حالا همه درباره پاکو حرف می‌زنند!

آی اسپورت: یک) آمار بارسا در شروع یکی از دشوارترین مسابقات نیم فصل اول رویایی بود.تیم والورده در همان ده دقیقه نخست سویا را در هجده قدم خودی محبوس کرده بود تا مسی و یارانش مثل روزگار خوش بارسا در دوران طلایی تیم گواردیوا حریف را با گل های دقایق ابتدایی شوکه کنند.بارسا در همان ۱۰دقیقه اول آمار ده شوت به دروازه حریف را ثبت کرد که حداقل نیمی از آنها موقعیت های قطعی گل به شمار می آمدند اما سویا در فاز دفاعی همان تیمی بود که باید.تیمی درقواره قهرمان سه دوره متوالی لیگ اروپا و البته تیم ششم جدول رده بندی لالیگا قبل از مصاف نوکمپ.سویا با ادواردو بریزو آماده بود تا بعد از ۵ باخت متوالی طلسم ناکامی های سه فصل اخیر مقابل بارسا را بشکند.بریزو فصل قبل و در قامت سرمربی سلتا شکست تلخی به انریکه تحمیل کرد و حالا مهمترین ابزار برای پایان دادن به ناکامی های اخیر سویا مقابل بلوگرانا بود.بریزو برای متوقف کردن تیمی که بهترین شروع تاریخ لالیگا را داشته نولیتو را هم با خود آورده بود .مهاجمی که از تیم ب بارسا رانده شد تا دو سال پیش در همین سلتای بریزو به تنهایی عامل شکست بارسا شود.غیر از نولیتو انگار ریکو گلر ۲۴ ساله سویا هم آمده بود تا طلسم ناکامی های سوارز همچنان برقرار باشد و البته مقابل جادوی مسی بایستد.در میانه زمین آنها انزونزی و پیزارو را داشتند که یکی از بهترین نمایش های این فصل لالیگا را مقابل سرحال ترین ارنج خط میانی بارسا نشان دادند اما با وجود تگناهای ایجاد شده و ۷ بازیکن مصدوم بارسای والورده پیروز شد و باز هم پیش رفت تا همچنان توقف ناپذیر به نظر برسد.

دو) سوارز همچنان گل نمی‌زند. انگار ضرباتش جان ندارد یا دروازه را کج می‌بیند. انگار او تبدیل به کریم بنزمای بارسا شده و پس از سه فصل درخشان حالا ضعیف ترین بازیکن تیمی به حساب می‌آید که در اوج بسر می برد. آمار ناامید کننده سوارز در گلزنی در این مسابقه هم تداوم یافت. البته که او در موقعیت گلزنی قرار گفت اما ضرباتش اصلا شبیه یکی از بهترین مهاجمان فوتبال دنیا نبود. او حتی در روند بازی بارسا هم بعضا اختلال ایجاد می کرد و حتی شایسته تعویض بود اماتعویض نشد تا والورده تا دقیقه نود منتظر گلزنی و احیای او بماند. اتفاقی که با وجود تلاش دستجمعی بازیکنان بارسا رخ نداد تا مسی هم از این ماجرا به اندازه سرمربی و هواداران بارسا کلافه شود. در واقع عملکرد فوق العاده مدافعان و دروازه بان سویا که به لئو اجازه گلزنی ندادند به اندازه کافی او را کلافه کرده بود اما ناکامی صمیمی ترین دوست مسی در تیم اتفاقی است که به نظر می رسد روی روان او تاثیر منفی گذاشته و آزارش می دهد.

سه) در شب ناکامی مسی و سوارز بازیکنی در خط حمله بارسا درخشید که فصل قبل مثل آندره گومش انواع و اقسام انتقادها را شنید. آلکاسر هم مثل گومش از والنسیا آمد؛ با یک مبلغ خیره کننده که البته شاید برای بازیکنی جوان معقول به نظر می رسید اما واقعیت این است که پاکو حتی به اندازه نیمی از دقایقی که گومش در ترکیب بود به میدان نرفت.برای او بازی کردن در روزهای پرتداوم درخشش مثلث MSN دشوار بود و خودش هم پذیرفته بود که شانس زیادی برای بازی ندارد.پاکو با آمارجالب گلزنی در والنسیا به بارسا آمد و بعد از نیمکت نشینی منطقی در فصل گذشته فصل تازه را با مصدومیت شروع کرد.او هفته گذشته و در اولین بازی از کوپا دل ری به عنوان بازیکن فیکس مقابل مورسیا به میدان رفت و گل زد تا شروعی هیجان انگیز داشته باشد اما بازی با سویا شروع فوق العاده ای برای او بود.این برای اولین بار بود که پاکو در این فصل به عنوان بازیکن اصلی در ترکیب بارسا در لالیگا به میدان می رفت و زدن هر دو گل تیم در چنین مسابقه دشواری می تواند قابلیت های او را عیان کند. بعد از این مسابقه از آمار گلزنی خیره کننده پاکو در بارسا به نسبت دقایقی که به میدان رفته پرده برداشته شد و حالا به نظر می رسد حداقل تا بازگشت دمبله او رقیبی مهم برای دلوفئو باشد. امروز همه از پاکو و قلابلیت هایش حرف می زنند اما چه کسی می تواند تضمین کند که او این فصل هم فرصتی برای نشان دادن همه استعدادهایش داشته باشد؟

چهار) سیستم بازی بارسا در هفته های اخیر چیزی بین 2-4-4 و 3-3-4 محبوب بلوگرانا طی سال های گذشته است.والورده در این مسابقه از آلکاسر به عنوان هافبک - مهاجم راست استفاده کرد به طوری که پاکو در زمان تصاحب توپ توسط حریف تبدیل به هافبک راست می شد و در زمان حمله به مسی و سوارز می پیوست.این سیستم در بازی با المپیاکوس و با سرخی روبرتو هم آزمایش شد اما چنانچه بازیکنی مثل آلکاسر در فاز دفاعی و مقابل تیم های قدرتمند انعطاف لازم را در حمله و دفاع داشته باشد می تواند به برتری بارسا در بازی های سخت کمک کند.

پنج) مسی ششصدمین بازی اش برای بارسا را پشت سر گذاشت.او هر چه کرد نتوانست در این شب خاص گلزنی هایش را ادامه دهد اما باز هم نمایشی در حد یک ستاره ارائه داد .هر نمایش لئو جزئیات قابل تمجیدی دارد و با هر بار تماشای بازیهایش این سوال در ذهن مطرح می شود که چطور بازیکنی که در تمام مسابقات لالیگا و لیگ قهرمانان این فصل نود دقیقه در میدان بوده دچار افت نمی شود و در هر مسابقه اگر بهترین بازیکن میدان نباشد یکی از برترین هاست؟

شش) فاصله 8 امتیازی با رئال مادرید بعد از سپری شدن حدود یک چهارم از فصل می تواند مایه دلخوشی و امیدواری باشد اما همچنان زود است که بارسا و والورده فریب این اختلاف و دلخوشی به قهرمانی را بخورند.بارسای 2017-2016 مثل قطاری کم نقص در لالیگا پیش می رود و بعد از تعطیلات پیش رو و بازی های ملی چنانچه ستاره های تیم افت نکنند در صورت شکست لگانس می تواند به دربی مادرید و از دست دادن امتیازهای بعدی رقیب دیرینه امیدوار باشد.