در جام جهانی شگفتی را دست کم نگیرید

ایران ورزشی: سیدبندی کار خودش را کرد. با وجود نکات منفی در مورد روسیه ۲۰۱۸ -از مشکلات در پیدا کردن حامی مالی گرفته تا تلاش رییس فدراسیون فوتبال روسیه برای پاسخ به اتهام دوپینگ سیستماتیک در روز قبل از قرعه‌کشی- این شاید بزرگترین اتفاق مثبت بود؛ ما در این جام جهانی گروه‌های متعادلی می‌بینیم و بیش از هر زمان دیگری مدعی‌های صعود مشخص هستند.

یک موسسه شاخص فوتبالی معتبر ۱۰ تیم را معرفی کرده که ۷۰ درصد شانس صعود به مرحله یک‌هشتم‌نهایی را دارند و حتی بدون جزییات آماری هم می‌شود به این نتیجه رسید که هیچ کدام از تیم‌های بزرگ با خطر جدی از دست دادن مرحله حذفی روبه‌رو نیستند.

در جام جهانی قبلی چنین چیزی نبود و این امکان دیدار غول‌ها در مراحل حذفی را بیشتر می‌کند (اینکه چطور غول را تعریف می‌کنید البته موضوعیت دارد اما اگر مرحله یک‌هشتم‌نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ یا ۲۰۱۰ را مرور کنید، درمی‌یابید منظورم چیست).

این اتفاق خوبی برای حامیان مالی، بی طرف‌ها و خیلی‌های دیگر است که احتمالا اوضاع طبق برنامه پیش می‌رود و همه چیز روبراه خواهد بود.

به‌عنوان مثال، پرتغال و اسپانیا در گروه B و انگلیس و بلژیک در گروه G یک سر و گردن بالاتر از تیم‌های دیگر گروهشان به نظر می‌رسند اما شما باید مسابقه را بازی کنید آن هم در متن و فشار یک جام جهانی و زیر بار انتظارات یک ملت و اتفاقات بالقوه‌ای که می‌تواند در یک گروه چهار تیمی رخ بدهد.

تصور کنید اسپانیا در بازی اول گروه پرتغال را مقتدرانه شکست دهد و مراکش هم ایران را ببرد. بعد پرتغال محزون با مراکش باروحیه روبه‌رو می‌شود و ممکن است تمام سناریوها و پیش‌بینی‌ها به هم بریزد. همین حادثه ممکن است در گروه G رخ بدهد اما یک شگفتی(مثل تبدیل برد به تساوی) و بعد مجبور شوید در بازی آخر با تیم بزرگ دیگری روبه‌رو شوید و ببازید، با چهار امتیاز هم معمولا تیمی صعود نمی‌کند.

فرانسه(گروه C)، آرژانتین(گروه D)، برزیل(گروه E) و آلمان(گروه F) قویتر از بقیه به نظر می‌رسند اما احتمال دوم شدن در گروه هم زیاد است بخصوص اگر چیزی مثل توفان ایسلندی مقابل لیونل مسی و هم‌تیمی‌هایش پیش بیاید.

در گروه H همه چیز ممکن است. کلمبیا و سنگال تیم‌های بااستعدادی هستند که ممکن است خیلی زود هوادارانشان را ناامید کنند یا شگفتی بیافرینند. زرنگی لهستان در بازی‌های مورد توجه رنکینگ فیفا باعث شد در سید یک قرار بگیرند اما نمی‌توان تیم حاضر در یک‌چهارم‌نهایی یورو ۲۰۱۶ را دست کم گرفت بخصوص وقتی کسی مثل روبرت لواندوفسکی را در اختیار دارد. ژاپن هم اگرچه در آخرین جام ملت‌های آسیا ناامیدکننده بود، با مربی باتجربه‌ای مثل وحید هلیلودزیچ و چندین بازیکن شاغل در اروپا تیم سرسختی است بخصوص با در نظرگرفتن اینکه در دو تا از چهار جام جهانی قبلی از مرحله گروهی عبور کردند.

تنها می‌ماند گروه A که روسیه میزبان در آن است. وقتی شما پایین‌ترین تیم رنکینگ فیفا در میان تیم‌های حاضر در جام جهانی هستید و در سید یک قرار می‌گیرید، امیدوار هستید که قرعه مهربان باشد. از بسیاری جهات همینطور هم بود بخصوص بازی افتتاحیه با عربستان سعودی اما در عین حال، فکر بازی با مصر بخصوص با سرعت ترسناک محمد صلاح در حمله و قدرت فیزیکی احمد حجازی در دفاع و اروگوئه که در هفت تا از هشت مسابقات مهم آخر خود به مرحله حذفی رسیده و فقط خط حمله‌اش ۲۰۰ میلیون دلار می‌ارزد، میزبان را مشوش می‌کند.

یک نکته آشکار دیگر اینکه یادمان باشد در جام جهانی چرندترین و قشنگ‌ترین کلیشه این است که شگفتی داریم آن هم زیاد. اجازه ندهید تیم‌های بزرگ و قدرتمند اروپا و آمریکای جنوبی گولتان بزند. این لیگ قهرمانان نیست و فاصله بین دارا و ندار در کمترین حد ممکن است. لازم است یادآوری کنیم که در سال ۲۰۱۴ چه اتفاقی افتاد که کرواسی، اسپانیا، انگلیس، ایتالیا و پرتغال در مرحله گروهی حذف شدند؟ یا الجزایر با بردن آلمان به وقت اضافه قهرمان آینده جهان را ترساند؟ یا فقط تیر دروازه مانع از خلق بزرگترین شگفتی توسط شیلی برابر برزیل میزبان شد؟ یا کاستاریکا در ضربات پنالتی هلند لوییز فان‌خال را مجبور کرد به نوک انگشتان تیم کرول محتاج شود؟ یا تقریبا دوسوم مسابقات مرحله حذفی بدون گل بود یا یک گل داشت؟ یا آرژانتین در ۹۰ دقیقه چهار مسابقه مرحله حذفی فقط یک گل زد و با این وجود با یک شوت گونسالو ایگواین می‌توانست قهرمان هم بشود؟

واقعیت این است که جهان جای کوچکتری شده. سیدبندی و شانس در قرعه‌کشی جمعه شب شاید راه تیم‌های بزرگ به مرحله حذفی را هموار کرده باشد اما آنچه تورنمنت‌های اخیر نشان می‌دهد این است که حداقل نباید از صعود خود مطمئن باشند. اگر هم بی طرف باشید و عاشق هیجان و ابهام و پیش‌بینی‌هایی که به وسیله پاره‌ای حوادث نادرست از آب در می‌آیند، این اتفاق خوبی است یا اینکه می‌توانیم اینطوری خودمان را راضی کنیم.