بلاتکلیفی در جنوب؛ پنج لیگ برتریِ سردرگم!

ایران ورزشی: تعداد تیم‌های جنوبی ایران در لیگ برتر حالا به عدد ۵ رسیده است. تیم‌هایی که در لیگ یک از شرکت‌های زیرمجموعه شرکت نفت و پارس جنوبی تغذیه می‌شوند و با شرایط مطلوبی به لیگ برتر می‌رسند و به یکباره با قطع همه کمک‌هایی که از نهادهای بالاتر دریافت می‌کردند، مواجه می‌شوند. اوضاع به هم می‌ریزد و باشگاه‌ها نه قادرند در زمینه کادر فنی موفق عمل کنند و نه در زمینه جذب بازیکن. مثل همین حالا که استقلال خوزستان، فولاد، صنعت نفت آبادان، نفت مسجد سلیمان و پارس جنوبی جم، یکی از دیگری بلاتکلیف‌تر و سردرگم‌تر است.

همیشه به محض اینکه بحث پراکندگی تیم‌های لیگ برتر در سطح ایران می‌شود، عده‌ای می‌گویند چه عیبی دارد مناطقی که ظرفیت بیشتری دارند، نمایندگان بیشتری هم در لیگ برتر فوتبال داشته باشند؟ قطعاً هیچ عیبی ندارد اما به شرط آنکه این ظرفیت صرفاً به استعداد مردم آن خطه محدود نشود و مدیران و مسوولان هم ظرفیت مدیریت چند تیم لیگ برتری را در منطقه داشته باشند. اگر این موضوع را قبول ندارید، لطفاً به این سوال پاسخ دهید که کدام یک از این ۵ باشگاه در قامت یک باشگاه حرفه‌ای، برای فصل آینده خود برنامه‌ریزی کرده است؟ وضعیت کدام یک از این ۵ تیم برای فصل آینده مشخص شده و کدام یک از آنها برنامه‌های آماده‌سازی‌شان را آغاز کرده‌اند؟ آن هم در شرایطی که نیمه اول مرداد ماه لیگ شروع می‌شود و بعضی از این تیم‌ها نه سرمربی‌شان را شناخته‌اند و نه تکلیف بازیکنان‌شان مشخص است.

صنعت نفت آبادان که فصل خوبی را با فراز کمالوند پشت سر گذاشت، حالا در بلاتکلیفی محض به سر می‌برد. این تیم تازه دیروز(شنبه) اعضای هیأت مدیره‌اش را مشخص کرده و هیأت مدیره هم همچون سال‌های قبل عیسی‌زاده را به‌عنوان مدیرعامل انتخاب کرده است. با این حساب صنعت نفتی‌ها تازه باید از امروز درصدد انتخاب سرمربی و بازیکنان خود باشند. با توجه به اینکه کمالوند و بازیکنانش، صنعت نفت را در بهترین رتبه تاریخ این باشگاه رساندند، حالا توقع‌ها از صنعت نفت به شدت بالا رفته و همین موضوع کار سرمربی آینده این تیم را سخت‌تر از همیشه خواهد کرد.

استقلال خوزستان بعد از کشمکش‌های فراوان با صمد مرفاوی برای فصل آینده به توافق رسید اما بلاتکلیفی مالکیت این باشگاه به حدی است که برای دومین بار به مرفاوی اعلام کرده‌اند که به دلیل تغییر مالک باشگاه ممکن است او را نخواهند. این در شرایطی است که استقلال خوزستان هنوز برای جذب بازیکنان اقدامی نکرده است. ضمن اینکه مشکلات مالکیتی این باشگاه هم هنوز پابرجاست و به خاطر همین مشکلات و وضعیت نابسامان مالی استقلال خوزستان خیلی از بازیکنان حاضر به ماندن در این تیم نیستند. یکی از دردسرهای استقلال خوزستان در همین خصوص، جدایی هر دو دروازه‌بان این تیم است.

فولاد خوزستان هم هنوز درباره سرمربی تیم به جمع‌‌بندی نرسیده است. سیروس پورموسوی، حسین فرکی و ایلی استان - دستیار سابق پورموسوی که سابقه مربیگری در تیم ملی رومانی را دارد - از گزینه‌های سرمربیگری فولاد هستند و هنوز معلوم نیست کدام یک در نهایت روی نیمکت فولاد می‌نشیند. به تبع همین موضوع هنوز وضعیت بازیکنان فولاد هم مشخص نیست و هیچ برنامه‌ای برای شروع فصل جدید عملی نشده است.

نفت مسجد سلیمان، تازه وارد لیگ برتر در میان تیم‌های جنوبی است. شاگردان محمود فکری فصل بسیار خوبی را در لیگ یک پشت سر گذاشتند که در نهایت به صعود این تیم به لیگ برتر انجامید. به محض ورود به لیگ برتر اما مشکلات مالی هم به استقبال این تیم می‌آید و طبیعتاً انتخاب سرمربی و یارگیری نفت مسجد سلیمان را تحت تأثیر می‌گذارد. با اینکه مدیرعامل باشگاه محمود فکری را اولویت اول خود برای نشستن روی نیمکت این تیم می‌داند اما در کنار فکری، گزینه‌هایی مثل ویسی و مظلومی هم برای سرمربیگری این تیم معرفی شده‌اند. علاوه بر این هرروز خبرهای جدیدی درباره تغییر و تحولات احتمالی این باشگاه به گوش می‌رسد.

پارس جنوبی جم، نخستین فصل حضور خود در لیگ برتر را با نتایج چشمگیری بخصوص در نیم فصل اول پشت سر گذاشت. با شروع نیم فصل دوم اما مشکلات مالی این باشگاه هم شروع شد و روی کیفیت عملکرد بازیکنان تأثیر گذاشت. همین موضوع هم حالا آفت جان پارسی‌ها شده و خیلی از بازیکنان باکیفیت این تیم را راهی تیم‌های دیگر کرده است. با اینکه گفته می‌شود مهدی تارتار برای فصل آینده با این باشگاه به توافق رسیده اما وضعیت این تیم از نظر بازیکن، اصلاً تعریفی ندارد. قرارداد خیلی از آنها به پایان رسیده و هیچ کدام حاضر به تمدید قرارداد نشده‌اند. این شرایط، کار پارس جنوبی جم را برای یارگیری در فصل نقل و انتقالات حسابی سخت کرده است.

درست است که شاید در حال حاضر وضعیت تیم‌های دیگر در شهرهای دیگر هم چیزی کم از تیم‌های جنوبی نداشته باشد اما تجمع ۵ تیم بلاتکلیف در منطقه جنوبی، تلنگر بزرگی است که می‌تواند مسوولان ورزشی و فوتبالی این منطقه را به فکر وادارد. چرا در کنار رشد کمی، تدبیری برای بهبود کیفیت تیم‌ها نیندیشیم و بی‌تفاوت از کنار سرمایه‌های‌مان بگذریم؟ آیا قرار نیست فکری برای این حجم از بلاتکلیفی، بی‌پولی و کمبود امکانات شود؟