مراقب «زبان سرخ» باشید!

سایت روزنامه گل: کل‌کل و کری‌خوانی یکی از راه‌های داغ کردن مسابقات فوتبال است و هیجان و جذابیت این بازی‌ها را بالا می‌برد اما مربیان و بازیکنان باید مراقب جایگاه خودشان باشند و در این زمینه از حد خارج نشوند. خیلی از مواقع، کری‌خوانی افراطی مربیان و بازیکنان باعث تحریک تیم حریف می‌شود و نتیجه عکس می‌دهد. آخرین مصداق این ماجرا در بازی حذفی نفت آبادان و استقلال رخ داد.

نفت آبادان به طور کلی تیمی است که داخل و خارج از خانه دو شکل کاملا متفاوت بازی می‌کند و بیش از حد به تماشاگرانی خودی وابستگی دارد. شاید همین مساله هم چنان فراز کمالوند را فریفته بود که او چند روز قبل از بازی نیمه‌نهایی جام حذفی در جمعی گفت: «در آبادان به گنده‌تر از استقلال هم باج نمی‌دهیم.» از زمان انتشار این اظهارنظر، روشن بود که جنجال بالا خواهد گرفت. در نتیجه استقلالی‌ها با یادآوری این جمله در آبادان وارد میدان شدند و تمام انرژی‌شان را برای صعود به فینال به کار گرفتند. نهایتا کوشش آنها نتیجه داد و نفت در یکی از دردناک‌ترین روزهای فوتبالی آبادان اوت شد. پس از بازی هم برخی ستاره‌های استقلال از جمله روزبه چشمی به صراحت به همین موضوع اشاره کردند و به طعنه گفتند: «چه شد پس؟ مگر آقایان نگفته بودند به بزرگتر از استقلال باج نمی‌دهند؟»

کمالوند اما تنها قربانی این داستان نیست و نمونه‌های دیگری از این ماجرا در فوتبال ایران وجود دارد. قطعا اگر قرار باشد در مورد کری‌خوانی نافرجام مربیان حرف بزنیم، هیچ مثالی بهتر از صمد مرفاوی دم دست‌مان نخواهد بود. سرمربی پیشین استقلال بعد از تساوی داربی برگشت سرخابی‌ها در لیگ ششم که با برتری فنی ملموس پرسپولیس همراه بود، در نشست خبری مدعی شد: «اشکالی ندارد که آنها بهتر بازی کردند. مهم این است که ما ۱۲امتیاز از پرسپولیس جلوتریم.» این جمله مرفاوی که به یکی از نقل‌قول‌های ماندگار فوتبال ایران تبدیل شد، چنان سرخ‌ها را تحریک کرد که شاگردان مصطفی دنیزلی تقریبا همه مسابقات باقی‌مانده را بردند، در پایان فصل از استقلال جلو زدند و حتی چیزی نمانده بود که قهرمان شوند!

مصداق دیگر، مهدی طارمی است. هنوز هم یکی از ابهامات بزرگ تاریخ معاصر پرسپولیس این است که این تیم چطور داربی برگشت پارسال را به استقلال باخت؟ قبل از بازی همه مطمئن بودند که پرسپولیس برنده است. حتی نیمی از سکوهای هواداران استقلال هم به همین دلیل خالی مانده بود؛ اما لابد همین غرور و خیال‌جمعی کار دست سرخ‌ها داد. مهدی طارمی شب قبل از این بازی در حاشیه ضیافت شام مشترک اسپانسر، به دوربین‌های تلویزیونی گفت: «قطعا می‌بریم. اگر دو گل بزنم یک شادی جدید رو خواهم کرد، اگر هم یک گل زدم کاری می‌کنم که ماندگار شود.» همان شب لحن صحبت‌های طارمی هواداران پرسپولیس را نگران کرد. او اما روز بعد یکی از بدترین بازیکنان زمین بود. طارمی دو فرصت عالی گلزنی از دست داد که اولین آنها در دقیقه نهم می‌توانست پرسپولیس را دو بر صفر جلو بیندازد و نسخه بازی را بپیچد، اما پرسپولیس نهایتا سه بر دو باخت.

به این فهرست باید پرویز مظلومی را هم اضافه کرد. اوایل لیگ پانزدهم پرسپولیس عالی بازی می‌کرد، اما بد نتیجه می‌گرفت. همان روزها وقتی خبرنگاران در مورد کیفیت بالای پرسپولیس از پرویز مظلومی سوال کردند، سرمربی وقت استقلال با طعنه به جایگاه سرخ‌ها در جدول گفت: «پرسپولیس که رقیب ما نیست.» با این وجود آخر فصل خیلی چیزها عوض شد، پرسپولیس بالاتر از استقلال عنوان نایب‌قهرمانی را به دست آورد و از آن مهم‌تر اینکه داربی برگشت را چهار بر دو از این تیم برد.

این مثال‌ها نشان می‌دهد اهالی فوتبال از هر نظر باید حرفه‌ای باشد و حتی ادبیات و مصاحبه‌های‌شان هم حداقل استاندارد را داشته باشد. گاهی یک جمله حرف نامربوط، زحمات یک سال یک تیم و مربی را از بین می‌برد.