۶۷۲۷۵۵ ۱۶ بهمن ۱۳۹۶ ۱۰:۵۳

۱ نظر

۵۰۱۹

۱ نظر

۵۰۱۹

باقری: هیچ بازیکن پرسپولیس را در حد اروپا نمی‌بینم

مربی تیم فوتبال پرسپولیس در بخش دوم گفت‌وگوی تفصیلی خود با تسنیم از علی پروین گفت و اعلام کرد که بازیکنان کنونی پرسپولیس در حد اروپا نیستند.

خبرگزاری تسنیم: در بخش اول مصاحبه کریم باقری، حرف‌های او در مورد علاقه‌اش به مربیگری، ماجرای دو دستگی در پرسپولیس در سال ۸۶، قضیه اخراج پیام صادقیان و رامین رضاییان و ناگفته‌های ماجرای انتقال پر سروصدای مهدی طارمی به ترکیه، کنترل برخی بازیکنان با پلیس نامحسوس و قطر و ... را خواندید.

در بخش دوم گفت‌وگو، «آقا کریم» در مورد دلیل شکست سنگین پرسپولیس مقابل الهلال، خواسته کارلوس کی‌روش، حواشی تمام نشدنی فوتبال ایران، دو اشتباه بزرگ زندگی‌اش، علی پروین، فوتبال تبریز و ... صحبت کرده است.

خیلی‌ها می‌گفتند پرسپولیس بیشتر از این توان مقابله با الهلال را نداشت. نظر شما همین است؟

بله ما بهتر از این نمی‌توانستیم بازی کنیم، آنها قوی‌تر بودند و توانستند بازی را ببرند.

بازی برگشت چطور، امکان زدن ۴ گل بود؟

اگر آن پنالتی اتفاق نمی‌افتاد و ما از فرصت‌هایی که داشتیم استفاده می‌کردیم ممکن بود. اعتقاد دارم که الهلال بهتر از تیم ما بود. درست است که در غیاب 3-4 بازیکن بازی کردیم اما باز آنها تیم بهتری بودند.

گویا این دو بازی آخر با الهلال به اندازه ۲۰ سال برای بازیکنان پرسپولیس تجربه داشت!

گفتم که شما جلوی بازیکنان خوب بازی کنید، خیلی چیزها از آنها یاد می‌گیرید، فرقی نمی‌کند آسیایی یا اروپایی باشد، فکر می‌کنم آن بازی برای بازیکنان ما تجربه خیلی خوبی بود و در این دوره به آنها کمک می‌کند که بعضی وقت‌ها خیلی از کارها را می‌توانند انجام دهند.

فکر می‌کنید این تیم دوباره می‌تواند در آسیا مدعی باشد؟

خیلی کارمان سخت است، خودتان می‌دانید، تیم‌ها همیشه هر دوره قوی‌تر ظاهر می‌شوند، تیم‌های عربستانی، قطری و اماراتی قوی هستند. امسال تلاشمان را می‌کنیم که مثل سال گذشته باشیم و نتایج خوبی بگیریم ولی کارمان خیلی سخت است.

هرچقدر جلو می‌رویم پرسپولیس بهتر نتیجه می‌گیرد و توقعات بالا می‌رود، این موضوع کارتان را سخت نمی‌کند؟

بله همینطور است، هرچقدر شما بهتر بازی کنید توقعات بالا می‌رود، دوست دارند شما از استعداد و هوش و بازی‌ات در هر بازی استفاده کنید و فکر می‌کنم تماشاگران بعضا انتظارات‌شان به حق هست و ما هم تمام تلاشمان را می‌کنیم که آنها را شاد کنیم.

مربیان تیم ملی اعتقاد دارند جام جهانی مهمتر از لیگ قهرمانان آسیا است و از این‌رو نمایندگان ایران در آسیا از جمله پرسپولیس در اردیبهشت‌ماه و خردادماه در لیگ قهرمانان از ملی‌پوشان خود استفاده نکنند.

