سیاست اصفهانی ذوب؛ بازیکن مجانی نداریم

ایران ورزشی: میان این همه باشگاه لیگ برتری که ساختار مناسبی در بخش اقتصادی، کسب درآمد و فروش بازیکن ندارند، ذوب آهن آمده، ساختارهای سنتی را شکسته و این کار را به بهترین شکل ممکن انجام می‌دهد. در ذوب آهن-حداقل در یکی دو سال اخیر- پایان قرارداد یک ستاره و جدایی‌اش به‌عنوان بازیکن آزاد هیچ معنایی ندارد. ذوب آهن پای هیچ بازیکنی نمی‌نشیند که مفت و مجانی از دستش بدهد. حتی اگر آن بازیکن کلیدی باشد و ستاره و بدون جانشین.

ذوب آهن در شرایطی کسب درآمد از فروش بازیکن را در دستور کار قرار داده که خیلی از باشگاه‌ها توجهی به این بخش از راهکارهای باشگاهداری ندارند و همچنان ستاره‌ها را تا آخرین روز از قرارداد حفظ و با جدایی‌شان مخالفت می‌کنند. نمونه‌اش استقلال که به راحتی آب خوردن، بهترین و مهم‌ترین بازیکن یکی دو فصل اخیر خود را از دست داد.

امید ابراهیمی که با پایان قرارداد، به الاهلی قطر رفت تا برای این تیم بازی کند. از انتقال ابراهیمی، استقلال سودی نبرد، چون مدیران این باشگاه تا آخرین روز از قرارداد، او را حفظ کردند. مدیرانی که می‌دانستند قرار است ابراهیمی در جام جهانی بازی کند و عضوی از ترکیب تیم ملی ایران باشد.

استقلال با تکیه به تصمیم همین مدیران، امید نورافکن را تنها با ۵۰ هزار دلار به شارلروا فروخت و این بازیکن را از دست داد. یا مجید حسینی که قرار است با پرداخت فقط ۱۰۰ هزار دلار پیراهن ترابزون اسپور در لیگ ترکیه را بپوشد. در باشگاه استقلال ساختار مناسبی برای فروش بازیکن تعریف نشده و مدیران هم توانایی انجام چنین کار ساده‌ای را ندارند.

پرسپولیس نیز مانند استقلال در کسب درآمد دچار مشکل است. نمونه‌اش انتقال بازیکنانی نظیر فرشاد احمدزاده، وحید امیری و صادق محرمی. کجای دنیا دیده‌اید با بازیکنی ۲۰ ساله قراردادی به مدت دو فصل امضا کنند. آن هم بازیکنی که همه می‌دانند مستعد است و می‌تواند به لیگ‌های خارجی منتقل شود. این ماجرای صادق محرمی و باشگاه پرسپولیس است که بدون ریالی حق انتقال به زاگرب رفت تا برای دینامو بازی کند.

یا وحید امیری که همه ایران می‌دانستند به جام جهانی می‌رود و شاید هم بازیکن ثابت باشد. پرسپولیس اگر ابتدای لیگ هفدهم، امیری را به یک باشگاه دیگر می‌فروخت، سودی هنگفت نصیبش می‌شد اما حالا هافبک چپ پرسپولیس به ترکیه رفته، با ترابزون اسپور قرارداد بسته و پولی هم به خزانه باشگاه پرسپولیس اضافه نشده. برای فرشاد احمدزاده نیز چنین اتفاقی رخ داده. او به‌عنوان بازیکن آزاد به لهستان رفته و با وروتسواف قرارداد بسته.

مدیران جدید پرسپولیس، برخلاف قبلی‌ها انگار که کارشان را بلدند. آنها با مهدی ترابی قراردادی به مدت دو و نیم فصل بسته و چشم به انتقال احتمالی او در آینده دوخته‌اند. انتقالی که با توجه به استعداد ترابی و حضور او در تیم ملی چندان هم دور از دسترس نیست.

در این گزارش به پدیده هم می‌شود انتقاد کرد. باشگاهی که احتمالا از حضور خانزاده در جام جهانی ۲۰۱۸ اطمینان داشت اما قرارداد او را تمدید نکرد تا این مدافع به قطر برود و پیراهن الاهلی را بپوشد. شاید اگر فکر مدیران پدیده کار می‌کرد، خانزاده را با قراردادی بیشتر از نیم فصل جذب می‌کردند و حالا از انتقال او صاحب سهم می‌شدند.

میان این همه بی برنامگی در فروش بازیکن، ذوب آهن راهکار جدیدی را به کار گرفته. سعید آذری و همکارانش قصد فروش بازیکنانی را دارند که تنها یک فصل از مدت قراردادشان باقی مانده. ستاره‌هایی چون مرتضی تبریزی و حتی رشید مظاهری که در پایان فصل قراردادشان نیز به اتمام می‌رسد و به‌عنوان بازیکن آزاد می‌توانند به هر باشگاهی که علاقه دارند منتقل شوند.

ذوب آهن روی رضایتنامه تبریزی، یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون قیمت گذاشته. اگر ذوب آهن تبریزی را نفروشد، این پول را دور می‌ریزد و این نکته ویژه‌ای است که به ذهن آذری رسیده. آنها با فکر باز پا به بازار نقل و انتقالات گذاشته‌اند. یا قرارداد ستاره‌های خود را تمدید می‌کنند یا آنها را می‌فروشند.

این بهترین راه برای کسب درآمد است. حتی اگر تیم با جدایی این بازیکنان لطمه بخورد و موقعیتش را از دست بدهد. مهم این است که ذوب آهن کمی به حرفه‌ای بودن نزدیک می‌شود. حرفه‌ای بودن و حرفه‌ای شدن همین است، شاخ و دم هم ندارد.