گمانه‌زنی درباره جانشین کی‌روش شروع شد

شرق: کارلوس کي‌روش، سرمربي پرتغالي تيم ملي، پنجشنبه‌شب در گفت‌وگوي مهمي با رويترز از جدايي‌اش از ايران خبر داد. اين مربي پس از هفت سال حضور در ايران انتظار داشت با پيشنهادي چهار‌ساله روبه‌رو شود. «فدراسيون فوتبال ايران پيشنهاد شش‌ماهه تمديد قراردادم تا پايان جام ملت‌هاي ۲۰۱۹ آسيا را ارائه داد. اين پيشنهاد انتظارهاي من را برآورده نکرد. پس از سال‌ها همکاري با فدراسيون فوتبال ايران پيشنهاد تمديد شش‌ماهه قرارداد نشان مي‌دهد هيچ‌گونه آگاهي براي کاري که من انجام داده‌ام، وجود ندارد. اين پيشنهادي بود که از نظر من اصلا پذيرفتني نيست».

کي‌روش در اين هفت سال بارها تا مرز جدايي و استعفا پيش رفته است؛ اما در دقيقه ۹۰ ماندني شد. اين بار داستان فرق مي‌کند. به نظر مي‌رسد فدراسيون فوتبال به خاطر برخي حواشي تمايل زيادي براي حفظ کي‌روش ندارد و از طرفي سرمربي پرتغالي هم با پيشنهادهاي خوبي روبه‌رو است.

سرمربي پيشين رئال مادريد، اين بار از دفعات قبل بيشتر به خروج از ايران نزديک است؛ مگر اينکه در جام جهاني اتفاقاتي رخ دهد که همه معادلات تغيير کند. از همان جمعه شايعاتي درباره پيداکردن جايگزين کي‌روش به گوش رسيد، حالا خبر مذاکره فدراسيون فوتبال با گزينه احتمالي هم منتشر شده است.

آنچه مسلم است، این است که فدراسيون فوتبال براي اينکه افکار عمومي و کارشناسان را قانع کند، بايد به دنبال يک جايگزين مناسب براي کي‌روش باشد. کي‌روش در اين مدت دو بار تيم ملي را به جام جهاني رسانده است و حتي مخالفانش هم به او نمره قبولي مي‌دهند.

شايد در ابتدا تصور مي‌شد که گزينه جانشيني کي‌روش يک سرمربي بزرگ خارجي، برانکو ايوانکوويچ يا وينفرد شفر خواهد بود؛ اما ديروز نام علي دايي جلوتر از بقيه مربيان مطرح شد. اين سؤال مطرح است که چرا علي دايي؟

پرسپوليس با برانکو ايوانکوويچ و استقلال با وينفرد شفر شرايط ايده‌آلي دارند. هر دو تيم در مرحله يک‌چهارم نهايي ليگ قهرمانان آسيا حاضرند. وزارت ورزش مي‌داند که برهم‌زدن ثبات و آرامش اين دو تيم چه عواقبي خواهد داشت و به‌همين‌علت به سراغ برانکو و شفر نخواهد رفت.

انتخاب سرمربي خارجي ديگر هم کار پرخطري است. فاصله زيادي بين جام جهاني ۲۰۱۸ روسيه و جام ملت‌هاي ۲۰۱۹ امارات وجود ندارد، فدراسيون مجبور است سراغ مربي‌اي برود که شناخت خوبي از فوتبال ايران داشته باشد. ظاهرا فدراسيون فوتبال يک مربي داخلي را بهترين گزينه در اين شرايط مي‌داند. بي‌پولي هميشگي فدراسيون را هم نبايد فراموش کرد.