این امر اصلا شدنی نیست، همیشه اعتقادم این است که این مسائل در سطح مدیریت باشگاه‌ها و فدراسیون خیلی بهتر حل می‌شود. لیگ قهرمانان آسیا در جای خودش مهم است، تیم ملی هم که خودتان می‌دانید. همه در باشگاه‌ها بازی می‌کنند که در تیم ملی و جام جهانی به میدان بروند. فکر می‌کنم با یک برنامه‌ریزی خوب نه باشگاه‌ها لطمه می‌خورند و نه تیم ملی، باشگاه‌ها با بازیکن قرارداد بستند که در مسابقات حساس در اختیارشان باشند، تیم بازی مهمی در آسیا دارد و نمی‌شود که بدون ملی‌پوشانش بازی کند. باشگاه هزینه کرده و حق دارد. فکر می‌کنم مثل بقیه کشورها باید حرفه‌ای درباره این قضیه صحبت کنیم تا در آن موقع مشکل خاصی پیش نیاید مثل الان که فردای هر مسابقه ملی‌پوشان به اردوی تیم ملی می‌روند.

کی‌روش اعتقاد دارد بازیکنانی که در لیگ ایران بازی می‌کنند آن توانایی بدنی را ندارند که در جام جهانی مقابل اسپانیا و پرتغال به میدان بروند، شاید به خاطر همین قضیه می‌خواهد کل اردیبهشت‌ماه ملی‌پوشان تیمش را در اختیار داشته باشد؟

کی‌روش هم برای خودش یکسری برنامه‌ریزی دارد که بتواند بازیکنان را در بهترین شرایط آماده کند، مسلما کار آسانی نیست، ایشان هم می‌خواهد طبق برنامه‌اش جلو برود، ولی من فکر می‌کنم این بازیکنان دوره قبل هم جام جهانی بازی کردند؛ شرایط مثل الان بود، هم اردوها و هم برنامه‌ها مثل الان بود. آن موقع هم یادتان باشد که جلوی 3 تیم همگروه تیم‌مان خوب بازی کرد و مقابل آرژانتین موقعیت‌های خوبی داشتیم، حتی می‌توانستیم پنالتی هم بگیریم. توان تیم ملی ما الان بالا است، ولی در آن مقطع کی‌روش باید تیم ملی را با آمادگی کامل به جام جهانی برود.

شما گروه ایران را در جام جهانی چطور می‌بینید؟

خیلی دوست دارم که با حضور اسپانیا و پرتغال با چالش خوبی روبه‌رو می‌شویم. فکر می‌کنم بازی کردن جلوی تیم‌های مطرح و بهترین بازیکنان جهان خیلی برای بازیکنان و تیم ملی ما خوب و مفید باشد، از این قضیه هم نباید بگذریم که تمام حواس ما به اسپانیا و پرتغال است در حالی که مراکش هم خیلی تیم خوبی است و اکثر بازیکنانش در اروپا هستند و بازی سختی جلوی مراکش خواهیم داشت.

می‌توانیم بگوییم این تیم ایران بهترین تیمی است که در چند دوره جام جهانی حاضر شده است.

شما هر دوره‌ای را بپرسید بازیکنان آن دوره می‌گویند ما نفرات خیلی خوبی داشتیم، اما الان شرایط فرق کرده است. همه امیدوارند تیم ملی برای اولین بار به مرحله بعد صعود کند. کار خیلی سختی داریم، شما اسپانیا و پرتغال را ببینید، بازی دوم‌مان با اسپانیاست و کار خیلی سختی داریم، امیدوارم بازیکنان ما از این چالش به خوبی عبور و به مرحله بعد صعود کنند.

اگر مقایسه‌ای بین دو گروه ایران در جام‌جهانی ۹۸ و ۲۰۱۸ داشته باشیم شما کدام را سخت‌تر می‌دانید؟

آن موقع تیم ملی آلمان در گروه ما بود که از نظر سنی بازیکنان باتجربه‌ای را داشت، یوگسلاوی و آمریکا هم بودند، فکر می‌کنم الان نسبت به آن سال دو تیم‌های سخت‌تری همگروه ایران هستند، مخصوصا اسپانیا که تیم بسیار خوب و جزو مدعیان است.

