کراوات، دایره و تنبک؛ ديديد نمرديم؟

روزنامه گل: یكی از نكات ویژه پوشش زنده مراسم قرعه‌كشی جام‌جهانی در تلویزیون ایران، پخش تصاویر متعدد از مردان آشنایی بود كه كراوات بسته بودند؛ از لوییس فیگو كه مهمان حضوری نود بود و در سراسر طول برنامه با همین شمایل مقابل دیدگان مردم نشست تا كارلوس كی‌روش و البته علی دایی و مهدی مهدوی‌كیا كه آنها هم با كراوات در قاب خبرنگاران اعزامی سیما به روسیه جا گرفتند و با این رسانه گفت‌وگو كردند. مساله سانسور كراوات در سیما از آن دست داستان‌های عجیب‌وغریب همه این سالیان بوده؛ تا جایی كه به دفعات شنیده‌ایم حتی به سرشناس‌ترین مهمانان تلویزیون ایران توصیه شده قبل از فیلمبرداری یا حضور در برنامه زنده كراوات‌شان را باز كنند.

این از آن دست محدودیت‌هایی است كه واقعا هیچكس دلیل منطقی‌اش را نمی‌فهمد. جالب اینجاست كه در همه این سال‌ها موازی با این تحریم خودساخته، تلویزیون ایران مكررا تصاویر مردان خارجی را با كراوات در فیلم‌ها، سریال‌ها و بخش‌های خبری پخش كرده! درست مثل بالاتنه برهنه مردان كه انگار پخش آن در برنامه‌های مستند و نمایشی هیچ ایرادی ندارد، اما وقتی یك بازیكن فوتبال از فرط خوشحالی یك لحظه پیراهنش را در می‌آورد، آقایان در تلویزیون به ناشیانه‌ترین شكل ممكن اقدام به سانسور فوری تصویر او می‌كنند و عیش مخاطب را به هم می‌ریزند.

در مجموع ماجرای انعطاف تلویزیون در پخش تصویر مردان كراوات‌زده و البته مدارای این رسانه با پوشش مجری روس مراسم قرعه‌كشی می‌تواند نشانه مثبتی از یك تغییر تفكر در این دستگاه باشد. به ویژه كه چیزی حدود یك هفته پیش هم طی یك اتفاق نادر تصویر آلات موسیقی از یك برنامه مفرح در شبكه «شما» روی آنتن رفته است. شاید ما در صداوسیما صدها «نباید» بحث‌برانگیز داشته باشیم كه لازم است بساط‌شان به تدریج جمع شود، اما خط قرمزهای فكاهی مثل كراوات و ساز و دهل كه هرگز هم مبنای فلسفی و منطقی‌شان روشن نبوده، واقعا روی اعصاب هستند.

از صمیم قلب امیدواریم این اتفاق‌ها تصادفی و مقطعی نباشد و فراگیرترین رسانه رسمی كشور باز با چهارتا توپ و تشر جماعت همیشه دلواپس سر جای اولش برنگردد. به نظر می‌رسد تلویزیون برای فرار از افول و ادامه بقا باید خیلی بیش از اینها خودش را به زندگی روزمره مردم نزدیك كند و از آن برج عاج خودساخته پایین بیاید. در روزگاری كه بیش از ۴۰میلیون ایرانی كاربر تلگرام هستند، ضریب نفوذ ماهواره در بسیاری از استان‌ها چیزی حدود ۷۵درصد برآورد می‌شود و البته هزاران هنرجوی موسیقی در سراسر كشور مشغول فعالیت هستند، كسی معطل این نیست كه تصویر كراوات و ساز را از تلویزیون ببیند و به اصطلاح چشم و گوشش باز شود!