مگویان حاضر به فسخ قرارداد نیست

ایران ورزشی: در لابه‌لای خبرهای عجیب و غریبی که بعضا از باشگاه استقلال به گوش می‌رسد، ماجرای فسخ نکردن قرارداد مگویان و پرداخت کامل حق و حقوق این بازیکن هم از آن دست خبرهایی است که باعث می‌شود مخاطب این فوتبال انگشت حیرت به دهان گرفته و با افسوس به سوء مدیریتی فکر کند که این روزها بلای جان این فوتبال و خصوصا باشگاه استقلال شده است و تاوان آن را تیم پرافتخار استقلال می‌دهد. مگویان حتی روی نیمکت استقلال هم نشست و این روزها بیرون این فوتبال برای خودش می‌چرخد و برای روزهایی که دست در جیب خود گذاشته و به تفریحش می‌پردازد پول می‌گیرد تنها به دلیل اینکه یک فصل با استقلال قرارداد داشت اما سرمربی وقت استقلال او را کنار گذاشت و بهانه منصوریان کندی این بازیکن بود.

ماجرای عجیب فسخ نکردن قرارداد مگویان و پرداخت حق و حقوق او بدون حتی یک بازی را می‌توان از چند منظر مورد واکاوی قرار داد. نخست اینکه بازیکنی با توانایی‌های این بازیکن که در لیگ پانزدهم عصای دست مظلومی بود و می‌توان به جرات گفت اگر مگویان در بازی شهرآورد حضور نداشت استقلال شکستی به مراتب سنگین‌تر (خوردن چهار گل از پرسپولیس ) در آن فصل متحمل می‌شد.

اما از آنجایی که این بازیکن در تفکرات منصوریان جایی نداشت در لیگ شانزدهم یا به بازی گرفته نشد و یا در هر بازی پست جدیدی را به او تحویل می‌دادند که در تخصص او نبود و سرانجام اینکه در لیگ هفدهم منصوریان به بهانه کندی این بازیکن او را کنار گذاشت اما مشکل اینجا بود که در آن مقطع باشگاه استقلال به دلیل پرونده‌های سنگین بدهی مالی که در فیفا داشت نمی‌توانست در مورد مگویان هم دست به ریسک بزند و در نهایت به خاطر تهدید‌های مدیر برنامه‌های این بازیکن تصمیم عجیبی گرفت که پرونده جدیدی برای این تیم در فیفا باز نشود. استقلالی‌ها تصمیم گرفتند قرارداد مگویان را فسخ نکنند و تمام پول او را تمام و کمال پرداخت کنند در حالی که او حتی یک بازی هم برای این تیم انجام نداد. سوال اینجا بود در روزهایی که منتظری به دلیل شکستگی کتف از استقلال کنار رفت و پادوانی هم از روزهای اوج خود دور شده بود حضور مگویان نمی‌توانست به استقلال کمک کند؟ این اوج سرمایه‌سوزی استقلالی‌ها بود که شاید در فوتبال حرفه‌ای دنیا هیچ جایی نداشته باشد. استقلال پیش از این هم به این سرمایه‌سوزی‌ها عادت داشت و به نوعی پول باشگاه مقروض و بدهکار استقلال با حضور بازیکنانی که نمی‌توانستند ذره‌ای به نفع تیم باشند، دور ریخته می‌شد. حالا مگویان و مدیر برنامه‌اش با اهرم فشار به راحتی پول خود را دریافت می‌کنند البته در دنیای حرفه‌ای به کار این بازیکن نمی‌توان خرده‌ای گرفت و مگویان به دلیل اینکه یک سال با استقلال قرار دارد حق خودش می‌داند که پولش را تمام و کمال دریافت کند. نکته اینجا است که مدیر برنامه مگویان به این نکته اشاره می‌کند که اصلا قصد فسخ قرارداد با استقلال را ندارند و همچنان با همین دست فرمان به کار خود ادامه می‌دهند. سال‌ها است که فوتبال ایران از سوءمدیریت لطمه می‌خورد تنها یک لجبازی مثل ماجرای مجتبی جباری یک بازیکن را از فهرست دور می‌کند و طبق قانون بازیکن مورد نظر پولش را باید بگیرد در حالی که حتی یک بازی برای استقلال انجام نداده است. ماجرای برزای و کنار گذاشتن بی‌دلیل او از فهرست هم نمونه دیگری از این نوع رفتارهایی است که بعضا در این فوتبال کم هم نیستند. اگر کمی عمیق‌تر به این سرمایه سوزی‌ها هم نگاه کنیم به پرونده طاها شریعتی می‌رسیم که در تیم ملی چقدر خوب کار کرد در حالی که پیام‌های او برای منصوریان در گذشته هیچ اثری نداشته است و سرمربی سابق استقلال به راحتی از این سرمایه استقلال که حاصل دسترنج خود استقلالی‌ها هم بود، چشمپوشی کرد تا با قیمت‌های نجومی بازیکنانی مواجه شود که در طول لیگ هم هیچ ثمری برای او نداشتند.

بررسی پرونده بازیکنانی که امروز در فیفا خواهان گرفتن حق خود شدند نشان می‌دهد که پشت تمام قراردادهایی که امروز مثل طنابی گردن باشگاه استقلال را می‌فشارد و راهی غیر از پرداخت این ارقام نیست، هیچ تفکری نبوده است و بعضا یک شتابزدگی در جذب بازیکن و یا مسائل پشت پرده‌ای که این فوتبال را اذیت می‌کند حال و روز باشگاه بزرگی مثل استقلال را اینطور وخیم کرده است. مگویان حقش را می‌خواهد و در همه جای دنیا مرسوم است که بازیکن پولش را تمام و کمال می‌خواهد امروز به امثال این بازیکن هیچ ایرادی وارد نیست و ایراد کار را باید در بخشی دانست که متخصص سوزاندن سرمایه‌های در دست هستند. اگر مگویان در فهرست استقلال می‌ماند و در روزهایی که مدافعان استقلال مصدوم بودند به ترکیب اضافه می‌شد شاید این پول‌هایی که امروز به او پرداخت می‌شود آنقدر زور و بی‌خاصیت به نظر نمی‌رسید. باشگاه‌ها باید عادت کنند از داشته‌های خود استفاده بهینه کنند وگرنه باید تاوان بی‌تدبیری خود را در قالب پول زور به بازیکن پرداخت کنند. پول مفتی که یک هزینه گزاف است و باشگاه موظف است به خاطر بی‌تدبیری پرداخت کند تا اسیر پرونده‌های آنچنانی در فیفا نشود.