در جام جهانی۹۸ چطور شد که مقابل آمریکا آن قدر خوب بازی کردید اما مقابل آلمان...؟

ما احساسی هستیم، جلوی آمریکا هم که بازی خاصی بود و حتی مقابل یوگسلاوی هم خوب بازی کردیم که با یک کاشته گل خوردیم و باختیم، ما در هر 3 بازی دوست داشتیم خوب بازی کنیم و نتیجه بگیریم که جلوی آمریکا توانستیم بازی را ببریم. آن تیم ملی هم مستحق این بود که از گروهش صعود کند، چون آلمان نسبت به دوره‌های گذشته‌اش ضعیف‌تر بود و حذف شد. آن مقطع مثل الان تجربه کافی را نداشتیم، اکثر بازیکنان در داخل بازی می‌کردند مثل الان نیست که بیشتر بازیکنان در اروپا بازی می‌کنند و تجربه بیشتری دارند. من فکر می‌کنم اگر تجربه بازیکنان الان را داشتیم بهتر عمل می‌کردیم.

خیلی‌ها می‌گویند اگر ایویچ می‌ماند شاید صعود می‌کردیم.

نظرات مختلفی هست، من آن مقطعی که به تیم ملی اضافه شدم آقای ایویچ را برکنار کرده بودند، یعنی من و خداداد که از آلمان آمدیم، سر بازی با رم بود، آن بازی برگزار شد و شب فهمیدم که ایویچ برکنار و آقای طالبی جایگزین او شده است. با اکثر بازیکنان که صحبت می‌کردیم از کار ایویچ تعریف می‌کردند و می‌گفتند خیلی به تیم ملی کمک کرده و اگر می‌ماند بهتر بود. بعضی مواقع‌ اتفاقاتی می‌افتد که آدم دوست ندارد.

همان جام جهانی یکسری حاشیه‌ها در اردوی تیم ملی پیش آمد... مثل خداداد عزیزی که لباسش را بعد از تعویض به زمین کوبید...

کلا در فوتبال ما از ابتدا تا الان، حاشیه بوده و هست. ببینید بازیکنانی که جز نفرات اصلی هستند، اکثرا از تعویض‌شان ناراحت می‌شوند. رسانه‌ها هم کار خودشان را می‌کنند و مسلما دوست دارند این صحنه را بازتاب دهند، ولی طبیعی است که بازیکنان در آن شرایط فکر می‌کنند اگر باشند می‌توانند بیشتر به تیم کمک کنند ولی تفکر مربی چیز دیگری است که اگر تعویض شود بهتر است.

فکر می‌کنم خیلی دوست داشتید که یک جام جهانی دیگر هم تجربه کنید اما قسمت نشد، اینکه شما بعد از عدم صعود تیم ملی به جام‌جهانی ۲۰۰۲ از تیم ملی خداحافظی کردید در نوع خودش عجیب بود.

راستش را بخواهید، من انگیزه‌ای در آن مقطع نداشتم. بابت حضور در اردوهای تیم ملی لطمات زیادی را خورده بودم، چون آن سال‌ها خیلی بازی‌های تدارکاتی در کانادا، آمریکا و دانمارک و... داشتیم در حالی که در باشگاه‌های اروپایی شما یک هفته با تیم تمرین نکنید ممکن است بازی‌های زیادی را از دست بدهید. آن مقطع تا خودم را پیدا می‌کردم و با باشگاه هماهنگ می‌شدم دوباره باید برای تیم ملی بازی می‌کردم، خیلی رفت و آمد داشتم و لطمه‌های زیادی در باشگاه خوردم، به خاطر همین تصمیم به حداحافظی زودهنگام از تیم ملی را گرفتم ضمن اینکه انگیزه‌ای هم نداشتم و رفتم کنار تا جوانان فرصت بازی پیدا کنند.

برانکو در آن مقطع با شما صحبت نکرد تا به تیم ملی برگردید؟

چرا اتفاقا آقای برانکو لطف در قطر با من صحبت کردند و مرا به تیم ملی هم دعوت کردند. حتی الان هم که صحبت می‌شود می‌گویند چرا به اردوی تیم ملی نیامدی؟ گفتم که در آن موقع خیلی میل بازی کردن در تیم ملی نداشتم، نظرم این بود که شاید کسی جایگزینم شود که بهتر بازی کند. زمانی هم که به تیم ملی برگشتم خواسته علی دایی سرمربی تیم ملی بود و در چند بازی در خدمت تیم ملی بودم و خداحافظی کردم.

