دوئل مغزهای متفکر در روسیه

روزنامه شهروند: برای مردمی که پرواز خوشبختی هر ٤‌سال یک‌بار از آسمان کشورشان عبور می‌کند، حس و حال روزهای منتهی به جام‌جهانی خریدنی نیست. درست مثل حال خود مردم ایران. آنهایی که ١٤٠روز آینده را فقط با فکر به این سپری می‌کنند که این‌بار و در دومین صعود متوالی کی‌روش و شاگردانش به جام‌جهانی، قرار است چه نمایشی از آنها ببینند. تجربه جام‌جهانی قبلی خیلی‌ها را امیدوار کرده که در این جام‌جهانی هم تیم‌ملی‌شان تحت‌تأثیر اسم‌های بزرگ قرار نگیرد و دوباره خاطره جمله گزارشگر انگلیسی بعد از بازی مقابل آرژانتین زنده شود.

گزارشگری که بعد از به صدا درآمدن سوت مازیچ صربستانی گفت: «آرژانتین بازی را برد و ایران دل‌ها را» برای همه قابل درک است که صعود ایران به‌عنوان نخستین تیم آسیا به جام‌جهانی روسیه باعث بالارفتن انتظارات شده و حالا دیگر فقط چشم ایرانی‌ها به تیم کی‌روش نیست. البته که مرد پرتغالی هم خودش خوب می‌داند برای جاودانه‌شدن کار سختی پیش‌رو دارد، اما نکته قابل توجه دیگر که این روزها و با تماشای فوتبال روز دنیا بشدت به چشم می‌خورد، این است که در جام‌جهانی ٢٠١٨ نیمکت‌ها و مغزهای متفکری که روی آنها می‌نشینند نیز، نقش پررنگی دارند. در کنار آشنایی نسبی که همه طرفداران فوتبال با بازیکنان تیم‌های همگروه ایران دارند، بد نیست این‌بار نگاهی داشته باشیم به کادرفنی تیم‌های حاضر در گروه ایران. مقایسه نفرات فنی سه تیم دیگر، همه را بیشتر در جریان سطحی قرار می‌دهد که کی‌روش و دوستانش باید در آن رقابت کنند.

اسپانیا؛ شاگرد کرایف در کادر لوپتگی

از ماتادورها شروع کنیم. آنها بدون باخت و با ٢٨ امتیاز به روسیه رسیدند. یولن لوپتگی ٥١ساله که تیم را به این موفقیت رساند، در جام‌جهانی نیز روی نیمکت اسپانیا خواهد نشست. کسی که بعد از یوروی ٢٠١٦ به سلطه ٨ساله ویسنته دل‌بوسکه پایان داد و سکان هدایت را در اختیار خودش گرفت. با وجود این‌که لوپتگی به‌عنوان دروازه‌بان برای رئال‌مادرید و بارسلونا در مجموع ٦ بازی انجام داد، اما رایو وایکانو تیمی است که بخش عظیمی در تاریخ بازیگری سرمربی کنونی تیم‌ملی اسپانیا دارد. او ۵۵۲روز بدون شکست را پشت‌سر گذاشته است. از نظر خیلی‌ها بعد از ناکامی اسپانیا در یورو. لوپتگی بهترین انتخاب بود؛ چراکه او سابقه کار در تیم‌های زیر ۱۹، زیر ۲۰ و زیر ۲۱ساله‌های اسپانیا را هم در کارنامه دارد. همچنین موفقیت‌های او در کسب قهرمانی رقابت‌های جام‌‌ملت‌های اروپای زیر ۲۱‌سال و زیر ۱۹‌سال در انتخاب فدراسیون فوتبال اسپانیا بی‌تأثیر نبود.

