آن تیم بی‌جان پنج‌شنبه را فراموش کنید!

وصال روحانی در روزنامه ایران ورزشی نوشت: پرسپولیس سه روز بعد از شهرآورد نافرجام تهران هنوز به دنبال مقصرانی می‌گردد که آن شکست را موجب شدند اما راه پیروزی برای آنها فقط نگاه به جلو است. قهرمانی در لیگ برتر بدون کوچکترین تاثیرپذیری از شهرآورد پنج‌شنبه تهران به جای خود محفوظ است و همین حالا هم سرخ‌ها قهرمان‌اند زیرا از نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده خود (ذوب‌آهن) ۱۷ امتیاز پیش‌اند و تفاضل گل‌شان نیز ۳۱+ است حال آنکه ذوبی‌ها روی ۸ متوقف مانده‌اند.

با این حال برای پرسپولیس که دو ماهی بود می‌گفت می‌خواهد کارزار لیگ را «این ور» عید تمام و نیرویش را روی لیگ قهرمانان قاره متمرکز کند نتیجه پنج‌شنبه باخت بد و بزرگی بود. بد به این خاطر که سرخ‌ها اصلا خوب کار نکردند و همانطور بازی کردند که استقلال می‌خواست و بزرگ از این جهت که شهرآورد تهران معمولا تبعات دارد و طیف تاثیرگذاری آن به رغم ادعاهای غیر واقعی سران هر دو باشگاه از یک مسابقه و حتی از یکی دو ماه نیز فراتر می‌رود و اعصاب‌ها و خاطرها را براساس نتیجه حاصله آزار و یا نوازش می‌دهد. حقیقت امر این است که استراتژی و سیاستگذاری سرخ‌ها در این مسابقه غلط بود و از همان ابتدای کار بد گارد گرفتند و بیهوده توپ و میدان و پز تهاجمی را به حریف سپردند و زمانی هم که در نیمه دوم برای جبران دست به تهاجم زدند عصبیت‌ها و جنگل ساق‌ها مانع از نتیجه‌گیری آنها شد. برانکو از اینکه چطور تیمش در آن روز کم جوشش بوده، ابراز تعجب کرده اما این مربی است که باید این خروش روحی را در تیمش ایجاد کند و سایرین سهمی به اندازه او ندارند و اگر قرار باشد هر تیمی خودش بانی یک پویش درونی باشد، دیگر چه نیاز به مربی؟

این شهرآورد تاکید تازه‌ای بر این حقیقت بود که به رغم تمام گلزنی‌های ماه‌های اخیر علی علیپور وزن بازی وی به پای مهدی طارمی که در الغرافه قطر بسیار موفق است، نمی‌رسد و پرسپولیس جای خالی او را در دیدارهای مهم احساس می‌کند. شاید در برخی دیدارهای لیگ برتر علیپور و منشا با دستیاری امیری و احمدزاده آنقدر گل بزنند که هیچکس کمبودهای تهاجمی پرسپولیس را حس نکند و قرار داشتن این تیم در صدر جدول بهترین خطوط آتش لیگ نیز مزید بر علت شده اما سرخ‌ها همچنان نیاز به تقویت خط حمله خود دارند.

بازی اواسط هفته پرسپولیس در دور سوم لیگ قهرمانان آسیا برابر رقیب اماراتی سیگنال‌ها و کدهای بیشتری را در ارتباط با وضعیت روحی و جسمی این تیم بعد از نتیجه‌ای ضعیف و نمایشی ضعیف‌تر در شهرآورد تعیین خواهد کرد اما اگر این تیم می‌خواهد برخیزد و دوباره «پرسپولیس» شود (و نه آن موجود بی‌جان و گیج روز پنج‌شنبه!) باید فقط به جلو نگاه کند و گذشته بسیار نزدیک و به واقع شهرآورد ۸۶ را از یاد ببرد.