زمانی که از تیم ملی خداحافظی کردید (قبل از جام‌جهانی ۲۰۰۲) افت شدیدی کردید اما سالی که آمدید پرسپولیس زیر نظر قطبی خیلی سال فوق‌العاده‌ای داشتید، در آن مقطع چه اتفاقی افتاد که افت کردید؟

من یکی دو مصدومیت داشتم که در سن و سال ما خیلی خوشایند نبود. سال خوبی نداشتم، ولی سال بعدش که آقای قطبی بودند و شرایط خوبی داشتیم.

نقش قطبی چه بود؟

در تیم قطبی آزادی عمل بیشتری داشتم، در آن موقع پست من را به خاطر شرایط سنی‌ام عوض کردند و گذاشتند پشت فوروارد، خودم هم خیلی دوست داشتم جلو باشم، آن سال خیلی سال خوبی بود.

شما در بیله‌فلد هم خیلی موفق بودید و تنها بازیکنی بودید که راهی لیگ برتر انگلیس شدید و در چارلتون بازی کردید، چطور شد به ایران برگشتید؟

خیلی موفق نبودم، بازی می‌کردم اما خیلی بهتر از اینها می‌توانستم باشم. آدم در زندگی‌اش بعضی از اشتباهات را مرتکب می‌شود. فکر می‌کنم اگر تجربه الان را آن موقع داشتم شرایط خیلی بهتر می‌شد، اما جوانی و بعضی تصمیمات احساسی باعث شد که از مسیر اصلی دور شوم. در آن 3 سال در آلمان می‌توانستم بهتر باشم، من آن سال که بیله‌فلد بودم از نورنبرگ که آقای ماگات که مربی‌اش بود پیشنهاد داشتم. صحبت کردیم و ایشان همان روز که با من قرار داشتند از تیم برکنار شدند و من به بیله‌فلد برگشتم. آنجا مدیربرنامه نداشتم، آن اواخر آقای فاضلی تازه به آلمان آمده بودند اما من از بیله‌فلدجدا شده بودم.

تصمیم اشتباه من این بود که از این تیم جدا شدم، حتی مدیر باشگاه هم اصرار داشت که در تیم بمانم، به من یک قرارداد ۵ ساله پیشنهاد داد که بمانم اما به خاطر برخورد مربی، اصرار داشتم که جدا شوم، مربی‌مان «یک ذره» با خارجی‌ها خوب نبود، من را هر پستی که می‌گذاشت بازی می‌کردم، یک بار جلوی فرانکفورت یادم هست فوروارد نداشتیم، گفت تو باید فوروارد بازی کنی که اتفاقا بازی یک بر یک شد و تک گل تیم را من زدم اما شرایطم فرقی نکرد. حتی چند بار گفتم این فرصت را بده که از اول بازی کنم، متاسفانه یک نیمه یا چند دقیقه بازی می‌کردم تا اینکه نیم‌فصل با حاج آقا عابدینی صحبت کردم که تیمم را عوض کنم، این یکی از اشتباهات من بود، اگر یک کم حوصله به خرج و تمریناتم را انجام می‌دادم خیلی بهتر می‌شد.

سبک بازی شما به لیگ برتر انگلیس می‌خورد چرا در آنجا موفق نبودید؟

در بدو ورودم به چارلتون، گفتند که باید یک هفته با ما تمرین کند که حاجی قبول نکرد، به آنها گفت شما حتما از این بازیکن شناخت داشتید که خواستید به اینجا بیاید، خلاصه گفتند یک بازی داریم و حتما بازی کند تا سرمربی از نزدیک بازی‌اش را ببیند. یک بازی دوستانه با ساوتهمپتون بود که در نیمه اول آنقدر پاسخ بلند خوب دادم که در وسط نیمه گفتند؛ کافی است. رفتیم باشگاه و قرارداد 3 ساله بستیم. شما خودتان می‌دانید وقتی از جایی به یک جای جدید می‌روید زمان می‌برد تا با جو آنجا آشنا شوید، خداراشکر من خیلی زود در چارلتون شرایط بازی پیدا کردم اما متاسفانه در یک ماهه اول پدرم را از دست دادم.

