ایران - عراق؛ جنگ روانی زودرس

روزنامه دنیای اقتصاد: روز دوم مسابقات مرحله گروهی جام‌ملت‌های آسیا در حالی به پایان رسید که در گروه چهارم، ایران و عراق به لطف کسب پیروزی برابر یمن و ویتنام با ۶ امتیاز در رده‌های اول و دوم قرار گرفتند. در این بین تیم‌ملی کشورمان به خاطر تفاضل گل بهتر بالاتر از رقیب قرار گرفته و این به آن معناست که شاگردان کی‌روش حتی در صورت کسب تساوی در بازی روز چهارشنبه هم به‌عنوان تیم صدرنشین به مرحله بعد صعود خواهند کرد.

به‌خصوص امسال و با توجه به ۲۴ تیمی شدن جام‌ملت‌های آسیا، کیفیت صعود از مرحله گروهی بسیار مهم است؛ چنان‌که تیم صدرنشین گروه ما به یکی از تیم‌های سوم صعود کرده برخورد خواهد کرد، اما تیم دوم گروه به احتمال فراوان در یک‌هشتم نهایی رودرروی عربستان سعودی که تیم بسیار آماده‌ای دارد قرار می‌گیرد. بنابراین واضح است که بازی ایران و عراق از چه اهمیت چشمگیری برخوردار است.

این تازه غیر از آن است که چهار سال پیش ایران به‌دست عراق از این رقابت‌ها حذف شد و حالا این بازی برای ما جنبه انتقامی هم خواهد داشت. مجموعه این مسائل باعث شده عوامل هر دو تیم بلافاصله بعد از مسابقه روز دوم به استقبال بازی چهارشنبه بروند؛ آن هم با شیوه‌های متفاوت. به نظر می‎‌رسد یک جنگ روانی کامل بین ایران و عراق در گرفته و دو تیم به شدت در صدد هستند همدیگر را فریب بدهند.

استراتژی فریب

کارلوس کی‌روش در نشست خبری بعد از بازی ایران و ویتنام در مورد راهبرد تیمش برای بازی روز آخر گفت: «استراتژی ما بستگی به نتیجه بازی عراق و یمن دارد.» در آن زمان اگر عراق با تفاضل ۶ گل یا بالاتر یمن را شکست می‌داد، صدر جدول را از ایران پس می‌گرفت. در آن صورت مساوی هم برای ما کافی نبود و شاگردان کی‌روش حتما باید عراق را می‌بردند. بنابراین شاید این‌طور به‌ نظر برسد حالا که چنین اتفاقی رخ نداده و عراق پایین‌تر از ایران مانده، کی‌روش روز چهارشنبه تیمش را با آرایش تدافعی و برای کسب یک مساوی راهی میدان کند.

با این وجود واضح است که عراق نمی‌تواند در مورد اتخاذ چنین رویکردی توسط ایران مطمئن باشد. در نقطه مقابل به‌نظر می‌رسد سریکا کاتانچ، سرمربی اسلوونیایی عراق هم سیاست مشابهی اتخاذ کرده است. او دیروز رسما اعلام کرده تیمش را با ترکیب بازیکنان ذخیره و گمنام به مصاف ایران می‌فرستد تا انرژی عراقی‌ها برای بازی در مراحل حذفی حفظ شود.

این یعنی سرمربی عراق پذیرفته که زورش به ایران نمی‌رسد و در گروه چهارم باید روی پله دوم بایستد؛ بنابراین به اصلی‌ها استراحت می‌دهد تا برابر رقیب بعدی (که احتمالا عربستان است) قبراق و تازه‌نفس باشند. با این وجود ما هم نباید زیاد از قطعی بودن این اتفاق مطمئن باشیم؛ از کجا معلوم که کاتانچ درحال گمراه کردن کادرفنی ایران نباشد؟

آن روی سکه

در شرایطی که مربیان دو تیم با چنین اظهاراتی از ارائه نمایش احتیاط‎‌آمیز در بازی چهارشنبه خبر داده‌اند، ناگهان جملات دیگری از آنها نقل می‌شود که کاملا فریبنده است. دیروز کارلوس کی‌روش به سایت رسمی کنفدراسیون فوتبال آسیا گفته: «از حالا هر کاری که انجام می‌دهیم، برای بازی عراق خواهد بود، دیداری که باید با تمرکز بالا مقابل آنها بازی کنیم. هردو تیم برای کسب صدر جدول و البته حفظ اعتبار با یکدیگر خواهند جنگید.

