آسیا؛ قاره‌ای جذاب برای فوق مربی‌ها

ورزش سه: امروز استقلال و السد در تهران با هم جدال خواهند داشت؛ جدالی در چارچوب لیگ قهرمانان آسیا و البته با حضور مربیان بزرگی چون وینفرد شفر و فریرا.

خیلی ها فوتبال در قاره آسیا را سطح پایین تر از دیگر نقاط دنیا می دانند و البته نگاهی به عملکرد تیم های ملی و باشگاهی و بازیکنان آسیایی این واقعیت را ثابت می کند که فوتبال آسیا کیفیت پایین تری از اروپا، آمریکای جنوبی، آمریکای شمالی و حتی آفریقا دارد.

اما با این حال محبوبیت ورزش فوتبال در قاره آسیا و البته «جاه طلبی» بازیکنان فوتبال این منطقه باعث شده که کار کردن در اینجا، همچنان جذابیت های بسیاری برای مربیان و حتی بازیکنان بزرگ داشته باشد.

در کنار این موضوع، مسائل مالی و سرمایه گذاری کشورهای مختلف روی فوتبال باعث شده که بزرگان فوتبال میل و رغبت بیشتری به حضور در آسیا داشته باشند و بدیهی است که اولویت‌شان کار کردن در کشورهایی چون کره جنوبی، چین، ژاپن، ایران، قطر و... است چرا که حداقل سطح بالاتری از دیگر کشورها دارند.

این که یک مربی پیشنهاد تیم قطری را قبول کند یا به ایران بیاید یا راهی فوتبال چین شود، به اولویت بندی اش مربوط است. بی شک در قطر نمی توان 80 هزار تماشاگر را برای یک مسابقه فوتبال در ورزشگاه دید و در ایران هم نمی شود امکانات آکادمی های قطری را مشاهده کرد.

با این حال، تمام این جاذبه ها باعث شده که کاپیتان ایتالیا در 2006 به چین بیاید یا دن فابیو در این لیگ حضور داشته باشد یا مربی سابق رئال به ایران بیاید یا این که بزرگانی چون برانکو ایوانکوویچ و وینفرد شفر به پیشنهاد مربیگری سرخابی های تهران پاسخ مثبت بدهند.

این اتفاق مثبتی است و پتانسیل فوتبال در آسیا را نشان می دهد و شاید این ها باعث شوند در سال های آینده سطح فوتبال این قاره افزایش یابد یا حتی اگر اتفاق محسوسی هم رخ ندهد، همین حضورشان به لیگ های داخلی و لیگ قهرمانان آسیا جذابیت و زیبایی هرچه بیشتر می بخشد.

از کاپلو، کاناوارو و... نوشته شد اما باید گفت که جذاب ترین مربی شاغل در فوتبال آسیا در سال های آخر «زلاتکو دالیچ» بوده است. کسی که العین را به تیمی قدرتمند تبدیل کرد اما شاید العینی ها قدرش را ندانستند و برای ابقایش روی نیمکت شان تلاش لازم و کافی را نکردند.

حالا که او با کرواسی به مقام نایب قهرمانی جام جهانی رسیده، می شود اعتراف کرد که فوتبال دوستان قدر حضور این مربی در آسیا را ندانستند.

برای آن هایی که دنیا را گشته اند و می خواهند در پنجمین، ششمین یا حتی هفتمین دهه زندگی یک چالش جذاب فوتبالی را تجربه کنند، نیمکت تیم های آسیایی بهترین نقطه دنیا است. آن هایی هم که مثل دالیچ در اندیشه روزهای بهتر هستند، بازهم می توانند به پیشنهاداتشان از قاره کهن فکر کنند و به اینجا بیایند؛ بی آن که پیش قضاوتی داشته باشند.

البته می توانند از همین وینفرد شفر و ژزوالدو فریرا سوال کنند؛ کسانی که در فوتبال آلمان و اروپا بوده اند و حالا تب بالای فوتبال در لیگ قهرمانان آسیا را تجربه می کنند و بعید است از حضور در آسیا ناراضی باشند.