آنچه بازیکنان پرسپولیس نیاز دارند

ایران ورزشی: پرسپولیس حتی در صورت از کف دادن امتیاز هم آن بالا ایستاده و عجیب اینکه اختلاف دو رقمی با رقبا کمتر نمی‌شود و هراسی به دل مجموعه این تیم شامل بازیکنان و کادر فنی و البته هواداران‌شان نمی‌افتد. در نگاه اول این اتفاقی بزرگ و غرور انگیز برای تیمی است که سطح فنی خود را نسبت به رقبا ارتقا داده و حتما ایجاد این اختلاف امتیاز در کری‌های هواداری حرف اول را خواهد زد اما تداوم چنین شرایطی اصلا به سود پرسپولیس و بازیکنانش نیست. این درست که از همین حالا بسیاری پرسپولیس را قهرمان فصل می‌دانند و حتی گمانه‌زنی‌ها در خصوص زمان، کیفیت قهرمانی و رکوردهایی که ثبت خواهد شد، آغاز شده اما عقب ماندن رقبا، پرسپولیس را از تکاپو برای بهتر شدن باز نگه داشته است.

امروز هر آنچه درباره فولاد و پارس جنوبی و حتی ذوب آهن گفته می‌شود نشانه‌هایی مشترک از نگاه بدبینانه به روند صعودی آنها دارد و هیچ کس روی آنها به‌عنوان تیمی صاحب توانایی تبدیل شدن به رقیب شرط نمی‌بندد. این فرضیه تا حدود زیادی در خصوص استقلال پرمهره و پرطرفدار نیز مطرح می‌شود و نوسان این مجموعه نیز آنقدر بالا بوده که در مورد سیر صعودی آنها نمی‌توان با قطعیت نظر داد.

این ذهنیت قالب البته در بین بازیکنان پرسپولیس به‌عنوان مهم‌ترین و تعیین‌کننده ترین نفرات در این مجموعه مستولی شده و به نوعی در حرکت صعودی تیم برانکو اصطکاک ایجاد کرده است. حالا احساس درونی بازیکنان به آنها می‌گوید نیازی به بازی فوق‌العاده پرفشار در هر مسابقه نیست و با اختلافی که ایجاد شده حتی عقب افتادن از خود نسبت به فصل گذشته و نیم فصل نخست نیز نمی‌تواند چندان نگران کننده باشد.

هر چند هنوز مسائلی بنیادین مثل تاثیر بازی‌های پرفشار و استراحت بسیار کمتر پرسپولیس نسبت به سایر تیم‌ها در افت مقطعی این تیم تاثیر گذاشته اما امروز آنچه خطرناک‌تر و نگران کننده‌تر به نظر می‌رسد همین ذهنیت بازیکنان و احساس عدم نیاز به تکاپوی بیشتر است که می‌تواند پرسپولیس را از خودش عقب‌تر نگه دارد و تیمی که با کلاس فنی بالاترش زبانزد شده را از این حیث دچار آسیب کند.

عقب ماندن رقبا البته نباید بازیکنان پرسپولیس را خوشحال و خشنود کند چرا که هر آن کس که در این باشگاه کار می‌کند باید بداند زیر نظر میلیون‌ها نفر رفتار و کردارش آنالیز و تحلیل می‌شود. در پرسپولیس سرمربی همواره به شدت تحت فشار است همانطور که مربی بدنساز، آنالیزور، بازیکن و حتی لیدر روی سکوها تحت فشار است و رفتارش روزانه توسط صدها روزنامه نگار تحلیل می‌شود و البته توسط میلیون‌ها هوادار قضاوت خواهد شد. فشار در پرسپولیس تمام نمی‌شود وقتی بدانیم در این تیم چیزی برای مخفیکاری وجود نخواهد داشت و درصد فریب دادن افکار عمومی همیشه در عدد صفر یا حول و حوش آن باقی مانده و تکان نمی‌خورد. ممکن است شما روزی پای صحبت مربیان تیم‌های متوسط و کوچکتر لیگ بنشینید و آنها درباره مسائل ریز و جزیی تیم‌شان با شما صحبت کنند و از آنجا که شما نه مسابقه تیم شان را دیده‌اید و نه نسبت به اتفاقات آن مجموع اشراف دارید همه حرف‌های آن مربی را باور کنید اما در پرسپولیس هیچ وقت این اتفاق رخ نخواهد داد و جایی برای فریب رسانه‌ها و افکار عمومی وجود ندارد چون لحظه لحظه مسابقات این تیم با میلیون‌ها چشم و دوربین آنالیز و تحلیل می‌شود حتی کوچکترین رفتارها در تمرینات و اردوهای این تیم زیر نظر بوده است. این همان نکته‌ای است که بازیکنان پرسپولیس باید درک کنند و نگاه‌شان به ادامه راه طوری باشد که از بیشتر و بهتر کار کردن شانه خالی نکنند و پرفشار پیش بروند.

بگذارید یک مثال ساده بزنم. همه می‌دانیم که مالکیت دو باشگاه استقلال و پرسپولیس یکی است بنابراین نظام ساختاری این دو باشگاه نیز کاملا همسان و شبیه بوده و دو تیم با برخورداری حامی مالی مشترک و حتی بعضا لباس‌هایی با نشان تجاری یکسان فقط از نظر رنگ تفاوت دارند. در چنین شرایطی قاعدتا باید دریافتی پرسپولیس با باشگاه رقیب برابر و یکسان باشد اما آنچه که باعث می‌شود مجموعه سرخ رقم بیشتری از حامی مالی مشترک دریافت کند مشخصا بیانگر تفاوت هاست. تفاوت‌هایی که باعث می‌شود تا بزرگتر بودن و مهم‌تر بودن این باشگاه یک مثال عینی پیدا کند و البته آنچه درباره«همواره تحت فشار بودن تک تک اعضای مرتبط با مجموعه پرسپولیس» گفتیم با این مثال تحقق یابد.

با این نگاه هر گونه وادادن و شل آمدن در پرسپولیس تعریف نشده و باطل خواهد بود و این تیم با این میزان از اهمیت باید تبدیل به قدرت مطلق فوتبال ایران شود و تیمی که از ۱۰ فصل ۸ فصل در راس قله باشد و بازیکنانش با یک قهرمانی به سقف خواسته‌های‌شان سر نساییده باشند. مثال عینی که می‌تواند بازیکنان پرسپولیس را برای نگه داشتن در این مسیر ترغیب و تشویق کند بایرن مونیخ آلمان است. تیمی که با وجود آگاهی از قدرت بیشتر نسبت به رقبای خود و قهرمانی هر ساله در بوندس لیگا هیچ وقت از رسیدن به این عنوان سیر نمی‌شود و بازیکنانش هر فصل در زمان شیرین بالا بردن جام به یک اندازه مغرورند و شادمان. این سیری ناپذیری مجموعه بایرن باید الگویی برای بازیکنان پرسپولیس باشد که هر فصل بیشتر از قبل کار کنند و ذهنیت فوتبال حرفه‌ای را در خود پرورش دهند. اینکه تحمل فشار بیشتر منجر به کار مناسب می‌شود و در نتیجه کار مناسب نتایج خوب حاصل خواهد شد. امروز ظاهرا تزریق ذهنیت «بایرن مونیخ بودن» به بازیکنان پرسپولیس همان چیزی است که باید در اولویت باشد. اینکه هر چقدر برنده باشی و اختلاف ایجاد کنی باز هم کافی نیست و همیشه اول بودن باید مهمترین استراتژی باشد.