می‌توانند در رایج شدن این پدیده خلل ایجاد کنند. کنار همه این‌ها بازیکنان هم باید بدانند برای پیشرفت حرفه‌ای و نیز اخلاقی و به خاطر در چشم بودن و دیده شدن باید مراقب خود باشند و خودداری بیشتری داشته باشند. تیری آنری جمله جالبی دارد: «هیچ وقت ساعت ۱۱ شب را ندیده‌ام و نمی‌دانم آسمان در این ساعت چه شکلی است.» فوتبالیست‌ها و ورزشکاران ما هر وقت توانستند به چنین درکی برسند، می‌توانند خود را فوتبالیست یا ورزشکار حرفه‌ای بنامند؛ وگرنه بهتر است دود قلیان‌هایشان را به صورت حلقه بیرون بدهند؛ حلقه‌ای به نام حلقه مرگ.