آقای شفر، دلمان برای شما تنگ شده!

ورزش سه: یک روز سرد در شهر تبریز در ورزشگاه استاندارد بنیاد دیزل را فقط یک بازی گرم می توانست قابل تحمل کند، بازی البته سرد هم نبود اما نه آنقدر که دل طرفداران استقلال را به آینده خوش کند.

در این که استقلال این روزها هیچ رنگ وبویی از یک تیم مدعی را ندارد هیچ شکی نیست اما دامن زدن به این موضوع نمی تواتد علاج درد آبی ها باشد.اظهر من الشمس است که این تیم نه در درون دروازه یک ثبات لازم را دارد نه می شود در تیم سراغی از یک ساختار دفاعی منظم گرفت، نه خط میانه مستحکمی دارد که به توان به آن اتکا کند و در آخر فاقد یک مهاجمی است که بتواند سر بزنگار زهرش را به تیم حریف بریزد.

این استقلال فعلا سر تا پا ایراد است.ایراداتی که برای رفع آن شاید حتی وجود امید ابراهیمی و چپاروف وتیام هم دیگر چاره کار نیستند. این تیم اشکالاتی بیشتر از تزریق بازیکن دارد. استقلال این روزها زورش به تیمی نمی رسد و نمی تواند فوتبالش را به حریفش تحمیل کند تا پس از این مرحله به اجرای نقشه هایش برای ایجاد موقعیت برسد.

هر بار علی کریمی به میدان می رود باید منتظر تعویضش تا حول وحوش دقیقه ۲۰ باشیم و به محض اینکه او از میدان بیرون می رود در کمترین زمان ممکن تیم در اجرای تاکتیکش دچار سکته می شود .این را بپذیریم که شفر هیچ جانشینی برای او ندارد و این شاید بزرگترین اشتباه شفر محسوب بشود که دل خوش کرده است به بازیکنی که مصدومیتش دیگر حوصله همه هوارداران را سر برده است.

رضا آذری بازیکن آینده داری است اما انتظار بسیار زیادی است که از او بخواهیم در میانه میدان برای تیم بزرگی مثل استقلال میدان داری کند . آیا شفر فکر می تواند با جوانانی مثل قائدی ،صیاد منش، آذری می توان در تبریز سه امتیاز را به حساب خود واریز کند.

آیا شفر لیگ ایران دسته کم گرفته است؟ مهاجمین استقلال در این فصل باید از سوی کدام بازیکن تغذیه شوند؟ روی کدام پاس تو دری می توانند حساب باز کنند ؟ یا روی کدام ارسالی می شود به سمت دروازه حریف حمله ور شوند ؟ در کمال ناباوری تنها کسی را هم که چنینی خاصیتی می تواند داشته باشد را به دلیل تنبیه انضباطی در تهران جا می گذارد.

این درحالی است که استقلال در اصفهان در هفته دوم همه را به خود امیدوار کرده بود،حتی دوهفته پیش در بازی سپاهان که شاید تصمیم داور می توانست شفر را به اعتماد به نفسی که این تیم لازم دارد برساند.استقلال البته در بازی مقابل تراکتورسازی و سایپا در لیگ هم نمایش خوبی داشته اما این آتش زود خاموش می شود.

یکی از دلایلی که شفر نتوانسته است تیمش را به مرز آمادگی برساند می تواند این باشد که او شاید تنها مربی باشد که نتوانسته است از تعطیلات لیگ بهرهای ببرد. اتفاقا همیشه در تعطیلات لیگ سرد ترین روزهای تمرین استقلال برکزاز می گردد ، زیرا بیشتر از 9 بازیکن خوب تیمشان همیشه در این روزها تمرینات را ترک کرده اند و برای پیوستن به تمرینات تیم های ملی اضافه شدند،صرفنظر از مصدومین بی شماری که این تیم دارد.

او امروز در نشست مطبوعاتی کم انرژی اش به روشنی از مدیران تیم تقاضای وقت کرد. وقتی که او برای آموزش لازم دارد اما شاید بیش از آموزش همه به دنبال شوری هستند که شفر با حضور ناگهانی اش در لیگ به جان فوتبال ایران انداخت. شوری که در تصویر عجیب او در انتهای بازی استقلال پنهان شده است. وقتی او با صورت گرگرفته ،از ته دل فریاد می زد و چشمان سبزرنگش تلالوی موفقیت یک فرمانده واقعی را در خود داشت .

باید از شفر پرسید که آن شور کجاست؟ این چیزی بود که میلیون ها استقلالی را دلباخته شفر کرد .آنها همان شفر را می خواهند نه مربی ای که امروز بی حس و حال کنار محمدحسین زرندی به سئوال خبرنگاران پاسخ می داد و از مهمان نوازی تیم میزبان تشکر می کرد.