تمدید قرارداد تیته درست بود

ایران ورزشی: از فرود باخت ۷ بر یک و حذف‌های پیاپی از کوپا آمریکا تا فراز صعود به جام جهانی و باخت به بلژیک در یک‌چهارم‌نهایی، تیم ملی برزیل در چهار سال اخیر راه پرپیچ و خمی را طی کرده است. شکست برابر آلمان در سال ۲۰۱۴ تمام اصول فوتبال برزیل در چند دهه قبل را زیر سوال برد اما بعد از آنکه با مربی سابقشان، دونگا پیشرفتی نداشتند، با آمدن تیته در جولای ۲۰۱۶ این تیم تولد تازه‌ای یافت.

مربی سابق کورینتیانس آن تغییراتی که مورد نیاز مبرم برزیل بود، را ایجاد کرد و تیم را در قرن بیست و یکم و به سبک معاصر به جایی رساند که یادآور خاطرات فوق‌العاده فوتبال برزیل بود. او تیم را در زمین جلوتر برد، تیم را منسجم‌تر از قبل کرد، فوتبالی هجومی به تیم آورد که باعث شد خود را به هر حریفی تحمیل کنند و عشق همیشگی برزیل به توپ را زنده کرد با تاکید بر فوتبال مالکانه و پاسکاری از میانه میدان.

آنها هم قابلیت انطباق داشتند. یکی از ویژگی‌های عمده تیم او این بود که می‌خواست بازیکنانش چندپسته باشند و بتوانند کارکردهای متعددشان را ثابت و همراه با تیم پیشرفت کنند.

به‌عنوان مثال، فیلیپ کوتینیو، در تمام مرحله مقدماتی جام جهانی بال راست بود اما با نزدیک شدن تورنمنت روسیه تیته یک تجربه را آغاز کرد. بازیکن بارسلونا که برای تحرک و خلاقیت بیشتر در مناطق میانی زمین مصمم بود، نقش جدیدی را در قلب خط میانی به عهده گرفت.

تحول تیم در ۱۲ ماه منتهی به روسیه منجر شد به اینکه تیم به دنبال نفوذ به خط دفاعی تیم‌های تدافعی و تنها به دنبال ضدحمله باشد. ویلیان به راست برگشت و تیته با تیاگو سیلوا یک مدافع میانی داشت با تخصص مشارکت در حمله که می‌توانست روی ضربات شروع مجدد اثرگذار باشد و از طرف دیگر حملات را از دفاع آغاز کند.

تیته تعادل هم ایجاد کرد هم در زمین و هم بیرون آن. هر بار از نیاز به آرامش و منطق صحبت می‌کرد و اینکه هم هیجان و احساس خود را در تیم صرف کنند و هم برای موفقیت تیم آن را مهار کنند. یک بار گفته بود: «جام جهانی از روابط انسانی ساخته شده، باید رختکن را احساس کنید، اینکه بازیکنان چه رابطه‌ای با هم دارند، مسوولیت و لذت و افتخارشان چیست، باید این چیزها را متعادل کرد.»

تیم او از نظر تاکتیکی هم پیشرفت کرد. در روسیه 2018، او تیمی داشت که می‌توانست از برنامه جایگزین (پلن B) استفاده کند و تغییر جهت دهد. سیستم جاافتاده با دو هافبک میانی جای خود را به سه نفر داد، کاسمیرو عقب بود، پائولینیو همواره حرکت می‌کرد و کوتینیو حمله را طراحی می‌کرد. همه چیز به تعادل مربوط بود.

سیستم محبوب تیته، 1-4-1-4 به 2-4-4 و 3-3-4 و 1-3-2-4 تغییر ریخت داد. رناتو آگوستو و مارکینیوش، ستاره‌های دو سال قبل به تماشاگران از روی نیمکت تبدیل شدند. فرناندینیو باید با نقش‌های متفاوت خودش را منطبق می‌کرد مثل روبرتو فیرمینو. تیته برنامه داشت برنامه‌ای که هیچ وقت از تحول باز نمی‌ایستاد.