وقتی برای همراهی تیم ملی برای بازی با اتریش به فرودگاه لندن رفتم فهمیدم که پدرم فوت کرده است. بعد از آن دیگر به اردوی تیم ملی نرفتم و آمدم ایران. نزدیک ۲ هفته‌ای از باشگاه اجازه گرفتم، آن اتفاق باعث شد با وجود اینکه یک ماه اول خیلی خوب تمرین کرده بودم از ترکیب اصلی دور شوم. دوباره تا خودم را پیدا کنم، بازی‌های ۲۰۰۰ لبنان شروع شد و من یک ماه از تیم دور شدم. اول به اردوی آلمان تیم ملی رفتیم و بعد جام ملت‌ها برگزار شد. تیم‌های اروپایی را هم شما می‌دانید اگر یک هفته در تمرینات نباشید، جایت را از دست خواهی داد، بعد از برگشت مصدومیت یک ماهه هم داشتم. بعد از این قضایا یک بازی ۲۰ دقیقه‌ای توانستم انجام دهم، چند بازی هم جزو ذخیره‌ها بودم تا اینکه فصل تمام شد. چون قرارداد ۳ ساله داشتم مربی تیم گفت ما می‌توانیم تو را به یک تیم لیگ یک قرض دهیم ۲-۳ ماه بازی کنی، مجدد برگردی که دوباره قبول نکردم و به تهران آمدم. دیگر از آن سال به بعد تا الان با پرسپولیس هستم. مسئله مالی اصلا مطرح نبود چون قراردادم خوب بسته شده بود در حالی که اگر می‌ماندم خیلی بهتر هم بود، متاسفانه ۲ تصمیم غلط گرفتم، در حالی که باید می‌ماندم و تلاش می‌کردم و موقعیت و جایگاهم را به دست می‌آوردم.

بعد از شما فقط آندو توانست در لیگ برتر انگلیس بازی کند.

بله آندو در انگلیس خیلی خوب بازی کرد. من بهتر از اینها می‌توانستم از خودم استفاده کنم و آن انتظاری که از من می‌رفت برآورده نشد.

اگر کریم باقری الان در فوتبال ما متولد می‌شد در چه سطح از فوتبال دنیا می‌توانست بازی کند؟

اگر موقعیت آن موقع را داشتم، 100 درصد استفاده بهتری می‌کردم، آن موقع تجارب الان را نداشتم و بعضی تصمیماتی را گرفتم که به نفعم نبود. در آن مقطع مدیربرنامه خوب و راهنمای خوبی کنارم نبود، الان خداراشکر اکثرا آگاه هستند و مدیربرنامه دارند و شرایط بهتر از الان است.

با این تجربه، برای مربیگری چه آینده‌ای برای خودتان می‌بینید؟

عجله‌ای ندارم، مربیگری خیلی فرق می‌کند، باید خیلی چیزها را یاد گرفت، من هم هیچ عجله‌ای ندارم که بخواهم سرمربی شوم. با اتفاقاتی که در آینده رخ می‌دهد باید ببینم روزی می‌توانم سرمربی باشم یا نه.

دوست دارید از پرسپولیس شروع کنید؟

فعلا در پرسپولیس به عنوان مربی هستم، اگر روزی بخواهم سرمربی باشم باید از تیم‌هایی که متوسط هستند شروع کنم تا خودم را محک بزنم تا ببینم قابلیت اداره یک تیم را دارم یا نه. کار سختی است.

در همین مقطع اگر به شما پیشنهاد سرمربیگری پرسپولیس بدهند قبول می‌کنید؟

نه به هیچ وجه.

خیلی از مربیان هستند که همین راه را آمدند و یک شبه سرمربی شدند!

من با خیلی‌ها کار ندارم، من برنامه و دیدگاه خودم را دارم و دوست دارم پله پله جلو بروم. باید دید در سال‌های دور چه اتفاقی می‌افتد. دوست دارم اگر سرمربی هم شدم از تیم‌های متوسط شروع کنم.

