چرا امشب از چهار سال قبل امیدوارتریم؟

ایران ورزشی: در اتوبوسی که در باران تند سالوادور به سمت ورزشگاه می‌رفت، کارگردان برنامه مستندی که همراه گروه بود، پیش‌بینی خبرنگاران از نتیجه بازی را می‌پرسید. هرچند مقابل دوربین اکثرا از برد ایران مقابل بوسنی می‌گفتند، ولی کمتر کسی از ته دل به موفقیت و صعود امید داشت. تیم کی‌روش در روز اول نیجریه را متوقف کرده بود و بعد از آن مقابل آرژانتین با وجود شکست لحظه آخر بازی درخشانی به نمایش گذاشته بود، ولی برای صعود نیاز به سه امتیاز بازی آخر داشت و تصور اینکه بتواند یاران ژکو و پیانیچ را شکست دهد دشوار بود.

ایران پس از هشت سال به جام جهانی رسیده بود و کی‌روش تیمی را به برزیل برده بود که اکثرا تجربه چنین تورنمنتی را نداشتند. از میان بازیکنان اصلی، نکونام و آندو تنها بازمانده‌های جام جهانی ۲۰۰۶ بودند و دژاگه و قوچان‌نژاد لژیونرهای قابل اعتنای تیم. آزمون جوان‌تر از آن بود که کی‌روش او را به برزیل ببرد و جهانبخش به تازگی راهی هلند شده بود. آن تیم به خوبی دفاع می‌کرد و در ۱۸۰ دقیقه تنها یک بار تسلیم شوت عالی مسی شده بود، ولی ابزار حمله و تحت فشار گذاشتن بوسنی حذف‌شده، ولی پرستاره را نداشت. ساق‌های بازیکنان از بازی سنگین آرژانتین خسته بود و در آن چمن خیس خیلی زود مشخص شد که تیم توان پیروزی و صعود ندارد.

وضعیت جدول مشابه چهار سال قبل است و تیم ملی برای صعود نیاز به برد در بازی آخر دارد، ولی تیم ملی امشب در سارانسک با شرایط متفاوتی به زمین می‌رود. کی‌روش مدت‌هاست که تیم را در دست دارد و فرصت کافی داشته تا برنامه‌هایش را پیاده کند. تیم ملی مرحله مقدماتی را با اقتدار پشت سر گذاشت و بازیکنان همدیگر را به خوبی می‌شناسند. اکثر بازیکنان اصلی در اروپا بازی می‌کنند و برای چنین مسابقات مهمی دلهره کمتری دارند. مهم‌تر از همه تیم ملی در فاز هجومی مهره‌های زهرداری دارد که برای زدن گل یا گل‌های صعود می‌توان روی آنها حساب کرد. آزمون، طارمی و انصاری‌فرد که مقابل اسپانیا در خط حمله بازی کردند، هر سه گلزنان قهاری به شمار می‌روند.

کی‌روش چهار سال قبل نیمکت خوبی نداشت و مجبور شد تیمش را در سه بازی تقریبا با ترکیب ثابتی به زمین بفرستد، ولی برای امشب دستش برای تعویض‌های گره‌گشا در نیمه دوم باز است. جهانبخش، قدوس، قوچان‌نژاد و حتی دژاگه که به دلیل مصدومیت هنوز در این جام بازی نکرده بازیکنان قابل اعتنایی هستند. پرتغال قطعا تیم بهتری از بوسنی است. اگر چهار سال قبل یاران سافت سوزیچ در بازی سالوادور حذف‌شده بودند، قهرمان اروپا با یک تساوی هم صعود می‌کند و بالاتر از آن به دنبال برد و سرگروهی است. آنها بازیکنان بزرگ و مطرحی دارند و بالاتر از همه روی رونالدو، آماده‌ترین بازیکن جام حساب می‌کنند. با این حال امشب نسبت به چهار سال قبل دلایل بیشتری برای امیدواری داریم و راه برای صعود تاریخی هموارتر است، حتی اگر حریف پرتغال باشد.