جام ملت‌ها و رؤیا‌های فوتبال ایران!

خبر ورزشی: روند فوتبال ما از سال ۱۹۷۶ که سومین و آخرین قهرمانی را در جام ملت‌های آسیا به دست آوردیم دچار نوسانات دامنه‌داری شده است و دور بودن از قهرمانی دلایل سیاسی، اجتماعی و منطقه‌ای قابل قبولی داشته است. در سال ۱۹۷۶ ما به المپیک مونترال هم رفتیم و در گروه سوم پس از لهستان به مرحله یک‌چهارم نهایی راه پیدا کردیم و دو بر یک به اتحاد جماهیر شوروی باختیم و حذف شدیم.

در مرحله گروهی کوبا را بردیم و به تیم بزرگ و دارنده مقام سوم جام جهانی ۱۹۷۴ سه بر دو باختیم. گل اول را پروین زد و گل دوم را حسن روشن. شوروی هم دو بر یک ما را برد و دو گل بد خوردیم و یکی از آن‌ها را پرویز قلیچ‌خانی از روی نقطه پنالتی پاسخ داد.

در فینال جام ملت‌های آسیا در سال ۱۹۷۶ در ورزشگاه آزادی با گل علی پروین در دقیقه ۷۱ بر کویت پیروز شدیم و یک داور سوئیسی به نام یان دوباش این بازی را قضاوت کرد و جام برای سومین بار از آنِ ایران شد تا به امروز که در انتظار بازی‌های امارات هستیم. امروز فلسطین را وسیله‌ای قرار داده‌ایم تا تیم‌های درجه دوم و سوم آسیا را تست بزنیم و روز هفدهم دی‌ماه به سراغ یمن مظلوم برویم.

فلسطین مقابله تاکتیکی خوبی را برای نقشه‌های کی‌روش و بازی گروهی بچه‌های ما فراهم می‌کند. این بازی ما را به ترکیب اصلی برای دیدار با یمن نزدیک می‌کند و شاید کی‌روش در یک مقطعی از بازی و برای فریب حریفان ما که چهارچشمی بازی ما را تماشا می‌کنند نفرات را در پست‌های اصلی خود قرار ندهد و یا نفرات اصلی را تعویض کند، اما اسکلت واقعی برای بازی با یمن باید در یک زمان از بازی دیده شود.

انتخاب شیوه‌ای تهاجمی برای زدن گل‌های بیشتر و هموار نمودن شیوه گلزنی که از دل آن شاید آقای گل مسابقات نیز استارت لازم را بزند. سردار آزمون، مهدی طارمی، کریم انصاری‌فرد و سامان قدوس چشم به دروازه‌های تیم‌هایی، چون یمن، ویتنام و عراق دارند تاتیتر‌های بهترین گلزن را از آنِ خود کنند.

شاید در ذهن کی‌روش تیم اصلی بسته شده باشد و یکی، دو مهره هنوز ثابت نشده باشند. علیرضا بیرانوند، میلاد محمدی، روزبه چشمی، مرتضی پورعلی‌گنجی، رامین رضاییان، احسان حاج‌صفی، امید ابراهیمی، مسعود شجاعی، وحید امیری، اشکان دژاگه، علی کریمی، سعید عزت‌اللهی، علیرضا جهانبخش و... این تعداد بازیکن آماده آروزی هر مربی‌ای است تا با دستچینی از بهترین آن‌ها تیم خود را ببندد.

حالا فلسطین پرش تاکتیکی ماست و تیم ما در اوج پختگی است. میانگین ۲۷ سال برای تیم ما یعنی سنی ایده‌آل برای فوتبال، بهترین سن در فوتبال ۲۶ سال تا ۲۹ سال است و هر تیمی از تعداد بیشتری با این سن و سال بهره ببرد، یک پله از بقیه تیم‌ها جلو خواهد بود. این تیم از امروز چهره فوتبال ایران را نشان می‌دهد.