چند شب پیش پژمان جمشیدی مهمان دورهمی بود و صحبت‌هایی کرد. پژمان می‌گفت؛ آقای پروین اصلا تذکری به شما نمی‌داد و فقط به حامد کاویانپور گیر می‌داد!

بله آن برنامه را دیدم، نه آقای پروین از من حساب نمی‌برد، من چیزهایی که می‌خواست را خود به خود انجام می‌دادم، اگر جلو می‌رفتم این را می‌دانستم که باید برمی‌گردم سر جایم، این کارها را که می‌کردم علی‌آقا خوشش می‌آمد و به همه می‌گفت بدون اینکه مربی بگوید کار خودش را می‌کند. آن سال حامد جزو بازیکنان خیلی خوب پرسپولیس بود و من فکر می‌کنم حامد در فوتبال به حقش نرسید و خیلی بهتر از اینها می‌توانست باشد ولی بعضی اتفاقات می‌افتد که آدم خودش نمی‌خواهد. ضمن اینکه من ندیدم که علی‌آقا کسی را زیاد تحویل بگیرد.

پروین واقعا توصیه فنی هم می‌کرد؟

بله سرمربی بود و توصیه فنی می‌کرد، علی‌آقا خصوصیات خاص خودش را داشت، اکثر آنهایی که با او کار کرده‌اند می‌دانند او شاید مثل برخی نتواند حرف‌های قلمبه و سلمبه بزند اما حرف‌های خاص خودش را داشت که در هیچ مربی دیگری ندیدم و مدل خاص خودش را داشت.

بهترین مربی که با او کار کردید؟

در تمام تیم‌هایی که بودم تمام تلاش مربیان این بود که بهترین کار را انجام دهند اما نتایج خوب برای همه مربیان اتفاق نمی‌افتد، شاید فقط برای 3-4 سال برای مربیانم اتفاقات خوب افتاده است، ولی همه آنها تمام تلاش‌شان را هم برای من و هم برای سایر بازیکنان می‌کردند. من از همه‌ آنها ممنونم چون برای من خیلی زحمت کشیدند چه از زمانی که تبریز بودم و چه زمانی که در تهران بودم همه آنها برای من زحمت کشیدند.

کدام مربی را الگوی خودتان در امر مربیگری قرار می‌دهید؟

سعی می‌کنم از تمام مربیانی که با آنها کار کردم مسائلی را که می‌دیدم در تیم نتیجه می‌داد آنها را بیشتر استفاده کنم، از هر مربی یک نکته‌ یاد گرفته‌ام.

هم دوره‌ای‌هایت را مربیان خوبی می‌دانی؟

هم‌دوره‌های من اکثرا در لیگ مربیگری کرده و می‌کنند، از علی دایی گرفته تا علی کریمی، یحیی گل‌محمدی، علی منصوریان و خداداد که یک مقطعی کار می‌کرد. شرایط سختی است، شاید شما 2 بازی مربیگری کنید، بازی سوم شما را نخواهند، کار مربیگری همین است، تغییر و تحولات در کار زیاد است، ولی من فکر می‌کنم این رویه خوب پیش می‌رود که ما به مربیان جوان‌مان اعتماد کنیم، به آنها کار دهیم و باورشان کنیم که می‌توانند. شاید این عقیده باشد که مربیان خارجی بهتر از ما هستند، می‌گویند اینها از یک کشور اروپایی آمدند پس کارشان بهتر است. در حالی که من تفاوت زیادی نمی‌بینم چرا که هر جای دنیا هم که بروید همین تمرینات را انجام می‌دهند. در بارسلونا هم از کناره‌ها سانتر می‌کنند، شوت می‌زنند، کارها زیاد فرق نمی‌کند، دیدگاه و رفتار و مدیریت‌شان هست که فرق می‌کند، شاید این مدیریت‌ها و دیدگاه‌های خارجی‌ها را با ما متمایز کرده وگرنه دانش مربی ما با خارجی‌ها هیچ فرقی ندارد، چون آموزش که داده می‌شود هم مربیان ما و هم مربیان خارجی به یک نحو آموزش داده می‌شوند.