حتي گفته شده که فدراسيون فوتبال مذاکرات اوليه را هم با سرمربي کنوني سايپا انجام داده است. رضا درويش، مديرعامل سايپا، ديروز خبر حضور دايي در تيم ملي را تأييد نکرد؛ اما عنوان کرد پيش‌از‌اين صحبت‌هايي در‌اين‌باره شده است. «درباره اين موضوع با من هيچ صحبتي نشده است. اين بحث‌ها دو ماه پيش هم مطرح شده بود و حالا هم که کي‌روش گفته است بعد از جام جهاني از ايران مي‌رود، طبيعتا گزينه‌هايي براي جانشيني او مطرح مي‌شوند. دايي با سايپا قرارداد دارد و فدراسيون هم تاکنون در‌اين‌باره با باشگاه صحبتي نکرده است. مشخصا وقتي مربي‌ توانمند باشد، تيم‌ها به دنبالش خواهند بود و طبيعي است که علي دايي هم يکي از همين گزينه‌هاي هدايت تيم ملي باشد. بعيد مي‌دانم خبر بازگشت علي دايي به تيم ملي صحت داشته باشد».

فدراسيون و علي دايي

چند ويژگي آقاي گل جهان باعث شده تا او به‌عنوان گزينه اول جانشيني کي‌روش مطرح شود. دايي در سال 1386 هم سرمربي تيم ملي شد و پس از شکست برابر عربستان در ديدارهاي انتخابي جام جهاني در نوروز 1387 برکنار شد. دايي از آن زمان به مراتب پخته‌تر شده است. ديگر آن حواشي آن دوره را ندارد. رابطه بسيار خوب او با کارلوس کي‌روش و فدراسيون فوتبال هم مديران فدراسيون را مطمئن کرده که اين انتقال بدون تلفات و حاشيه خواهد بود. علي دايي از طرفي در اين سال‌ها از نظر کسب نتايج خوب کار کرده است. در ليگ هفدهم سايپا را چهارم کرد و سهميه ليگ قهرمانان آسيا گرفت. در فصل قبلش با نفت تهران قهرمان جام حذفي شد. کارنامه مربيگري دايي در کل در دهه 90 موفقيت‌آميز بوده است. توجه ويژه به جوانان هم ديگر امتياز دايي است. او در اين سال‌ها چندين ستاره به فوتبال ايران معرفي کرده است.

فدراسيون اگر نتواند با کي‌روش به توافق برسد، دايي را بهترين گزينه مي‌داند. مربي‌اي که هم بدون برهم‌ريختن آرامش تيم ملي مي‌تواند گزينه خوبي براي جام ملت‌ها باشد و هم اينکه با اعتقاد به جوانان تيم را براي جام جهاني 2022 بسازد.

دوره اول علي دايي در تيم ملي تنها ايراد ماجراست. دايي کارنامه درخشاني در تيم ملي ندارد. ايران در ديدارهاي انتخابي جام جهاني 2010 در گروه مطلوبي قرار داشت؛ اما نتايج خوبي نگرفت. در آن مقطع حاشيه‌هايي هم در کنار تيم وجود داشت و سرمربي جوان تيم ملي نتوانست درباره تيم ملي وفاق ايجاد کند. با برخي ستاره‌ها، مربيان و رسانه‌ها مشکل پيدا کرد و لطمه خورد. به نظر مي‌رسد حضور دايي در سال 1386 در تيم ملي تصميمي شتاب‌زده بود. محمد دادکان رئيس پيشين فدراسيون فوتبال، از‌جمله افرادي است که بارها عنوان کرده که او مخالف حضور دايي در تيم ملي بود.

اما اين بار داستان فرق مي‌کند. دايي در اين سال‌ها رفتاري مسالمت‌آميز با همه اهالي فوتبال داشته است. ديگر حتي با علي کريمي، علي پروين، امير قلعه‌نويي و محمد مايلي‌کهن هم مشکل ندارد. با کي‌روش، برانکو و شفر رابطه‌اش بسيار خوب است و همين موضوع فدراسيون را مطمئن کرده که حضور نماد فوتبال ايران در رأس تيم ملي انتخابي مناسب است و ترکش‌هاي رفتن کي‌روش را کم مي‌کند.