هواداران استقلال به چه چیزی اعتراض دارند؟

ورزش سه: دو ماه بعد از یک اختتامیه عالی در لیگ برتر فصل گذشته هواداران استقلال در فضای اجتماعی به شدت به عملکرد مدیریتی رضا افتخاری مدیرعامل باشگاه معترض اند.

انتشار اخبار منفی هر روزه از باشگاه استقلال و موضوع جدایی بازیکن ها این جمع را بر آن داشته که پای وزارت ورزش و نظر شخصی وزیر را هم به میان بکشند. به عقیده آنها اراده ای هست که استقلال ضعیف نگه داشته شود. تحلیلی که البته چندان درست به نظر نمی رسد چراکه وزارت ورزش هرگز راضی به از دست دادن طیف هواداری یکی از دو قطب فوتبال ایران نیست.

نکات اصلی اعتراض جریان های هواداری به موارد ذیل است:

* جدایی ستارگان ملی پوش استقلال و حضور آنها در تیم های خارجی.
* عدم جذب مهره های درشت در فصل نقل و انتقالات.
* خرید بازیکنان نه چندان با کیفیت که برخی از آنها نیز مصدوم اند.
* چرا در سال های گذشته قراردادهایی با بازیکنان این تیم بسته شده که آنها بدون صدور رضایتنامه و تنها با پرداخت مبلغ ناچیز می توانند از این تیم جدا شوند.
* عدم تمدید قرارداد با بازیکنانی مثل تیام و جپاروف و وضعیت مبهم این دو بازیکن.
* مشکل همیشگی در مسائل اداری مثل اتفاقی که باعث ضبط پاسپورت سرمربی این تیم و البته معطلی بازیکنان تیم در فرودگاه شده است.
* آغاز دیرهنگام تمرینات
* و ...

شکی نیست که بخشی از این اعتراض به موضوع فصل نقل و انتقالات و هیجانات کاذب آن برمی گردد اما در عین حال اثبات کننده نبود یک شخصیت کاریزماتیک برای مدیریت باشگاه بزرگی مثل استقلال است که مدیرعاملش به جای حرف های متناقض باید قدرت قانع کنندگی هواداران را داشته باشد. استقلال در شرایطی در فصل نقل و انتقالات حاضر شده که مشکلات ارزی به مسائل این تیم برای ادامه استخدام بازیکنان خارجی افزوده و همین حالا جلب رضایت تیام و جپاروف نیز به خودی خود بار مالی سنگینی را به باشگاه تحمیل خواهد کرد. همچنین با افزایش قیمت دلار بازیکنان ملی پوش استقلال حتی با قراردادهای متوسط اگر به کشورهایی مثل قطر نقل مکان کنند مبلغی ۲ یا ۳ برابر باشگاه استقلال را به جیب خواهند زد که این مساله هم به ماجراهای پیچیده تیم داری در استقلال اضافه شده است.

آبی ها که با تیمی نه چندان کامل به اردوی ترکیه رفته اند، امیدوارند بازیکنان تازه زیرنظر شفر شرایط مطلوبی پیدا کنند و به سمت آن چه که هواداران در این فصل هدفگذاری کرده اند، حرکت کنند. اما نباید از نظر دور بدانیم که هر دو باشگاه استقلال و پرسپولیس درگیری شدیدی با مسائل بی پایان مالی دارند و وارث بدهی های پیشین اند.

این دو باشگاه که با یک اپراتور برای تامین مخارج قرارداد بسته اند، مدام در حال مذاکره برای جلب منابع مالی بیشترند اما شرایط اقتصادی فعلی ایران هم اجازه نمی دهد که این دو باشگاه به معنای واقعی از نظر مالی بی دردسر پیش بروند. این را در هم در نظر داشته باشید که وزارت ورزش در امور جزیی استقلال و پرسپولیس دخالتی نمی کند اما به نظر می رسد همین سلیقه جاری در انتخاب مدیرعامل و اعضای هیات مدیره به خودی خود برای هر دو باشگاه ایجاد مشکل کرده است.

یقینا استقلال و پرسپولیس به مدیرانی تراز اول، آگاه، پیشرو و با تدبیر نیاز دارند تا بتوانند به تولید ثروت پرداخته و سرانجام یک روز از نابسامانی های همیشگی خلاص بشوند اگرچه همین حالا هم شرایط از سال های گذشته کمی بهتر است و ورود پول به چرخه مالی دو باشگاه باعث کاهش پرونده های قبلی و بهبود نسبی شرایط شده. اما خب هنوز درآمدها کفاف بلندپروازی، خریدهای خوب و اجرای برنامه های بزرگ را نمی دهد. این مساله بخصوص در استقلال نمود بیشتری دارد؛ باشگاهی که با توجه به لبریز شدن کاسه صبر هواداران امیدوار است با شروع مسابقات لیگ برتر به همه اثبات کند که اعتماد به شفر درست ترین کار ممکن بوده و خطری استقلال بزرگ را تهدید نمی کند.