مقابل بلژیک از روبرتو مارتینس رودست خورد که تیمش را تغییر شکل داد و کوین دبروین را در سمت چپ آزاد گذاشت، جایی که مثلث مارسلو، کوتینیو و نیمار همواره فضایی برای سوءاستفاده باقی می‌گذاشتند اما تیته بین دو نیمه و در حالی که تیمش با ۲ گل عقب بود، روند بازی را به نفع برزیل عوض کرد، آنها بیش از اندازه لازم برای بردن بازی موقعیت ایجاد کردند.

شکست همیشه تلخ است اما تلخی این یکی کمتر بود. چهار سال قبل برزیل با خوش‌شانسی به نیمه‌نهایی رسید و این بار باید خودش را بی‌نهایت بدشانس بداند که قبل از آن از جام جهانی خارج شد. تستائو، ستاره سال‌های دور برزیل بعد از باخت به بلژیک نوشت: «برزیل به خاطر اشتباهات فردی و تیمی باخت، به خاطر شانس و بیشتر به خاطر اینکه چهار بازیکن بلژیک از جمله بهترین‌های جهان در پست خودشان هستند (کورتوآ، دبروین، آزار و لوکاکو). باخت بخشی از فوتبال است اما به این تیم افتخار می‌کنیم.»

مردی که سال ۲۰۱۲ یک سال دور تیم‌های طراز اول اروپا گشت و با مربی‌های بزرگ از کارلو آنچلوتی گرفته تا کارلوس بیانچی حرف زد تا درکش از فوتبال بیشتر شود، حالا دوباره بر یادگیری تاکید می‌کند و الان وقتی است که همه باید به او ملحق شوند.

انتقاد فقط به خاطر هر نوع شکست اجتناب ناپذیر نیست بلکه بخش مهمی از فرآیند تعریف کننده آینده به شمار می‌آید. اگر فیرمینو در ترکیب اصلی قرار گرفته بود؟ اگر کوتینیو به راست بر می‌گشت؟ اگر برزیل از یک هافبک میانی مقتدر در کنار فرناندینیو استفاده می‌کرد؟ چرا فرصت‌ها از دست رفت؟ آیا همیشه برزیل تیته با رناتو آگوستو وضعیت بهتری دارد؟ این سوال‌ها را بپرسید و به دنبال جواب بگردید.

حذف برزیل از جام جهانی شایسته انتقادهای بی‌منطق و نشانه کردن این و آن برای یافتن مقصر و حمله به بازیکنان نیست در عوض باید بحث منطقی تشویق شود. باید در یک بافت دوساله فوق‌العاده مورد ارزیابی قرار گیرد که باعث شد برزیل به جایگاه واقعی خود در میان بهترین‌های جهان برگردد. کنفدراسیون فوتبال برزیل شایسته تمجید است به خاطر ارائه پیشنهاد تمدید قرارداد چهارساله به تیته که حالا او پذیرفته است.

بعد از یک ناکامی در این سطح همواره حس ناامیدی اوج می‌گیرد اما دلایل بی‌شماری وجود دارد برای اینکه ثابت شود برزیل در مسیر رشد است و با تیته به‌عنوان جلودار این مسیر، سلسائو حق دارد که باور کند در سال ۲۰۲۲ می‌تواند به قله برگردد.

تیته پنج‌شنبه بعد از امضای قرارداد گفت: «کنفدراسیون فضا و شرایطی را فراهم کرده که جو اتحاد و نگاه حرفه‌ای به طور کامل بر تیم حاکم شود و این چیزی است که می‌خواهیم حفظ کنیم. مبارزه زیبایی است و خوشحالیم با آن مواجه می‌شویم، ما روی بازی‌ها و رقابت‌های بعدی تمرکز داریم.»

برزیل در بازی بعدی خود ۱۷ شهریور در نیوجرسی با آمریکا روبه‌رو می‌شود.