یولن از آن دست مربیانی است که اعتقاد زیادی به استفاده از بازیکنان زیاد دارد و معمولا وسواس خاصی برای استفاده از یک ترکیب خاص نشان نداده. آمار ثبت‌شده از او حاکی از این است که ۴۱ بازیکن در طول این ۱۶ مسابقه تحت هدایت او برای اسپانیا به میدان رفتند. کنار دست لوپتگی، دستیاری به نام پابلو سانز می‌نشیند. مربی ۴۵ساله و اهل بارسلون که در زمان یوهان کرایف فقید چند بازی برای کاتالان‌ها انجام داد و بعد راهی رایو وایکانو شد. او در کادرفنی لوپتگی جانشین تونی گرنده شد. کسی که از‌ سال ٢٠٠٨ همراه دل‌بوسکه بود و با آمدن لوپتگی به کادرفنی کره‌جنوبی پیوست. خوزه مانوئل اوکوتورنا هم دیگر دستیار لوپتگی و مربی دروازه‌بانان ماتادورهاست. او سابقه بازی در تیم‌های رئال‌مادرید و والنسیا را در کارنامه دارد. کسی که با دل‌بوسکه آمد اما برخلاف تونی گرنده از لیست دستیاران لوتپگی خارج نشد و هنوز مربی دروازه‌بانان تیم است.

پرتغال؛ معتمد‌های سانتوس

از فرناندو سانتوس و همکارانش در تیم‌ملی پرتغال کارنامه‌ای در یورو ٢٠١٦ باقی ماند که آنها را تبدیل به یکی از غیرقابل پیش‌بینی‌ترین کادرفنی‌ها تبدیل کرد. در جامی که مدعیان قابل حدس‌تری نسبت به پرتغال حضور داشت، این سانتوس بود که جام را به مردم کشورش هدیه داد. مربی ٦٣ساله‌ای که کارنامه مربی‌گری‌اش به‌مراتب پررنگ‌تر از کارنامه بازیگری‌اش است. پاناتینایکوس، آاک، اسپورتینگ لیسبون، بنفیکا، پائوک، پورتو و تیم‌ملی یونان معروف‌ترین تیم‌هایی هستند که سانتوس هدایت آنها را برعهده داشته. پیش از جام‌جهانی ٢٠١٤ بود که او روی نیمکت تیم‌ملی کشورش نشست و عملکرد ضعیفش هم باعث نشد مسئولان فوتبال پرتغال خیلی زود او را اخراج کنند.

سانتوس ماند و حالا با پرتغال در جام‌جهانی هم یکی از مدعیان شاید دوباره چراغ خاموش است. او در طول ٤٦باری که روی نیمکت پرتغال نشسته، از ٦١ بازیکن در ترکیبش استفاده کرده و به نسبت بیشتر از لوپتگی تمایل دارد تا در پست‌های مختلف بازیکنان زیادی را ارزیابی کند. کنار دست سانتوس، ایلیدو واله می‌نشیند. کسی که‌ سال ٢٠١٤ به همراه خود سانتوس به کادرفنی پرتغال اضافه شد. او تا ‌سال ٢٠١١ سابقه مربیگری تمامی تیم‌های پایه فوتبال پرتغال را داشته. با تیم زیر ٢٠ساله‌ها نایب قهرمان جام‌جهانی شده و تیم زیر ٢٣ساله‌ها را نیز در رقابت‌های بین‌المللی‌ سال ٢٠١١ قهرمان کرده است.

مراکش؛ جمع سرمربیان جمع است

بدون شک تنها تیم آفریقایی گروه، ناشناخته‌ترین تیم نیز است. البته نسبت به سایر تیم‌ها؛ چراکه مراکش با وجود در اختیارداشتن ستاره‌هایی در سطح اول فوتبال اروپا چندسالی است حسابی سر زبان‌ها افتاده. بدون ‌شک تغییر اصلی در فوتبال مراکش زمانی اتفاق افتاد که آنها سراغ هروه رنارد رفتند. سرمربی فرانسوی که از ‌سال ٢٠١٦ روی نیمکت مراکش نشست. مشخصا هدف فدراسیون فوتبال مراکش، رسیدن به جام‌جهانی بعد از سه دوره متوالی ناکامی بود. رویایی که رنارد به واقعیت تبدیل شد.

