زمانی که نتایج، فلورنتینو پرز را وادار به استعفا کرد

وبسایت نود: به نقل از آاس، رئال مادرید فصل را با تحمل ۴ باخت در ۱۱ مسابقه ابتدایی آغاز کرده است. (۲ باخت در ۸ بازی لالیگا، یک باخت در دو بازی لیگ قهرمانان و باخت در سوپرکاپ). پیش از این فصل، رئال آخرین بار در فصل ۰۶-۲۰۰۵ فصل را با ۴ باخت در ۱۱ بازی ابتدایی آغاز کرد. اما در آن فصل وضعیت نه در داخل و نه بیرون از زمین برای کهکشانی ها به خوبی پیش نرفت.

لوس بلانکوس فصل را با واندرلی لوکزامبورگو آغاز کرد و رئال در ۹ بازی ابتدایی لالیگا ۴ بار شکست خورد. بعد از شکست خانگی ۳-۰ مقابل بارسا اوضاع بحرانی شد و در نهایت لوکزامبورگو در روز ۵ دسامبر ۲۰۰۵ از سمت خود کنار رفت. جای او را روی نیمکت کهکشانی ها خوان رامون لوپز کارو گرفت که در آن مقطع سرمربی تیم دوم باشگاه (کاستیا) بود.

اوضاع در دوران لوپز کارو هم بهبود نیافت. رئال در نهایت فصل را با ۱۲ امتیاز کمتر از بارسلونا، در رده دوم به پایان برد و در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان به دست آرسنال آنری و فابرگاس از گردونه رقابت ها کنار رفت.

این فصل ضعیف البته در میانه های خود یک اتفاق غافلگیرکننده را هم داشت. فلورنتینو پرز در فوریه ۲۰۰۶ با اعلام استعفای خود، به دوران اول ریاست در رئال پایان داد. او در هنگام اعلام این تصمیم در سخنانی گفت:

بازیکنان را سرزنش نمی‌کنم. تنها کسی که باید تغییر کند من هستم. بازیکنان از نظر ذهنی آشفته اند و من نیز بر این آشفتگی افزوده ام. رفتار خوبی با آن ها نداشته ام. من از بسیاری از نمایش های اخیر تیم رضایت نداشته ام و باید خودم را سرزنش کنم.

اما متاسفانه استعفای فلورنتینو نتوانست آن تاثیر مثبتی که خود انتظار داشت را بر روند تیم بگذارد. مادرید روزهای پرنوسانی را سپری کرد و تا پایان فصل، دو مدیر عامل را بر مسند کار دید. ابتدا فرناندو مارتین به این سمت رسید که تنها دو ماه دوام آورد و سپس لوئیس گومز مونتخانو تا جولای ۲۰۰۶ و برگزاری انتخابات ریاست باشگاه را به عهده گرفت.

رامون کالدرون بعد از پیروزی در انتخابات جولای ۲۰۰۶ تا ژانویه ۲۰۰۹ رئیس رئال بود. در این تاریخ ویسنته بولودا جای کالدرون را گرفت و ۴ ماه بعد، راه را برای بازگشت فلورنتینو پرز به برنابئو هموار کرد.