لزوم بازی با تیم‌های مطرح اروپایی

روزنامه شرق: بازی با پاناما آن‌طور که باید و شاید بازیکنان تیم ملی را تحت فشار نگذاشت؛ هرچند باید گفت در مجموع این دیدار بازی چندان بدی هم نبود. پاناما فارغ از نیمه اول که تیمی متوسط نشان داد، در نیمه دوم ایران را تا حدودی تحت فشار گذاشت که برای یک بازی تدارکاتی بد نبود. با این حال مشکلی که چنین دیدارهایی دارد این است که بازیکنان تیم ملی را آن‌طور که باید و شاید تحت فشار نمی‌گذارد. کیست نداند وقتی تیمی درست و حسابی تحت فشار قرار نگیرد، عیار واقعی‌اش مشخص نمی‌شود. البته نباید غافل هم شویم که بازیکنان ایران هنوز شناخت زیادی از همدیگر ندارند؛ چندین تغییر در ترکیب تیم ملی ایران اعمال شده بود که با این تغییرات نیاز به زمان است تا بازیکنان جدید با هم اخت شوند.

اگر قرار باشد تیم به دستاوردهای بیشتری برسد، نیاز است بازی‌های تدارکاتی بیشتری هم برگزار کند. بازی با پاناما دو روی متفاوت داشت؛ درست است که ما برنده از زمین مسابقه خارج شدیم، ولی زنگ خطری که به همراه داشت این بود که بازیکنان ایران برای پیاده‌کردن برنامه‌های تاکتیکی‌شان در زمین مسابقه کند عمل می‌کردند؛ چه در فاز دفاعی و چه از آن مهم‌تر در فاز تهاجمی. موردی که بیشتر به چشم آمد این بود که برای حمله، بیشتر روی خلاقیت فردی بازیکنان برنامه‌ریزی شده بود و کمتر در پیاده‌کردن برنامه‌های تاکتیکی آن هم با سرعت لازم، موفق بودیم. همان‌طور که عنوان شد اگر قرار باشد این سری از مشکلات رفع و رجوع شود باید سه یا چهار بازی تدارکاتی بسیار خوب انجام شود. پیشنهاد من بازی‌کردن با تیم‌های خوب اروپایی است؛ درست است که مشخص نیست در جام جهانی با چه تیم‌هایی ممکن است هم‌گروه شویم، ولی تا زیر فشار سنگین برنامه‌های تاکتیکی تیم‌های مطرح اروپایی قرار نگیریم عیار واقعی‌مان مشخص نمی‌شود. بازیکنان تیم ملی الان به سطح خودباوری خوبی رسیده‌اند و از تقابل با تیم‌های مطرح دنیا هراسی ندارند. بااین‌حال باید روی دیگر سکه را هم دید که جورکردن این بازی‌های تدارکاتی با تیم‌های اروپایی نیاز به یک‌سری مشخصه‌ها دارد که برای تیم ملی شرایط را دشوار می‌کند.

برای ما به‌عنوان ایران، تدارک‌دیدن بازی با تیم‌های خوب اروپایی چندان کار ساده‌ای نیست ولی اگر قرار باشد به هدفمان در روسیه که صعود از مرحله گروهی جام جهانی است برسیم چاره‌ای به غیر از تن‌به‌تن شدن با تیم‌های خوب اروپایی نداریم. مهم نیست که برنده شویم یا ببازیم، این نوع بازی‌ها می‌تواند به كسب اعتماد به نفس بیشتر بازیکنان تیم ملی کمک کند. حالا تا فراهم‌شدن شرایط مساعد نیاز به بازی‌های تدارکاتی بیشتر است تا تیم ایران از لحاظ کارهای گروهی به سطح بالایی برسد. شاید عنوان شود که کی‌روش اردوهای متعددی برگزار کرده و با تعطیلی‌های زیادی که به وجود آورده سروصدای مربیان لیگ را هم درآورده است، ولی نباید از یاد برد در اردوهای بلندمدت کی‌روش، لژیونرها حضور ندارند و فقط حضور آنها مربوط به همین بازی‌های تدارکاتی است که اگر تعدادشان کم باشد طبیعتا منجر به شناخت کمتر و از سوی دیگر منجر به کامل‌نشدن کارهای گروهی در تیم ملی می‌شود. موردی که این روزها در بازی‌های تیم ملی دیده می‌شود این است که بازیکنان هر کدامشان فرد به فرد نمایش خوبی داشته‌اند؛ عبدالله‌زاده و سامان قدوس نمونه‌هایی از این بازیکنان است ولی در شرایط موجود پیاده‌شدن کارهای تاکتیکی و بازی‌های گروهی در تیم ملی به‌کندی انجام می‌شود که باید فکری به حال این مشکل در فاصله اندک مانده به جام جهانی کرد.