رنارد ٤٩ساله و فرانسوی بعد از این‌که در ‌سال ٢٠١٥ ساحل‌عاج را قهرمان جام‌ملت‌های آفریقا کرد، راهی تیم لیل کشورش شد. اما بعد از ١٣ بازی و ١٣ امتیاز از کار برکنار شد تا به نوعی ثابت شود او بیشتر مرد کار در تیم‌های ملی است. رنارد سابقه قهرمانی با زامبیا در جام‌ملت‌های آفریقای ‌سال ٢٠١١ را نیز در کارنامه دارد. او تا‌به‌حال ٢١بار روی نیمکت مراکش نشسته و تقریبا یک‌چهارم بازی‌ها را واگذار کرده است. استفاده او از ٤٩ بازیکن نشان‌دهنده این است که او هم مثل لوپتگی به‌مراتب کمتر از سانتوس دست به تغییر در ترکیب تیمش و استفاده از بازیکن زیاد در پست‌های مختلف می‌زند. پاتریس بامله ٣٩ساله دستیاری است که نه فقط در تیم‌ملی مراکش بلکه تقریبا در تمام تیم‌هایی که رنارد مربیگری کرده، حضور داشته است. حداقل درچند‌ سال اخیر، این‌طور بوده و زامبیا، ساحل‌عاج و لیل تیم‌هایی هستند که بامله همراه با رنارد در آنها حضور داشته است. البته نکته جالب درباره او این است که بعد از رفتن رنارد از تیم‌ملی زامبیا، بامله به مدت یک‌سال هدایت این تیم را برعهده گرفت.

ایران؛ تغییرات پرتعداد روی نیمکت

سرانجام تیم‌ملی ایران و سرانجام کارلوس کی‌روش. کمتر کسی است که بعد از ٧‌سال حضور، چیز زیادی درباره مرد پرتغالی حاضر روی نیمکت ایران نداند. کسی که یکی از بادوام‌ترین مربیان تیم‌ملی بوده و خیلی‌ها بزرگترین دستاورد فوتبال ایران با او را پرستیژی می‌دانند که ساخته شده است. تیم ایران یک جام‌جهانی و یک جام‌ملت‌های آسیا را با کی‌روش به‌عنوان دو تورنمنت مهم پشت‌سر گذاشته است. همچنین تیم ایران برای نخستین‌بار در تاریخ دوبار پشت‌سر هم راهی جام‌جهانی شد و این کار توسط کادرفنی مورد بحث صورت گرفت. کی‌روش تا الان ٨١بار روی نیمکت ایران نشسته است. شکست‌ناپذیری یکی از گل‌واژه‌های محبوبیت او در فوتبال ایران است. ثبت فقط ٨ باخت در کارنامه، تیم ایران را در زمان مربیگری کی‌روش به قطب اول فوتبال آسیا تبدیل کرده است. ایران در رقابت‌های مقدماتی هم بدون باخت به روسیه رسید تا در کنار اسپانیا در این گروه از این حیث مشترک باشد. کی‌روش از یک نظر که در این گزارش برای تمامی سرمربیان حاضر در گروه ایران بررسی کردیم، روی دست همه زده است.

او درطول این ٧‌سال حضور روی نیمکت ایران از ٩٥ بازیکن استفاده کرده که بیش از هر مربی دیگری در ارزیابی بازیکنان در پست‌های مختلف وسواس داشته است. چیزی که تیم او را به میانگین سنی پایین و طراوت بالایی رسانده است. طراوتی که البته با چاشنی آب دیده‌شدن از نظر قرارگرفتن مقابل تیم‌های بزرگ بیشتر به چشم خواهد آمد. در کنار کی‌روش هموطنش یعنی اوسیانو کروز می‌نشیند. مربی‌ای که بعد از امید نمازی به جمع اعضای کادرفنی ایران اضافه شد. کروز هم مثل کی‌روش کارنامه درخشانی دارد. همان‌طور که کارلوس سابقه نشستن روی نیمکت تیم‌هایی مثل رئال‌مادرید (سرمربی)، تیم‌ملی پرتغال (سرمربی) و منچستر یونایتد (مربی) را دارد، گذشته اوسیانو نیز قابل توجه است. مخصوصا از نظر بازیگری؛ چراکه کروز ۵۴بار برای تیم‌ملی پرتغال بازی کرده و اسپورتینگ لیسبون، سوسیه‌داد و تولوز از معروف‌ترین تیم‌های او بودند.