سروش جلویِ کمال، ترابی جانشینِ منشا

ایران ورزشی: نه تنها برانکو بلکه تمام مربیان فوتبال جهان، قبل از اینکه بازیکن جدیدی جذب کنند، فکر استفاده از او را نیز کرده‌اند. اینکه بازیکن جدید بیاید و در کدام پست قرار بگیرد و یا با چه بازیکنانی رقابت کندف همه و همه ابتدا از ذهن سرمربی می‌گذرد و سپس ماجرای انتقال تکمیل می‌شود.

درباره پرسپولیس و تیم رویایی نیم‌فصل‌ دومش هم چنین مراحلی طی شده است. برانکو خوب می‌داند از بازیکنانی نظیر مهدی شیری، مهدی شریفی، سروش رفیعی و مهدی ترابی در چه پست‌هایی استفاده خواهد کرد.

اگر این ۴ بازیکن را به ترکیب ثابت پرسپولیس اضافه کنیم، جا برای برخی از ستاره‌های این تیم باقی نمی‌ماند. به همین دلیل شاید برانکو ترکیب ثابت پرسپولیس طوری بچیند که برخی از این بازیکنان فیکس باشند و بقیه روی نیمکت قرار بگیرند. احتمال حضور شیری و شریفی به عنوان بازیکن ذخیره و ترابی و رفیعی در قامت بازیکنان فیکس وجود دارد.

به ترکیب پرسپولیس، در هفته‌ها و ماه‌هایی که گذشت نگاهی می‌اندازیم. نقاط ضعف مشخص است. دفاع راست و چپ، بازیساز و البته مهاجمی که بهتر از منشا باشد و بتواند نقش مکمل علیپور را به بهترین شکل بر عهده بگیرد. با توجه به آسیب‌دیدگی حسین ماهینی و محمد انصاری، شایان مصلح و سیامک نعمتی اصلح‌ترین گزینه‌ها برای بازی در ترکیب ثابت هستند. حتی اگر مهدی شیری هم به فهرست بازیکنان پرسپولیس اضافه شود، شاید روی نیمکت بنشیند و شاهد هنرنمایی نعمتی در سمت راست خط دفاع باشد.

برای دفاع چپ هم اگر بازیکن مهمی جذب نشود، باز هم شایان مصلح گزینه نخست خواهد بود. مدافع سابق سپیدرود که هر وقت در ترکیب پرسپولیس حضور داشته، کم‌نقص و موثر بازی کرده و نشان داده که نزدیک‌ترین و بهترین گزینه برای بازی در این پست و پس از آسیب‌دیدگی محمد انصاری است.

برای مرکز خط دفاع هم سخت است دست به ترکیب موفق جلال حسینی و شجاع خلیل‌زاده زد. دو مدافعی که کم‌اشتباه‌ترین بازی‌ها را در طول یک سال اخیر به نمایش گذاشته و بخش مهمی از موفقیت‌های پرسپولیس هستند. برانکو هم علاقه‌ای ندارد ترکیب این خط دفاع را اغییر بدهد و به همین دلیل شاید مدافعی بخرد تا روی نیمکت بنشیند و در مواقع لزوم وارد ترکیب ثابت شود.

در پست هافبک میانی، جایگاه کمال کامیابی‌نیا، احمد نوراللهی و بشار رسن محکم است. این ۳ به احتمال فراوان، بخش مهمی از ترکیب خط هافبک پرسپولیس در نیم‌فصل دوم را تشکیل می‌دهند اما با اضافه شدن یک بازیکن دیگر. سروش رفیعی بازیکن قابل اعتماد برانکو است که حضور او در ترکیب ثابت را از حالا می‌توان پیش‌بینی کرد.

بنابراین مربع خط میانی پرسپولیس را این ۴ بازیکن می‌سازند. کامیابی‌نیا به عنوان هافبک دفاعی، رفیعی به عنوان بازیساز و کمی جلوتر از کمال و رسن و نوراللهی در کناره‌ها. به این‌ها و در مواقع لزوم باید امید عالیشاه، آدام همتی و محسن ربیع‌خواه را نیز اضافه کرد.

در خط حمله، گادوین منشا نه درخشیده و نه بازی قابل‌قبولی-حداقل در ماه‌های گذشته- انجام داده. کمبود بازیکن در خط حمله اما باعث شده بود تا برانکو نام منشا را همیشه در ترکیب ثابت قرار بدهد و به آمار ضعیف گل‌های زده او توجهی نکند. باز شدن پنجره نقل و انتقالات و حضور بازیکنان جدید اما باعث می‌شود تا جایگاه مستحکم منشا در ترکیب ثابت به خطر بیفتد.

مهدی ترابی را بیشتر در کناره‌های زمین به عنوان بال راست یا چپ دیده‌ایم. برانکو اما نظر دیگری روی این بازیکن دارد و شاید پست او را در پرسپولیس تغییر بدهد. درست مانند لیگ شانزدهم که وحید امیری از وینگر چپ به خط حمله منتقل شد و همراه طارمی، در این منطقه از زمین بازی کرد.

برای مهدی ترابی هم برانکو، چنین خوابی دیده. استفاده از او در خط حمله و به عنوان مکمل علی علیپور. در این روش، گادوین منشا روی نیمکت می‌نشیند و جای خود را در ترکیب ثابت از دست می‌دهد. آنوقت شاید این مهاجم اهل نیجریه به خودش بیاید و بازی‌های بهتری به نمایش بگذارد.

این پرسپولیس، تیم رویایی برانکو برای نیم‌فصل دوم است. تیمی قدرتمند با بازیکنانی مهم و آماده. از این پرسپولیس بیشتر می‌شنویم، تیمی که مدعی نخست قهرمانی در لیگ هجدهم خواهد بود.