چه بر سر پدیده فصل قبل چمپیونز لیگ آمد؟

ورزش سه: هفته پنجم لیگ قهرمانان اروپا شاهد اتفاقات عجیبی بود که شاید عجیب ترین آن، حذف ناباورانه موناکو، قهرمان فصل پیش لیگ فرانسه بود.

لئوناردو ژاردیم، سرمربی موناکو، پیش از شروع لیگ قهرمانان اروپا امیدوار بود که این فصل نیز همانند فصل گذشته تیمش دست به کار بزرگی بزند و کار ناتمام شان را این فصل به اتمام برسانند. آن ها فصل پیش تا یک قدمی فینال جلو رفته بودند؛ ولی در مرحله نیمه نهایی مغلوب یوونتوس شدند.

موناکو به دلیل قهرمانی در فصل گذشته لیگ فرانسه به طور مستقیم در لیگ قهرمانان این فصل حضور یافت. آن ها در گروه H با تیم های پورتو، لایپزیش و بشیکتاش همگروه شدند. طرفداران این تیم پس از همگروهی با این تیم ها، مغرورانه تیم خود را صدرنشین گروه می دانستند و بزرگترین رقیب شان برای صعود به عنوان تیم اول را پورتو می پنداشتند؛ ولی این اتفاق هرگز رخ نداد. شکست سنگین مقابل پورتو و بشیکتاش در خانه و تساوی در زمین لایپزیش و کسب تنها یک امتیاز در دور رفت، آنها را به قعرنشین گروه تبدیل کرد. طرفداران و مدیران باشگاه به لئوناردو ژاردیم اعتماد کامل داشتند و می دانستند او و شاگردانش دست به یک بازگشت طوفانی خواهند زد؛ ولی بازهم این اتفاق رخ نداد. تساوی در خانه بشیکتاش و خوردن 4 گل از تیم لایپزیش در خانه، در همان مرحله اول کارشان را تمام کرد. آن ها خیلی زودتر از انتظارشان از لیگ قهرمانان اروپا خداحافظی کردند و حتی فرصت حضور در لیگ اروپا را هم پیدا نکردند. اما در مدت 6 ماه چه اتفاقی برای موناکو رخ داد که از آن تیم مقتدر، به یک شکست خورده تمام عیار تبدیل شد؟

1- جدایی بازیکنان تاثیر گذار و عدم کیفیت بازیکنان جایگزین :

یکی از مهمترین دلایل عدم موفقیت تیم موناکو در این فصل عدم کیفیت لازم بازیکنانی است که در تابستان به این تیم پیوستند. آن ها فصل پیش توانستند در لیگ فرانسه قهرمان بشوند. پس از قهرمانی در لیگ فرانسه سران این تیم قول ادامه همکاری با ژاردیم برای فصل بعد و تمدید قرارداد بازیکنان اصلی تیم را به هواداران داده بودند. آن ها توانستند قول اول خود را اجرایی کنند؛ ولی قول دومشان عملی نشد. براساس قانون فرپلی مالی که از سال 2014 اجرا می شود، مدیران موناکو می بایست برای توازن صورت های مالی باشگاه، برای جذب بازیکن برای فصل جدید، بازیکنانی را میفروختند؛ هرچند آنها مایل بودند اسکلت تیم را حفظ کنند؛ ولی روند فروش بازیکن باب میل مدیران موناکو نبود. آمدن پیشنهاد های بالا از تیم های مختلف برای بازیکنان اصلی این تیم باعث شد که آنها در این تابستان 6 بازیکن اصلی خود را از دست بدهند. اولین بازیکن جدا شده از این تیم برناردو سیلوا، هافبک پرتغالی این تیم بود . او پس از قهرمانی در مصاحبه اش از ابراز علاقه زیاد به همکاری و تمدید قرارداد با موناکو گفت؛ ولی او پس از یک هفته به تیم منچستر سیتی رفت. منچستر سیتی پس از او بنجامین مندی را نیز با رقم 50 میلیون یورو به اتحاد برد. باکایوکو راهی چلسی شد؛ والری گرمین به بندرنشینان مارسی رفت و کیلیان امباپه پدیده فصل پیش فوتبال فرانسه به صورت قرضی به تیم پاری سن ژرمن پیوست. آن ها در تابستان توانستند 170 میلیون یورو بازیکن بفروشند و در عوض 102 میلیون یورو برای جذب کیتا بالده، یوری تیلمانس، ترنس کونگولو، ریچارد غزال، جردی امبولا، دیگو بنالیو، آدام دیاکبی و استفان یووتیچ خرج کردند. آن ها توانستند فرپلی مالی را رعایت کنند؛ اما در کیفیت لازم را به تیم شان اضافه نکردند.

