هاشمی‌طبا: به روند انتخابات منتقدم
با وجود گذشت یک‌هفته از برگزاری انتخابات کمیته ملی المپیک و انتخاب رضا صالحی‌امیری، همچنان نقدها و نظرهای مختلفی در این رابطه مطرح می‌شود.
وقایع اتفاقیه : با وجود گذشت یک‌هفته از برگزاری انتخابات کمیته ملی المپیک و انتخاب رضا صالحی‌امیری، همچنان نقدها و نظرهای مختلفی در این رابطه مطرح می‌شود. گروهی انتخاب یکی از اعضای اصلی حلقه نزدیک به رییس‌جمهور را اتفاقی خوب می‌دانند و عده‌ای هم همچنان اصرار دارند تا سکان ورزش باید به دست اهالی ورزش قرار گیرد.
سیدمصطفی هاشمی‌طبا که سابقه ریاست بر سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک را در کارنامه‌اش دارد، در گفت‌وگو با «وقایع‌اتفاقیه» تاکید کرد که قانون حضور غیر‌ورزشی‌ها در راس نهادهای ورزشی را قبول ندارد.
انتخاب صالحی به‌عنوان رییس کمیته ملی المپیک را چطور ارزیابی می‌کنید؟
قبل از هر چیز لازم می‌دانم، تاکید کنم که بنده آقای صالحی‌امیری را به‌عنوان یکی از مدیران کاربلد و کارنامه‌دار می‌شناسم. اما این دلیل نمی‌شود که شکل حضور یکی از کاندیداها با آنچه در اساسنامه آمده است، همخوانی نداشته باشد.
پس شما نسبت به اتفاقات افتاده در انتخابات نقدی جدی دارید؟
من به رییس جدید کمیته ملی المپیک هیچ نقدی ندارم. نقد من این است که قانون می‌گوید همه کاندیداها باید نخبه ورزشی باشند و نخبه ورزشی بودن هم لازمه‌اش این است که حضوری پررنگ در فضای ورزش قهرمانی داشته باشند.
البته ایشان جزیی از حلقه نزدیکان رییس‌جمهور است. این نمی‌تواند مزیت قلمداد شود؟
هیچ‌چیزی در هیچ شرایطی فراتر از قانون نیست. وقتی قانون، اشخاص ورزشی را دارای صلاحیت در حضور یک انتخابات ورزشی می‌داند، با هیچ دلیل و برهانی نمی‌توان نسبت به این موضوع بی‌توجه بود. شاید این‌طور گفته شود که آقای صالحی امیری با ارتباطاتش می‌تواند بودجه‌ای خوب را به ورزش تزریق کند که در جواب باید گفت، خیلی‌ها با پتانسیل بالا وارد ورزش شده‌اند و نتوانسته‌اند کار خاصی انجام بدهند و همچنین چهره‌هایی آمده‌اند و بدون اینکه رابطه‌ای با این و آن داشته باشند، هم منابع مالی خوبی تزریق کرده‌اند و هم اینکه تغییرهای بسیار مثبتی را از خود برجای گذاشته‌اند.
البته نمی‌توان از علاقه سیاستمداران برای حضور در ورزش به‌سادگی گذشت.
هر مدیری تمایل دارد تا پست مهمی داشته باشد و از‌این‌طریق هم خدمت کند و هم بیشتر رسانه‌ای شود اما باید این را در نظر داشت که حضور در یک جایگاه ورزشی شاید در نگاه اول جذابیت‌هایی داشته باشد اما اگر این حضور با ناکامی روبه‌رو شد، قطعا ضررهایش را نمی‌توان به‌راحتی جمع کرد. بااین‌حال، حرف شما را قبول دارم و به‌همین‌دلیل است که هجوم سیاسیون به ورزش ربطی به سلیقه سیاسی دولت‌ها ندارد و هر دولتی که می‌آید، اوضاع همان می‌شود که بود.
می توان این هجوم را آفتی برای ورزش دانست؟
قطعا؛ ورزش، ورزشی‌ها را می‌خواهد و صنعت هم با فکر و تصمیم‌گیری صنعتگران چرخش می‌چرخد و... . با این توضیح باید تاکید داشت که ورزش زمانی پیشرفت می‌کند و مشکلاتش را در کمترین حالت خود می‌بیند که ورزشی‌ها برایش تصمیم بگیرند.
ارسال نظر