مسی، یک شمشیر تیز بدون سپاه

روزنامه شهروند: در روزهایی که کریستیانو رونالدو، رقیب اصلی لیونل مسی در نمایش بزرگ فوتبال در دنیا، هت‌تریک می‌کند و بار خود را برای عنوان آقای گلی جام‌جهانی ٢٠١٨ می‌بندد، جادوگر آرژانتینی با حرف و حدیث‌ها و مشکلات زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کند. حالا روسیه آخرین نقطه از زمین برای لیونل است تا بتواند به رویای پایانی برای خودش و کوه افتخاراتش چنگ بزند: موفقیت در کسب جام بزرگ. موفقیتی که در ‌سال ٢٠١٤ آنها در یک قدمی‌اش بودند، اما به آن نرسیدند. رویای بزرگ طرفداران آرژانتین در گوشه و کنار دنیا و در همین ایران خودمان. یک ماموریت سخت که بعد از تساوی برابر ایسلند سخت‌تر هم شده. اما مسی و آرژانتین با چه داستان‌هایی دست به گریبانند؟

مسی، مارادونا نیست. او هیچ‌وقت به تنهایی برنده جام‌جهانی نخواهد بود

هرنان کرسپو، بازیکن سابق تیم‌ملی آرژانتین و یکی از بهترین مهاجمان جهان، در آخرین اظهارنظر خود اعلام کرده که لیونل مسی، باوجود همه توانایی‌هایش نمی‌تواند مانند مارادونا باشد و به تنهایی آرژانتین را قهرمان کند. او به کمک هم‌تیمی‌هایش نیاز زیادی دارد. مسی یک پدیده است که نیاز به حمایت از طرف هم‌تیمی‌هایش دارد. مثل اتفاقی که در بارسلونا برای او افتاده. اما در تیم ملی، دی‌ماریا حتی یک بار هم نتوانست از حریفانش عبور و مسی را تغذیه کند.
مسی، در روزی که آرژانتین با تساوی یک بر یک در برابر ایسلند متوقف شد، ١١ ضربه به چارچوب زد که هیچ‌کدام از آنها گل نشد. در عین‌حال، کرسپو معتقد است ‌هافبک‌ها از مسی حمایت درست را به عمل نمی‌آورند.

مارادونا: من هم مثل مسی بودم

اسطوره بزرگ آرژانتینی‌ها هم به کمک مسی آمد و به دفاع از او پرداخت. مارادونا هم مثل کرسپو اعتقاد داشت که مسی در بازی برابر ایسلند یک جنگ‌جوی تنها بود و وقتی دو سه نفر را دریبل می‌کرد، کسی نبود که به کمک او بیاید. مارادونا گفت: «من هم ٥پنالتی را به در دادم. مسأله این نیست. باید مسی را کمک کنند.»

مارادونا هم درست می‌گوید، لیونل به کمک هم‌تیمی‌هایش نیاز دارد. اگر آنها به مسی توپ نرسانند و با او همپا نشوند، از او یک مبارز تنها خواهند ساخت که بی‌خود و بی‌جهت خودش را به در و دیوار می‌کوبد. آنها توانایی این را دارند که از مسی یک دون‌کیشوت بسازند، اما برای خودشان، برای اعتبارشان و برای کشورشان بهتر است که توانایی‌هایشان را در راه قهرمان کردن آرژانتین و لیونل مسی خرج کنند.

نقطه پنالتی، پاشنه آشیل جدید جادوگر

مسی، بهترین گلزن تاریخ باشگاه بارسلوناست. ستاره تیم‌ملی آرژانتین است و همه‌ درها باید بر پاشنه او بچرخد. اما این باعث تعجب است که ضربات پنالتی به او روی خوش نشان نمی‌دهند. رقیب سنتی او با استفاده از یک ضربه پنالتی توانست خود را در نخستین مصاف، آن هم با تیم قدر قدرت اسپانیا، سه گله کند، اما مسی در بازی برابر غول‌های تنومند ایسلند، در دقیقه ٦٤، ضربه پنالتی را که اگوِئرو به دست آورده بود، به سمت راست دروازه و به دستان‌ هالدورسون کوبید تا بزرگترین شانسش برای زدن نخستین گل خودش در جام را از دست بدهد. اما آیا گل‌نشدن پنالتی او شانسی بود؟ گفته‌های دروازه‌بان ایسلند و البته آمار چیز دیگری می‌گویند. مسی، در طول دوران بازیگری خود، در مقایسه با دیگر ستارگان هم‌عصر، در به ثمر رساندن ضربات پنالتی آمار جالبی نداشته است. ١٠٧ ضربه پنالتی زده که از میان آنها ٢٥گل را از دست داده است. ٧٦,٦‌درصد موفقیت در زدن گل. آماری پایین‌تر از کریستیانو رونالدو، ابراهیموویچ و کاوانی که همه‌ آنها بیش از ٨٠‌درصد از پنالتی‌هایشان را به تور دروازه چسبانده‌اند.

هانس تور‌هالدورسون دروازه‌بان ایسلند که پنالتی مسی را مهار کرد، بعد از بازی در همین مورد گفت: «من با گرفتن پنالتی مسی تکلیفم را به خوبی انجام دادم. من روی مسی مطالعه و تمرین زیادی کردم و می‌دانستم که چه اتفاقی می‌افتد. من ذهن او را خواندم و احساس کردم که او توپ را به کجا خواهد زد.»

به نظر می‌رسد ‌هالدورسون راست می‌گوید. او این کار را انجام داد.

مسی و کلاغ‌های خرابکار صهیونیست‌

در روزهایی که اغلب رسانه‌های آرژانتینی ایمان دارند که تضعیف مسی، تضعیف تیم‌ملی خودشان است، لاشخورهای صهیونیست‌ گریزی به عدم‌برگزاری بازی تدارکاتی بین آرژانتین و رژیم صهیونیستی زده‌اند. وزیر جنگ رژیم صهیونیستی اعلام کرده: «از دست دادن پنالتی توسط مسی به همه نشان داد که آنها چقدر به بازی در برابر ما احتیاج داشتند.»

ادعایی گزاف از یک جنایتکار که برای رد آن نیازی نیست شما کارشناس فوتبال باشید. کافی است تنها ردپای صهیونیست‌ها در فضای مجازی را دنبال کنید تا ببینید آنها از جشنواره فوتبالی که خودشان سال‌هاست توان حضور واقعی در آن را نداشته‌اند، چگونه دنبال گرفتن ماهی از آب گل‌آلود هستند.

انگیزه همه‌چیز نیست

مسی، همان روز نخستی که پای به روسیه گذاشت، در مصاحبه خود اعلام کرد که با اشتیاق بسیار زیاد به روسیه آمده است. او گفت که حاضر است توپ‌های طلایی‌اش را با قهرمانی در جام‌جهانی عوض کند. او گفت که انگیزه زیادی برای کسب جام دارد. اما این حرف‌ها از سوی ستاره آلبی سلسته به نظر کافی نمی‌رسد. شاید خورخه سمپائولی، که خیلی‌ها او را در قد و قواره نیمکت آرژانتین نمی‌دانند، باید به فکر یک استراتژی جدید باشد. یک شوک به هم‌تیمی‌های مسی که به آنها بفهماند راه موفقیت آرژانتین، از لیونل می‌گذرد.