یکسری‌ها می‌گویند مربی ایرانی مخصوصا جوانترها اصلا فلسفه و سبک خاصی ندارند و فقط می‌خواهند روی نیمکت بنشینند!

شما بازی می‌کنید و یک دفعه سرمربی می‌شوید، این کار شاید از 10 مورد به یک مورد روی خوش نشان دهد، ولی در اکثر موارد وقتی شما یک شبه سرمربی شدید 5-6 بازی خوب نتیجه می‌گیرید اما وقتی چند باخت می‌دهید برکنار شده و بعد از آن شاید 5-6 سال طول بکشد که به این چرخه برگردید. اگر بتوانید در این 5-6 سال از تیم‌های کوچک شروع کنید و جلو بیایید بهتر جواب خواهید گرفت.

با توجه به اینکه شما تبریزی هستید، فوتبال تبریز چند سالی است که ستاره‌ای ندارد؛ دلیلش چیست؟

آن سال‌ها که ما بازی می‌کردیم زمین‌ خاکی‌های تبریز معروف بود، هر محله یک زمین خاکی خوب داشت و مسابقات پنجشنبه و جمعه برگزار می‌شد و تیم‌ها با هم مسابقه می‌دادند و همیشه شلوغ بود، از این زمین‌های خاکی بازیکنان خوبی بیرون می‌آمدند، ولی متاسفانه آن بچه‌های 20 سال پیش دیگر خبری نیست و آن زمین‌های خاکی هم نیستند. دیگر آن بازیکنان با استعداد در بچه‌های الان نیستند، فکر می‌کنم از 10بچه‌ای که آن زمان دوست داشت بازی کند، الان یک بچه هم علاقه‌ای به بازی فوتبال ندارد. الان چیزهای دیگری اطراف بچه‌های 10-15 سال را گرفته و آنها ترجیح می‌دهند با کامپیوتر کار کنند. آن موقع بچه از مدرسه بیرون می‌آمد فقط فوتبال بازی می‌کرد، شما الان در کوچه نمی‌بینید که بچه‌ای فوتبال بازی کند، طوری شده که الان بچه کوچه نمی‌رود که خدای نکرده اتفاقی بیفتد.

اکثر باشگاه‌های تبریز هم سراغ بازیکنان بومی هم نمی‌روند.

این مسئله همه جا هست، اگر شما در شهر خودت بازیکن خوب باشد انتخاب می‌کنی و حتی شاید با قیمت پایین‌تر هم بتوانید بازیکن بگیرید که هم برای باشگاه خوب است و هم برای استان اما متاسفانه بازیکن خوبی و مستعد در تبریز کم دیده می‌شود. شما در همین تیم تراکتورسازی، یا ماشین‌سازی و شهرداری تبریز خیلی کم بازیکن تبریزی مستعد پیدا می‌کنید.

فکر نمی‌کنید این مسئله برای آینده فوتبال تبریز بد باشد؟

متاسفانه در تبریز و اطراف آذربایجان را ببینید بازیکن فوتبال کم است.

الان مازندران جای تبریز را گرفته است؟

صددرصد. الان شما همه تیم‌ها را ببینید 5-6 بازیکن شمالی دارند.

در این یکی دو سال اخیر به شما پیشنهاد سرمربیگری تراکتورسازی داده نشد؟

خیر، من در این سطح نیستم که پیشنهاد سرمربیگری تراکتورسازی را داشته باشم. من خودم را می‌گویم، اصلا نباید این پیشنهاد داده شود، هر کس باید سر جای خودش باشد و کارش را بکند، تقریبا تا یک سال پیش هم با تراکتورسازی ارتباط داشتم، آن موقع که سردار جعفری بودند و با هم صحبت می‌کردیم. بعد از ایشان هم آقای عباسی بودند با ایشان در تماس بودم، اما الان دیگر ارتباطی با تراکتورسازی ندارم.

