هیچ کس از تیم ملی بزرگتر نیست

عصر ایران: «جام قهرمانان اروپا در چند متری زمین بازی قرار دارد، اما اگر بازی را ببازیم، حتی حق لمس کردن آن را هم نداریم. بسیاری از شما هیچ‌وقت این فرصت را نخواهید داشت که تا این اندازه به این جام نزدیک شوید؛ پس اگر (در نیمۀ دوم) بهترین بازی را از خود نشان ندهید، بهتر است به رختکن برنگردید.»

می‌گویند این جمله را سر آلکس فرگوسن بین دو نیمه فینال لیگ قهرمانان باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۹۹ در رختکن گفت. آنها با دو گل در دقیقه‌های آخر بایرن مونیخ را شکست دادند و فاتح لیگ قهرمانان شدند. مسکو از تهران خیلی دور نیست. بازیکنان فوتبال می‌توانند بلیت پرواز بگیرند و ۳ ساعت بعد کنار کاخ کرملین عکس یادگاری بگیرند. اما سوار شدن به هواپیمای یوزپلنگ نشان تیم ملی چیز دیگری است. رویای قبل از خواب میلیون‌ها ایرانی!

کارلوس کی‌روش اسامی ۲۴ بازیکن مسافر جام جهانی را اعلام کرد (یک نفر خط می‌خورد) اما نام چهار بازیکن که در لیست استندبای قرار گرفتند بیش از آن ۲۴ بازیکن حاشیه‌ساز شد. سیدجلال حسینی صخرۀ خط دفاعی تیم ملی که نامش از سوی مجله فرانس فوتبال در لیست بهترین‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ قرار گرفت، وریا غفوری پسر چالاک استقلال که فصل درخشانی را پشت سر گذاشت، سیدحسین حسینی دروازه‌بان جوان و پرامید استقلالی‌ها و کاوه رضایی که یک فصل چشم‌نواز را در بلژیک سپری کرد تا این لحظه از سفر بازمانده‌اند.

اریک کانتونا، رایان گیگز، یان راش، آلفرد دی استفانو، جرج بست، ژرژ وه آ و … از ستارگانی هستند که هرکدام به دلایلی در جام جهانی بازی نکردند. به عبارت دیگر جام جهانی این‌قدر خوش‌شانس نبود که میزبان آنها باشد. امسال هم سرمربی سوئد روی زلاتان خط کشید و فرانسه هم بدون دیمیتری پایت به روسیه می‌رود.

ستارگان ایرانی مثل حسین کلانی، فرشاد پیوس، مجتبی محرمی، فرهاد مجیدی، ناصر محمدخانی، غلامحسین مظلومی، همایون بهزادی، پرویز قلیچ‌خانی، سیروس قایقران و… هم هرگز جام جهانی را تجربه نکردند. یک افسوس ابدی در زندگی فوتبالیست‌ها. مثل شکارچی‌ای که روی دیوارش تنها کله زاغ و گنجشک چسبانده و جای شکارهای دندان دیگر خالی است! از روز گذشته میلیون‌ها ایرانی به کنار گذاشته شدن وریا غفوری و سیدجلال حسینی واکنش نشان داده‌اند و از بازیکنانی اسم برده‌اند که نسبت به این دو کارایی کمتری دارند اما در لیست قرار گرفته‌اند.

کسانی با خوش‌بینی می‌گویند که کی‌روش به این دو ستاره‌اش استراحت داده و آنها سوار هواپیمای تیم ملی می‌شوند اما وریا غفوری با انتشار ویدئویی سوزناک در اینستاگرامش فریاد زد:« آخرین سنگر سکوته…». سیدجلال حسینی هم با لایک کردن نوشته احساسی و شماتت‌بار علی کریمی خطاب به کارلوس کی‌روش نشان داد که انگار خودش هم امید چندانی ندارد.

نمی‌شود یک ویدئو یا یک لایک ساده را سند قرار داد اما تجربه نشان می‌دهد فشارهای روزافزون به کارلوس کی‌روش معمولاً نتیجه وارونه داده و او را بر تصمیم‌اش مصرتر کرده است. با این‌همه هنوز تا اعلام لیست نهایی حتی ناامیدترین بازیکنان هم امیدوارند.

نوشتم که تا اطلاع ثانوی فتیله نقد علیه کارلوس کی‌روش و تیم ملی باید پایین بکشیم. هیچ‌کس از تیم ملی ایران بزرگ‌تر نیست. نه کی‌روش و نه هیچ‌کدام از بازیکنان. قضاوت‌های پرشتاب و قهرکردن با تیم ملی و شماتت بازیکنان دعوت‌شده، جز سُست کردن زانوی ملی‌پوشان هیچ فایده‌ای ندارد.

سه بازی پیش رو در دور مقدماتی به اندازه کافی دشوار است و ما نباید به بخشی از موانع سر راه تیم ملی تبدیل شویم. زمان همراهی و همدلی است و به تصمیم‌های کی روش باید احترام بگذاریم و امیدوار باشیم که ترفندها و نقشه‌هایش نتیجه بدهد. اگر نقد و نگاهی داشتیم تا امروز باید عنوان می‌کردیم و حالا دیگر زمان تاختن به کی‌روش و بازیکنانی که نمی‌پسندیم، نیست. وقتی از «تیم ملی ایران» حرف می‌زنیم، از یک تیم حرف می‌زنیم. مجموعه‌ای از بازیکنان دوشادوش هم. حق داریم که دلخور باشیم از برخی انتخاب‌ها اما حالا زمان سکوت، مدارا و انگیزه بخشیدن است. می‌گویند آنها که با توجیهات مختلف جاده را برای دیکتاتورها صاف می‌کنند، بیش از خود دیکتاتور در بروز اتفاقات گناهکارند. همین! وریا و سیدجلال احتمالاً می‌گویند «هیچ‌وقت تا این اندازه به جام نزدیک نبودیم و بهترین بازی‌هایمان را نشان دادیم پس چرا ما را سوار هواپیما نکردید؟»

پاسخ آنها را آقای سرمربی حتماً خواهد داد. فوتبال پر از شگفتی است، هیچ بعید نیست تیم ملی ایران همه را چنان غافل‌گیر کند که هیچ‌کس یاد خط خورده‌ها نیفتد و همه ما جز با تحسین در مورد تصمیم‌های کی‌روش کلمه‌ای نگوییم اما... هیچ بعید نیست! برای تیم ملی و کارلوس کی روش بهترین‌ها را آرزو کنیم.