فوق ستاره‌هایی که لیاقت تیم‌های مطرح را ندارند

ایرنا: شبکه فاکس اسپورتس در گزارشی، ۵ نفر از بازیکنانی را که کوچک ترین شایستگی برای حضور در باشگاه فعلی شان ندارند، از نظر گذراند.

فاکس اسپورتس روز دوشنبه نوشت: ضرب المثلی وجود دارد که می گوید «زندگی عادلانه نیست» و شاید واقعا هم همین طور باشد؛ برخی از افرادی که بی نهایت در انجام یک فعالیت خبره هستند، در جایگاه واقعی و برازنده خود قرار ندارند و در سوی مقابل افرادی وجود دارند که به رغم عدم برخورداری از توانایی های لازم تصدی یک منصب، همواره در مقام ها و جایگاه هایی رفیع بوده و از تسهیلات متعاقب آن بهره مند می شوند.

در فوتبال هم قصه از همین قرار است، بعضی از بازیکنان استحقاق حضور در باشگاه های بهتر و بزرگ تر را دارند و برخی دیگر که در دنیای فوتبال با لقب «فوق ستاره» شناخته می شوند به هیچ عنوان لیاقت بودن در باشگاه فعلی شان را ندارند.

در فهرست زیر به ۵ مورد از برجسته ترین این نمونه ها اشاره شده است.

۵ - آلبرتو مورنو

زمانی که مورنو با سویا ظهور کرد، یکی از مستعد ترین دفاع چپ های اسپانیا محسوب می شد، در واقع استعدادهای بالقوه وی به قدری بود که بسیاری از باشگاه های سطح اول دنیا برای بهره مند شدن از خدمات او ابراز تمایل کردند.

در نهایت، لیورپول گوی سبقت را از سایر رقبا ربود و مورنو را به استخدام خود در آورد اما او پس از نقل مکان به مرسی ساید، به هیچ عنوان انتظارات را آن طور که در انتظار می رفت، برآورده نکرد. به عبارت دیگر هوشیاری او در امور تدافعی بارها به لیورپول آسیب رسانده و قدرت هجومی زبانزد پیشینش نیز در مراحل ابتدایی، از شکوفا شدن باز ماند.

۴ - جردن هندرسون

در رتبه بعدی این فهرست، هندرسون کاپیتان و هم تیمی وی در لیورپول جای دارد. اگرچه در اینکه او از دل و جان برای تیمش مایه می گذارد، هیچ شکی وجود ندارد اما از لحاظ بار فنی، هندرسون را نمی توان لایق پوشیدن پیراهن بزرگی همچون لیورپول دانست.

۳ - شکودران مصطفی

در آخرین سال حضور «آرسن ونگر» روی نیمکت آرسنال، توپچی ها در فهرست باشگاه های معتبر اروپا جایی نداشتند ولی در حال حاضر تحت هدایت «اونای امری» عملکرد آنها خیلی بیشتر به یک تیم تراز اول شباهت پیدا کرده است و در جمع این تیم تراز اول، تقریبا هیچ جایی را نمی توان برای شکودران مصطفی متصور شد.

به عنوان مثال در تازه ترین بازی آرسنالی ها مقابل کریستال پالاس، او یک پنالتی را از دست داد و در جریان 90 دقیقه عنصری کاملا متزلزل و ناهمگن بود.

۲ - مارکوس روخو

اینکه چطور بازیکنی مثل روخو هنوز در جمع شیاطین سرخ حضور دارد، پرسشی است که ذهن بسیاری را به خود مشغول کرده است؛ در سال 2014 او بازیکن خوبی بود که در جایی متناسب حضور داشت اما بودن در جمع یونایتدها آن هم با وجود مصدومیت های فراوان بعد از 4 سال، زیاد منطقی به نظر نمی رسد.

در واقع شاید روخو 4 سال پیش بازیکن موثری بوده باشد اما عدم آمادگی بدنی لازم برای بازی ها در کنار نوسان شدید، بدین معنا است که تا به اینجای کار هم قاچاقی در اولدترافورد حضور داشته و می بایست در اسرع وقت در فهرست فروش شیاطین سرخ قرار بگیرد.

۱- کریم بنزما (رئال مادرید)

و سرانجام نوبت به بدترین بازیکن حاضر در یکی از بزرگ ترین باشگاه های فوتبال جهان می رسد؛ اگر برای از دست دادن فرصت های آسان گلزنی جایزه ای در نظر گرفته می شد (درست مثل جایزه تمشک طلایی که به بدترین فیلم سال اهدا می شود) کریم بنزما هر سال آن را برنده و به پاریس می برد.

مهاجم فرانسوی رئال در تازه ترین شاهکار خود، 2 موقعیت مسلم گلزنی را در ال کلاسیکوی شب گذشته در نیو کمپ از دست داد؛ بنزما فصل گذشته در 32 بازی که برای سفیدپوشان به میدان رفت تنها 5 گل به ثمر رساند و پس از جدایی «کریستیانو رونالدو» فوق ستاره سابق این تیم، هیچ تلاشی برای جبران خلاء گل های وی نکرده و کوچک ترین مسوولیتی را نیز عهده دار نشده است.