نفر به نفر با نوجوانان؛ شایسته‌های خسته

آی اسپورت: تیم ملی نوجوانان ایران امروز در مرحل یک‌هشتم نهایی مسابقات جام جهانی نوجوانان مکزیک را ۲-۱ شکست داد و به مرحله یک‌چهارم نهایی صعود کردند. شاگردان شایسته عباس چمنیان این بازی را خوب شروع کردند و تا دقیقه ۱۱ با دو گل از حریف پیش افتادند اما بعد از گل اول مکزیک در دقیقه ۳۷ عقب نشستند و تا پایان بازی در لاک دفاعی فرو رفتند. خستگی بازیکنان در این بازی کاملا مشهود بود و زود از نظر بدنی تحلیل رفتند. با این حال بیشتر آنها به خوبی از پس وظایف خود برآمدند. نمایش نفر به نفر ملی‌پوشان نوجوان ایران را در این بازی بررسی می‌کنیم.

علی غلامزاده: دروازه‌بان خوش قد و بالای ایران در نیمه دوم به خوبی در مقابل حملات حریف ایستادگی کرد. او روی خروج‌ها هم مطمئن عمل کرد و توپ‌های ارسالی را به راحتی در اختیار گرفت. غلامزاده روی گل هم مقصر نبود و در مجموع یکی از بهترین بازیکنان ایران در این بازی بود.

احمد جلالی: مدافع چپ مطمئن ایران در این بازی خوش درخشید. او در دفاع فوق‌العاده مطمئن و مقتدر ظاهر شد و در حملات هم مشارکت داشت. جلالی مامور زدن ضربات ایستگاهی و کرنرها هم بود. جلالی در مقابل هافبک‌های سرعتی و تکنیکی حریف هم کم نیاورد و در بیشتر دوئل‌ها مقابل بازیکنان حریف برنده بود.

علی ستاوی: در دفاع راست خوب کار کرد. در نیمه دوم فشار زیادی را متحمل شد و چند بار در مصاف با بازیکنان حریف کم آورد و جا ماند. با این حال در بیشتر مقاطع بازی مطمئن کار کرد و فقط خستگی باعث شد تا در دوئل‎های آخر بازی چند بار مغلوب شود. او امروز هم نمره قبولی گرفت.

مجید نصیری: جانشین خوبی برای امیر اسماعیل‌زاده بود. او با وجود قد و قامت نه چندان بلندش در نبردهای هوایی موفق ظاهر شد و حتی روی ضربات کرنر هم وارد محوطه جریمه مکزیک می‌شد و سر میزد. نصیری البته اشتباهات کوچکی داشت اما در لحظات کلیدی، مطمئن بازی کرد و دفع توپ‌های موفقی داشت.

طاها شریعتی: مدافع بلند قد و خوش‌چهره ایرانی یکی از بهترین‌های امروز ما بود. تقریبا در تمام نبردهای هوایی پیروز بود و اشتباه بزرگی از او سر نزد. شریعتی از عهده مهار مهاجمان حریف به خوبی برآمد و با اقتدار خط دفاع تیم ملی را رهبری کرد.

امیرحسین حسین‌زاده: در نیمه اول یکی از خوب‌های ایران بود اما تحت فشار بازیکنان حریف عقب‌نشینی کرد و در دقایق پایانی به علت خستگی کمی افت کرد و چمنیان مجبور شد او را تعویض کند. چند بار در ضد حملات می‌توانست پاس‌های بهتری به مهاجمان بدهد اما اشتباه کرد و فرصت‌های خوبی برای تیم ملی از دست رفت.

محمد شریفی: در نیمه اول یکی از بهترین‌ها بود. گل اول را از نقطه پنالتی به ثمر رساند و تا پایان نیمه خوب بازی کرد. اما او هم مثل دیگر هافبک های تیم در نیمه دوم عقب نشست و در مقابله با هافبک‌های مکزیک کم آورد. او می‌توانست یکی از گزینه‌های تعویض باشد اما خستگی دیگر بازیکنان باعث شد تا پایان بازی در زمین بماند.

الهیار صیادمنش: بهترین بازیکن نیمه اول ایران بود. در نیمه دوم هم تمام تلاشش را کرد اما خستگی اجازه نداد تا مثل نیمه اول موثر باشد. هرچند توانست موقعیت‌هایی برای همبازیانش ایجاد کند اما اگر در بعضی ضدحملات تصمیم‌های بهتری می گرفت شاید تیم ملی به گل‌های بیشتری می‌رسید و با خیالی راحت‌تر به بازی ادامه می‌داد.

یونس دلفی: نیمه اول همه کار کرد. اما در نیمه دوم به بازی انفرادی روی آورد و موقعیت‌های زیادی را از دست داد؛ در حالی که می‌توانست همبازیانش را صاحب موقعیت بهتری کند. او در دقایق پایانی هم ناشیانه کارت زرد گرفت تا از بازی مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل اسپانیا محروم شود.

علی داوران: یکی از معمولی‌ترین بازیکنان ایران بود و عملکردی معمولی در بازی داشت. در میان دیگر ستاره‌های تیم گم شده بود و تحت تاثیر آنها نتوانست خیلی خوب بازی کند. به همین دلیل چمنیان خیلی زود او را تعویض کرد و جانشینش یعنی امیر اسماعیل‌زاده عملکردی بهتر و موثرتر داشت.

محمد قادری: بازیکن ریزنقش ایران یکی از بهترین‌های تیم بود. او در نیمه اول عالی کار کرد و در نیمه دوم هم ضدحملات خوب و سریعی را طراحی کرد. حرکات تکنیکی‌اش در نیمه دوم بیشتر به چشم آمد و برخلاف دلفی بیشتر در خدمت تیم بود.