استعفای مجازی؛ اطوار تازه مربیان ایرانی

آی اسپورت: انگار در فوتبال ایران یکسری مسائل دارد تغییر می‌کند. همه چیز متفاوت با گذشته شده و فضای مجازی، جای رسانه را گرفته. دیگر بازیکنان و مربیان ترجیح می‌دهند حرف‌هایشان را در صفحه شخصی‌شان بزنند و از رسانه‌ها انتظار دارند همان را منتشر کنند. این مساله به همین جا ختم نشده و حالا دیگر استعفاها هم مجازی شده. قراردادها واقعی‌اند، پول‌ها در فضای واقعی دریافت می‌شوند اما استعفاها مجازی شده‌اند.

چند هفته قبل فراز کمالوند سرمربی صنعت‌نفت آبادان به خاطر مشکلات مالی و البته توهین تعداد کمی از هواداران، تصمیم به استعفا گرفت. نکته جالب این است که کمالوند این مساله را در صفحه اینستاگرامش اعلام کرد و نوشت: «با وضعیت پیش آمده، من دیگر نمی‌توانم در آبادان به کار خودم ادامه بدهم. مردم حلال‌مان کنند.» بعد از انتشار این پست، هیات مدیره باشگاه صنعت‌نفت آبادان اعلام کرد اطلاعی از استعفای کمالوند ندارد. آنها حق داشتند چون هیچ استعفای کتبی به دست‌شان نرسیده بود و امکان داشت در فضای مجازی هم حضور نداشته باشند. به هر حال غیبت کمالوند در تمرینات تیم، ماجرا را جدی کرد که در نهایت با وساطت علی عیسی‌زاده، مدیرعامل باشگاه صنعت‌نفت آبادان، او برگشت و کارش را ادامه داد.

بعد از کمالوند، نوبت به عبدا... ویسی رسید. البته ویسی ظاهرا علاقه چندانی به فضای مجازی ندارد. به همین دلیل او در کنفرانس خبری بعد از بازی با صنعت‌نفت آبادان، کناره‌گیری‌اش را اعلام کرد اما خبری از استعفای کتبی نبود تا رسانه‌ای شود. اما یک روز هم از استعفای عبدا... ویسی نگذشته بود که این بار خبر رسید علی نظرمحمدی سرمربی سپیدرود رشت بعد از شکست خانگی تیمش مقابل پرسپولیس از حضور در این تیم انصراف داده. نظرمحمدی بعد از بازی در کنفرانس خبری شرکت نکرد اما طولی نکشید که در صفحه اینستاگرامش نوشت: «حلالم کنید، خداحافظ». همین یک جمله کوتاه نشان می‌داد نظرمحمدی تصمیم به استعفا گرفته اما خبری از استعفای کتبی نبود. او نه به باشگاه نامه‌ای در این مورد داد و نه اعلام کرد که قصد کناره‌گیری دارد البته مسوولان نا‌آشنا با فوتبال در باشگاه سپید رود از این نوشته فضای مجازی هراسان شدند و در مصاحبه با رسانه‌ها با استعفای او مخالفت کردند. نکته جالب در مورد استعفاهای اخیر این است که مربیان ترجیح می‌دهند در فضای مجازی و بدون نامه کتبی، استعفای خود را اعلام کنند. آنها انگار راهی برای ناز کردن پیدا کرده‌اند. اکثر مربیان می‌دانند بعد از باخت، فضا به سودشان نیست و هواداران زیادی علیه‌شان موضع می‌گیرند که همین مساله باعث می‌شود دست به چنین کارهایی بزنند تا بلکه کمی دل هواداران را به دست بیاورند. البته دلیل دیگری هم می‌تواند موثر باشد و آن هم مبلغ قراردادهایشان است.

در واقع این مربیان می‌دانند اگر رسما و کتبا استعفای خود را به هیات مدیره باشگاه‌هایشان تقدیم کنند، باید از مبلغ کامل قراردادشان بگذرند و فقط بخشی از آن را بگیرند اما اگر به صورت مجازی استعفا بدهند و باشگاه موافقت کند هم وجهه خودشان را حفظ می‌کنند و هم اینکه می‌توانند از باشگاه مبلغ کامل قراردادشان را بخواهند چون اینگونه جدا شدن (بدون نامه کتبی استعفا) به معنای اخراج شدن است و باشگاه مجبور است کل مبلغ قرارداد را پرداخت کند. به همین دلیل اخیرا مربیان لیگ برتری، راهی پیدا کرده‌اند که هم بتوانند ناز کنند و دل هواداران را به دست بیاورند تا اگر ماندند فضا به نفع‌شان باشد و هم اینکه اگر رفتنی شدند به مبلغ کامل قرارداد خود برسند.

این در حالی است که همه آنها موقع امضای قرارداد در اینستاگرام قرارداد نبسته‌اند. مگر آنها در فضای مجازی قرارداد امضا کرده‌اند که حالا استعفای خود را در این فضا اعلام کنند؟ این روش مضحک و غیرحرفه‌ای بعید است دیگر کاربرد داشته باشد.