2- عملکرد ضعیف مدافعان این تیم

موناکو این فصل در 13 هفته ابتدایی در لیگ تنها 13 گل دریافت کرده است، این آمار خوبی برای یک تیم قدرتمند به شمار می آید؛ ولی عملکرد ضعیف آن ها در لیگ قهرمانان اروپا باعث شد که آن ها در 5 بازی 11 گل دریافت کنند. مهمترین عامل به وجود آمدن این اختلاف، عملکرد ضعیف مدافعان این تیم است. خط دفاعی این فصل موناکو دچار تغیراتی شده است. پس از پیوستن بنجامین مندی به منچستر سیتی، خورخه، مدافع 21 ساله برزیلی که نیمکت نشین مندی بود، جانشین او شد. خورخه نقش مثبتی در حملات تیم موناکو دارد؛ ولی هر گاه تیم مقابل حمله می کند حضور او در این تیم به یکی از نقاط ضعف موناکو تبدیل می شود. خورخه به راحتی از سد مهاجمان حریف رد می شود و مهاجمان حریف نیز در فضای پشت سر او به راحتی شانس تک به تک شدن و یا فضایی برای ارسال توپ به محوطه جریمه را پیدا می کنند. آشفتگی بین مدافعان میانی این تیم یعنی کمیل گیلیک و جمرسون نیز یکی از نقاط ضعف خط دفاعی موناکو به شمار می آید. بارها به دلیل عدم دور کردن توپ های سرگردان در محوطه جریمه، بارها دروازه این تیم تهدید شده است و یکی از دلایل گل خوردن زیاد این تیم این عامل است.

۳- تغییرات تاکتیکی و عملکرد ضعیف بازیکنان

ژاردیم فصل گذشته از آرایش 4-4-2 استفاده می کرد. تاکتیک اصلی این تیم استفاده کردن از برناردو سیلوا و توماس لمار در جناح راست و چپ خط میانی بود. آن ها می توانستند با سرعت بالایشان مدافعان تیم مقابل را آزار بدهند. این دو امر بازیسازی را انجام می دادند و یا با اورلب کردن سیدبه و مندی، مدافعان راست و چپ، آن ها را در موقعیت ارسال قرار می دادند. ولی این فصل ژاردیم دست به تغییرات تاکتیکی بزرگی در این تیم زده است و آرایش تیم را به4-2-3-1 که به آرایش درخت کریسمس مشهور است تغییر داده است. در این آرایش تیم موناکو علی رغم فصل پیش از یک هافبک بازیساز بهره می گیرد و یوری تیلمانس که یک هافبک میانی مایل به جلو است، به عنوان هافبک تهاجمی در ترکیب حضور می یابد و سیدبه که فصل گذشته در پست دفاع راست حضور داشت یک پست جلو آمده و به عنوان هافبک راست قرار می گیرد و تیم بیشتر تمایل به هجوم کردن پیدا می کند؛ ولی عملکرد ضعیف فردی بازیکنان در خط میانی، خط دفاع و حتی خط حمله ای که این فصل همانند فصل پیش درخشان عمل نمی کند، نشان داد که این تاکتیک برای این تیم مناسب نخواهد بود.

حال 6 ماه از آن دستاورد بزرگ در لیگ قهرمان اروپا می گذرد؛ پیروزی مقابل تیم هایی همچون منچستر سیتی و بروسیا دورتموند و رسیدن به مرحله نیمه نهایی مسابقات لیگ قهرمانان اروپا پس از 12 سال. آن ها اگرچه با شکست مقابل یوونتوس حذف شدند؛ ولی به شگفتی سازترین تیم فصل پیش تبدیل شدند. ژاردیم توانست در فصل بهار، بهاریترین دوران موناکو را با جوانه هایش رقم بزند؛ ولی با آمدن فصل پاییز و ریختن آن جوانه ها باعث شد که ژاردیم با موناکو سخترین دورانش را تجربه کند. موناکو زمستان سختی را در پیش دارد. زمستانی که احتمال دارد 2 بازیکن کلیدی دیگر خود یعنی فابینیو و توماس لمار را نیز از دست بدهد و این تیم بیش از پیش در تنگنای سراشیبی قرار بگیرد؛ ولی این شکست باعث شد که تیم موناکو به خود بیاید و قهرمانی فصل پیش خود را که در گذشته مانده است را فراموش کند. حال آن ها دیگر دنبال یک هدف هستند، بازگشت قدرتمندانه به لیگ و قهرمانی.