آنچلوتی، ناپولی و یک پیاده روی طولانی

ایران وزشی: جان کارلو پادووان مفسر تلویزیونی ایتالیا پیاده‌روی سخت و طولانی در پیش دارد.

دوشنبه قبل او در یکی از میزگردهای متعدد فوتبال ایتالیا گفت اگر مربی سابق رئال مادرید، پاری‌سن‌ژرمن، چلسی و بایرن‌مونیخ، یعنی کارلو آنچلوتی به ناپولی برود، فاصله 657 کیلومتری میلان تا ناپل را با پای پیاده می‌رود. او جمعه صبح به شرح برنامه سفرش پرداخت و گفت: «برای حفظ آبرویم باید این کار را انجام دهم. البته از مسیر ماشین رو عبور نمی‌کنم. سعی می‌کنم یک مسیر حاشیه‌ای پیدا کنم که خطرش کمتر باشد!» پادووان تنها کسی نبود که از تصمیم آنچلوتی برای پذیرفتن پیشنهاد آئورلیو دلورنتیس، تهیه کننده سابق سینما و رییس فعلی باشگاه ناپولی غافلگیر شد. دلورنتیس که در سال 2004 ناپولی را از ورشکستگی نجات داده و این تیم را به یکی از مدعیان سری A تبدیل کرده، با بازگرداندن آنچلوتی به ایتالیا بعد از 9 سال کار بزرگی کرد.

بعد از جدایی از میلان در سال ۲۰۰۹ کارلتو در فرانسه، انگلیس و آلمان لیگ برده و به همراه رئال مادرید لیگ قهرمانان را فتح کرده و به نظر می‌رسید تمایلی به کار در سری A که در غیاب او در سراشیبی افت قرار گرفته، نداشته باشد. هفتمین مربی دوران دلورنتیس همواره از حضور در باشگاه‌های بزرگ که قدرت خرید نامحدود دارند و رسیدن به جام‌های بزرگ و کوچک برایشان تضمین شده است، احساس رضایت داشت اما حالا به تیمی آمده که آخرین بار در سال ۱۹۹۰ قهرمان لیگ ایتالیا شده و هدف روشنش پایان دادن به ناامیدی و ناکامی‌های دیرهنگام است؛ ناپولی در شش سال اخیر دو بار سوم و سه بار دوم شده است.

برای آنچلوتی، چالش بردن جام با تیمی که همچنان مدعی حساب نمی‌شود، می‌تواند مایه اعتبار باشد بخصوص بعد از آنکه در ماه سپتامبر گذشته از بایرن‌مونیخ اخراج شد. او به سایت خودش گفت: «خوشحالم که به کشورم برگشته‌ام و قرار است در یکی از بهترین تیم‌های ایتالیا کار کنم. ما برای مبارزه آمده‌ایم و می‌خواهیم دانش و تجربه‌مان را در اختیار ناپولی بگذاریم، از این مبارزه هیجان زده‌ایم.»

از طرف دیگر هم این شاید همان شوکی باشد که سری A بعد از هفت سال سلطه بی‌وقفه یوونتوس به آن نیاز دارد. سلف آنچلوتی، مائوریتزیو ساری با فوتبال روان و جذابی که تیمش ارائه می‌کرد، نظر هواداران بی‌طرف ورزش را به خود جلب کرده بود اما همانطور که همه دیدند تلاش به تنهایی نمی‌تواند سلطنت یوونتوس را دچار خدشه کند و بعد از آنکه در این فصل به رکورد تاریخ خود یعنی ۹۱ امتیاز رسیدند و نتوانستند قهرمانی را به دست آورند، این حس به وجود آمد که ساری تیم را تا جایی که می‌توانست، پیش برد.
سبک بازی تیم او از نظر فیزیکی فشار زیادی به بازیکنان می‌آورد و تیم از اواسط ماه مارس (اواخر اسفند) دچار افت شد و عبور از دفاع تیم‌هایی مثل اودینزه، جنوا، اسپال و کیوو برایشان بسیار سخت شده بود.

آنچلوتی جام بردن را به خوبی بلد است و با یک نگرش نتیجه گرایانه‌تر، می‌تواند زدن ضربه آخر را به ناپولی بیاموزد؛ چیزی که در زمان ساری و اسلافش، والتر ماتزاری و رافائل بنیتس در تیم وجود نداشت. حضور او می‌تواند برخی نام‌های بزرگ را که در فصل‌های قبل به ناپولی و کل سری A پاسخ منفی داده بودند، به این تیم جذب کند. چند روز بعد از آمدن آنچلوتی، صحبت‌هایی است مبنی بر اینکه ناپولی به دنبال بازیکنانی مثل کریم بنزما از رئال مادرید و آرتورو ویدال از بایرن‌مونیخ است.

کارلتو در روزهای بازی‌اش در رم و میلان مایه عذاب یوونتوس بوده و هرگز چهره محبوبی در تورین محسوب نمی‌شد حتی در دوفصلی که مربی یوونتوس بود. او حالا امیدوار است برای هواداران یوونتوس یک دلیل دیگر ایجاد کند برای اینکه دوستش نداشته باشند.