فکر می‌کنید ورود مربیان ترکیه‌ای برای فوتبال ما می‌تواند مثبت باشد؟

ببینید نه ترکیه‌ای، شما از هر جا مربی خوب بیاورید می‌تواند تاثیرگذار باشد، شما ببینید در تیم ملی آقای کی‌روش، در استقلال آقای شفر و در پرسپولیس آقای برانکو، کارهایی کرده‌اند که اثرات آن را در فوتبال ایران می‌بینند. مردم در پرسپولیس و استقلال تغییر و تحولات را می‌بینند، حالا این مربیان چه از ترکیه یا جای دیگر باشند می‌توانند تاثیر و تغییر و تحول ایجاد کنند.

در پرسپولیس فعلی در چه پستی نیاز به تقویت داشت که نشد؟

ما اگر بتوانیم فوروارد بگیریم خوب است که متاسفانه نشد. در بقیه پست‌ها بازیکن داریم، ولی فوروارد همین 2 نفر را داریم، اگر یکی از آنها مصدوم شود مجبوریم از وحید امیری استفاده کنیم.

در پست مهاجم آقای گل دارید که به تیم ملی دعوت نمی‌شود؟

درست است که علیپور امسال واقعا شرایط خیلی فوق‌العاده داشته و فکر می‌کنم پتانسیل بیشتر از این هم دارد، ولی در تیم ملی فورواردهای ما را ببینید، شرایط‌شان اینطور است که الان 2-3 سال کنار هم هستند، سردار آزمون، قوچان‌نژاد، انصاری‌فرد و جهانبخش همه در اروپا شرایط خوبی دارند. غیر از سردار آزمون که امسال شرایطش خوب نیست ولی بقیه شرایط ایده‌آلی دارند، خودتان می‌دانید که باید چند تا فوروارد باشند و شاید بیشتر از این هم امکانش نباشد، ما هم باید خودمان را جای سرمربی بگذاریم و ایشان هم نظرات و سلیقه خودشان را دارند. من فکر می‌کنم علیپور اگر همین‌طور ادامه دهد، چنانچه در این مقطع هم نشود، چون سن و سالش طوری هست که می‌تواند در آینده موفق شود، نباید ناامید شود، باید همینطور ادامه بدهد و تلاش کند تا بتواند مربی تیم ملی را قانع کند که او را دعوت کنند.

شما در پرسپولیس فعلی بازیکنی را می‌بینید که در اروپا بازی کند؟

نه نمی‌بینم.

در تیم ملی چطور، بازیکنی هست که بتواند بعد از جام جهانی به اروپا برود؟

به شرط اینکه در این ۳ بازی، بازی‌های خوبی انجام دهند.

بعضی‌ها می‌گویند سبک بازی تیم ملی طوری است که اجازه نمی‌دهد بازیکنی خلاقیت خودش را نشان دهد؟

تیم‌های اروپایی مدافع هم می‌گیرند و شاید یک بازیکن شاخص دفاع ما را اروپایی‌ها گرفتند. دیدید ما جلوی آرژانتین چند موقعیت داشتیم و اگر در این ۳ بازی بازیکنان بتوانند خودشان را نشان دهند می‌توانند موفق باشند، چون آنجا باشگاه‌های زیادی بازی‌ها را زیر نظر می‌گیرند.

شما روسیه می‌روید؟

نه، ترجیح می‌دهم از تلویزیون بازی‌ها را ببینم.

شما طرفدار پروپاقرص رئال مادرید هستید؟ چرا تیم‌تان تا این حد اُفت کرده است؟

تیم‌های بزرگ معمولاً چند بازی نتیجه نگیرند، حرف و حدیث زیاد می‌شود، اما رئال موفق خواهد شد.

شما جای پرس بودید زیدان را نگه می‌داشتید؟

بله، با زیدان جام‌های خوبی گرفتند و در مقطعی تیم اُفت می‌کند، ولی الان رو به جلو حرکت می‌کند.

زیدان زود سرمربی نشد؟

آنجا فرق می‌کند. شما در دنیا یک زیدان بیشتر ندارید، شرایطی را به وجود آوردند که او از تیم‌های پایه بیاید و از ۱۰ نفر شاید یکی مثل زیدان باشد که سریع سرمربی شود و نتایج خوبی بگیرد. شاید هم‌دوره‌‌ای‌هایش را بیاورند این اتفاق نیفتد، ولی خدا خواست برای زیدان این اتفاق افتاد، البته استحقاقش را هم داشت.