ژنرال‌های تیم ملی در خدمت تراکتور

ایران ورزشی: تراکتورسازی با جدایی مهدی کیانی، محمد ابراهیمی، محمد ایرانپوریان و حتی فرزاد حاتمی از نظر تجربه با ضعف‌های بزرگی مواجه بود که حالا شجاعی و دژاگه توانسته‌اند بخشی از این مشکلات را برطرف کنند. خرید این دو اگر در زمین و از نظر فنی هم سود ویژه‌ای نداشته باشد، حداقل می‌تواند تراکتورسازی را صاحب بزرگتر کند.

بزرگترهایی که جوان‌ها از آنها حرف شنوی داشته باشند و تمام مشکلات را با این دو در میان بگذارند. این خلأ در تراکتورسازی حل شده و حالا می‌توان از این تیم انتظار همیشگی را داشت

تراکتورسازی مسعود شجاعی و اشکان دژاگه را خرید تا خط میانی خود را تقویت کند. دو بازیکنی که تجربه حضور در دو جام جهانی را دارند و سالها در فوتبال اروپا فعالیت کرده‌اند. بی شک شجاعی و دژاگه - اگر آماده باشند و آسیب دیدگی شان درمان شود - می‌توانند بخشی از مشکلات تراکتورسازی در خط میانی را حل کنند.

یکی از مشکلات، بحث تجربه است که با جدایی مهدی کیانی برای تراکتورسازی به وجود آمده. بازیکنی که سال‌ها لیدر تیم در زمین بود و به خط هافبک نظم می‌داد. او این فصل تصمیم به جدایی گرفت و پیراهن سپاهان را پوشید تا دوباره همکاری با امیر قلعه نویی را تجربه کند.

در غیاب کیانی، مهدی مهدی پور، علی طاهران، علیرضا نقی زاده و دانیال اسماعیلی فر به تناوب در ترکیب قرار گرفته و خط هافبک تراکتورسازی را تشکیل داده‌اند. همه این بازیکنان تجربه بازی در لیگ برتر را دارند اما اینکه بتوانند هم تیمی‌های خود را در زمین هدایت کنند به هیچ وجه. طاهران ۲۰ ساله است، اسماعیلی فر ۲۴ سال دارد، نقی زاده ۲۴ ساله است و مهدی پور هم هنوز وارد ۲۴ سالگی نشده.

حضور مسعود شجاعی و اشکان دژاگه می‌تواند مشکل تجربه خط میانی تراکتورسازی را حل کند و به آنها نقش ویژه‌ای برای هماهنگی سایر بازیکنان بدهد. یکی از دغدغه‌های جان توشاک در آغاز مربیگری در ایران، همین مساله است. تراکتورسازی بزرگتر نداشت که حالا با حضور شجاعی و دژاگه این مشکل مرتفع شده و دیگر دغدغه‌ای تفکرات توشاک را به هم نمی‌ریزد.

بخصوص برای بازی مقابل استقلال در ورزشگاه آزادی که نیاز است مسعود شجاعی و اشکان دژاگه کنار تیم باشند و بار تجربی تراکتورسازی را بالا ببرند. به اسامی کاپیتان‌های تراکتورسازی قبل از حضور این دو بازیکن نگاه کنید. محمد طیبی با سابقه فقط ۴ فصل بازی در لیگ برتر و بدون حتی یک ثانیه حضور در ترکیب تراکتورسازی. یا محمد مهدی زاده که سه فصل است از لیگ یک به لیگ برتر آمده و بعد از کوچ ستاره‌های باتجربه، کاپیتان دوم این تیم شده.

بازوبند کاپیتانی تراکتورسازی را سال‌ها مرتضی اسدی با سابقه ۱۰ فصل بازی در لیگ برتر بر بازو می‌بست. یا محمد نصرتی بعد از حضور در جام جهانی و انجام حدود ۸۰ بازی ملی. مهدی کیانی هم که بحثش مشخص است، او از نخستین فصل حضور تراکتورسازی در لیگ برتر، جزیی از ترکیب این تیم بود و جز یک فصل، هرگز تیمش را رها نکرد.

تراکتورسازی با جدایی مهدی کیانی، محمد ابراهیمی، محمد ایرانپوریان و حتی فرزاد حاتمی از نظر تجربه با ضعف‌های بزرگی مواجه بود که حالا شجاعی و دژاگه توانسته‌اند بخشی از این مشکلات را برطرف کنند. خرید این دو اگر در زمین و از نظر فنی هم سود ویژه‌ای نداشته باشد، حداقل می‌تواند تراکتورسازی را صاحب بزرگتر کند.

بزرگترهایی که جوان‌ها از آنها حرف‌شنوی داشته باشند و تمام مشکلات را با این دو در میان بگذارند. این خلأ در تراکتورسازی حل شده و حالا می‌توان از این تیم انتظار همیشگی را داشت