هر کاری که لازم باشد انجام خواهیم داد تا در بازی بعدی از عراق بهتر باشیم.» در نقطه مقابل اما کاتانچ هم کری عجیبی برای ایران خوانده که کاملا در تعارض با بازی دادن به ذخیره‌هاست: «ایران آن قدر نقطه ضعف دارد که باعث می‌شود تیم‌ ملی عراق در بازی روز چهارشنبه از آنها به نفع خود استفاده کند. این بازی مهم است و ما تصمیم خواهیم گرفت تا چگونه برای این نبرد وارد زمین شویم. تعداد زیادی از بازی‌های ایران را تماشا و بررسی کردم. آنها دو برابر نقاط قوت‌شان نقطه ضعف دارند!»

واضح است که سرمربیان دو تیم مشغول گیج کردن طرف مقابل هستند و این، بر هیجان و حساسیت‌های بازی شطرنج‌گونه چهارشنبه می‌افزاید.

ورود ناخواسته به دعوای کی‌روش و برانکو

علاوه بر همه اینها، انتظار می‌رود فردا و در نشست خبری پیش از بازی ایران و عراق هم شاهد تنش‌های لفظی بین مربیان دو تیم باشیم. کاتانچ هفته گذشته کاملا ناخواسته وارد دعوای کش‌دار و فرسایشی کی‌روش و برانکو شد. پس از آن که سرمربی پرسپولیس در نشست خبری‌اش با سوالی در مورد تیم‌ ملی عراق مواجه شد، این‌طور به خبرنگاران جواب داد: «کاتانچ سرمربی عراق رفیق من است.

زمانی که در اسلوونی سرمربی شد بازیکن بسیار خوبی بود. او خودش را به‌عنوان مربی خوب نشان داده است. او منطقه ما را به خوبی می‌شناسد. ۴ سال پیش سرمربی امارات بود. عراق به‌صورت سنتی تیم خوبی دارد. به جز بشار رسن و دو بازیکن دیگری که در ایران هستند، شناخت زیادی از عراق ندارم. طبیعی است باید مقابل هر تیمی بازی کرد. واضح‌تر بگویم دلیلی نمی‌بینم عراق بتواند ایران را شکست بدهد.»

با این وجود برداشت کی‌روش از حرف‌های برانکو کاملا متفاوت بود؛ به‌طوری که مربی پرتغالی همتای کرواتش را به حمایت از رقیب ایران متهم کرد: «دقیقا در لحظاتی که ۶۵میلیون ایرانی برای تیم‌شان دعا می‌کنند، فردی هوشمند و خارق‌العاده مربی عراق را تحسین می‌کند. کسی که در خدمت فوتبال ایران است از سرمربی حریف تعریف می‌کند. او با تمام تخصص و حمایتی که از تیمش دریافت کرد باز هم نتوانست قهرمان لیگ قهرمانان آسیا شود.

حمایتی که باعث شد تیم‌های دیگر ضرر کنند، اما او شهره است که از بازیکنان اوکراینی حمایت کند! بهتر است در این شرایط این مرد باهوش را تنها بگذاریم.» معلوم نیست چرا کی‌روش به این نتیجه رسید که یادآوری رفاقت برانکو و کاتانچ از سوی سرمربی پرسپولیس نوعی دشمنی با تیم‌ملی است، اما به هر حال حالا پای مربی عراق هم به این جنگ کهنه باز شده و این بر حساسیت بازی چهارشنبه می‌افزاید.

فکرش را بکنید؛ کی‌روش با تیمی بازی دارد که مربی‌اش رفیق برانکو و ستاره‌اش بشار رسن، شاگرد و تحسین‌کننده همیشگی مرد کروات است!

بازیکنان جدی گرفته‌اند

بر خلاف مربیان ایران و عراق که رو راست حرف نمی‌زنند، بازیکنان دو تیم در مصاحبه‌های‌شان کاملا اهمیت بازی چهارشنبه را تایید می‌کنند. به‌عنوان مثال، از ایران به مصاحبه اشکان دژاگه نگاه کنید که گفته: «بازی سختی با عراق داریم. عراق همیشه خوب بازی می‌کند. فقط ۴ روز زمان داریم که برای این بازی مهم ریکاوری کنیم و آماده شویم. بازی عراق و ایران همیشه بازی تاپی محسوب می‌شود.»

از عراق هم مصاحبه بشار رسن را ببینید: «بازی ما با ایران سخت خواهد بود. تیم‌ ملی ایران بازیکنان خوبی را در ترکیب خود دارد اما ما نیز تیم قدرتمندی هستیم. جو ورزشگاه و حضور هواداران تعیین‌کننده برنده خواهد بود. امیدوارم هواداران عراقی ما را حمایت کنند.»