روز بد سوارز: بی‌دقت، بی‌انرژی

آی‌اسپورت: به نظر می‌رسید لوئیس سوارز در همان دقیقه ۲۴ اولین بازی اروگوئه در جام جهانی ۲۰۱۸ اولین گلش را زده. اما ثانیه‌ای بعد به جای اینکه شاهد سر خوردن او روی زانوهایش به سمت هواداران پرشور سلسته باشیم، آه و حسرت ستاره بارسلونا را دیدیم که از فاصله‌ای نزدیک موفق به نشانه‌گیری درست و باز کردن دروازه خالی مصر نشد. و این تازه شروع روز بد سوارز در روسیه بود.

سوارز در حالی پا به این زمین گذاشت که در ۸ بازی اخیرش برای تیم ملی و باشگاهش ۶ گل زده بود، از جمله همین هفته گذشته مقابل ازبکستان. اما نمایشی که مقابل مصر از یکی خبرسازترین بازیکنان دو دوره قبلی جام جهانی دیدیم شباهت چندانی به مهاجم شماره ۹ بارسلونا نداشت و شاید فقط تلاشش برای پنالتی گرفتن از احمد حجازی بود که سوارز را شبیه همیشه‌یِ خودش جلوه داد.

اولین نشانه‌ها از همان ابتدای بازی و حتی قبل از فرصت گلی که بر باد رفت قابل مشاهده بود، مثلا وقتی در دقیقه 14 سوارز توپ را در راست به گیرمو وارلا سپرد اما در بازگشت توپ به خودش از سوی مدافع سابق منچستر یونایتد با ضربه‌ای عجیب آن را به بیرون زد. البته که سوارز در موقعیت مناسبی قرار نداشت، اما به هر سو انتظار بیشتری از او می‌رفت.

در نیمه دوم هم سوارز دو فرصت عالی و تک و به تک را که ادینسون کاوانی برایش فراهم کرده بود از دست داد، یکی در همان ابتدای 45 دقیقه دوم وقتی ضربه‌اش را محمد الشناوی، دروازه‌بان مصر با پا بازگرداند و یکی در دقایق بعدی وقتی بیش از حد با توپ حرکت کرد تا خود الشناوی از زیر پایش آن را به آغوش بکشد.

مسئله اما فقط فرصت‌های گلزنی از دست رفته نبود، بلکه نمایش کلی سوارز با استناد به آماری که از خودش به جا گذاشت به هیچ وجه نشان از بازیکنی روی فرم نداشت. سوارز در این بازی 4 بار توپ را در جدال با حریف از دست داد، هیچ بازیکنی در این روز آماری بالاتر از این نداشت. در ضمن سوارز تنها 69 درصد پاس‌هایش را به مقصد رساند، پایین‌ترین عدد بین تمام بازیکنان حاضر در زمین.

نمایش دور از انتظار سوارز باعث عصبانیت همبازی‌هایش هم شده بود، به خصوص کاوانی. مهاجم پاریس سن ژرمن که در دور مقدماتی بهترین گلزن آمریکای جنوبی بود و در بازی دیروز هم در مجموع نمایش قابل قبولی داشت، در نیمه اول در صحنه‌ای اعتراضی آشکار به زوج خودش در خط حمله داشت. سوارز البته با ضربه‌ی سری رو به عقب یک فرصت برای کاوانی فراهم ساخت، موقعیتی که با واکنش به موقع الشناوی از دست رفت، اما به شکلی نمادین آخرین حرکت او در بازی دیروز از دست دادن توپ در باکس مصر بود.

اما آیا این صرفا یک روز بد برای سوارز بود، یا خستگی ناشی از سه فصل سنگین برای باشگاه و تیم ملی بازی کردن تاثیر بلندمدت‌تری روی او در روسیه خواهد گذاشت؟ سوارز در سه فصل گذشته بیش از ۱۵۰ بار فقط برای بارسا به زمین رفته و در همین فصل پیش در ۴۹ باری که در ترکیب اصلی تیمش قرار گرفت تنها ۴ بار تعویض شد. در واقع تنها بازیکنی که نسبت به سوارز دقایق بیشتری در زمین حضور داشت لیونل مسی بود. این نشان‌دهنده عمق کم اسکواد بارسلونا در بعد هجومی و فشاری که روی دوش این دو ستاره اصلی‌اش افتاده است.

درسته که در نهایت اروگوئه با ضربه سر دقایق آخر خوسه ماریا خیمنز مصرِ بدون محمد صلاح را شکست داد، اما اگر قرار باشد این تیم با صعود به دور بعد امیدی برای گذشتن از سد احتمالا پرتغال یا اسپانیا داشته باشد، باید کلیدی‌ترین مهره خودش را در بهترین فرم خودش ببیند.

دو بازی آینده اروگوئه مقابل عربستان صعودی و روسیه میزبان فرصت مناسبی برای سوارز ایجاد می‌کند تا به سطح همیشگی بازی‌اش برسد، و شاید حتی اسکار تابارز به وسوسه استراحت دادن به او هم حداقل مقابل یکی از این دو تیم تن دهد.

خیلی‌ها قبل از شروع جام جهانی از اروگوئه به عنوان سورپریز بزرگی یاد می‌کردند که حتی شانس فتح تورنمنت را هم دارد. یک درصد احتمال وقوع چنین رخداد بزرگی صد در صد به فرم سوارز در ادامه جام بستگی دارد.