شش اشتباه چلسی در سال‌های اخیر

وبسایت نود: درست است که چلسی در این فصل تحت نظر ساری نتوانسته خیلی انتظارات را برآورده سازد و شکست ۶-۰ مقابل منچسترسیتی با هر متر و معیاری توجیه کننده نیست، ولی آیا همه چیز بر گردن ساری است؟ آیا باید او را مقصر نتایج فعلی چلسی دانست؟ شاید در حال حاضر راحت ترین و سریعترین کار ممکن، همچون سال های قبل، کنار گذاشتن سرمربی تیم باشد. اما چقدر قرار است این کار تکرار شود؟ ویاش بواش، مورینیو، کونته و حالا ساری؟

در این گزارش، نگاهی می اندازیم به شش عاملی که احتمالاً در افول چلسی در سالیان اخیر تاثیرگذار بوده اند، مشکلاتی عمیق، ساختاری و سیستماتیک که خیلی هم متوجه سرمربی تیم نیست. و حتی در خیلی از موارد کاری از دست او ساخته نیست.

جدایی ستاره بزرگی مثل هازارد

اگر نخواهیم بگوییم بهترین، قطعاً هازارد یکی از بهترین بازیکنان چلسی در دهه های اخیر به حساب می آید، ستاره ای بین‌المللی که مشتری پروپاقرصی همچون رئال مادرید دارد. اما او حالا به دنبال ترک چلسی است و این جدایی برای باشگاه نقطه ای منفی است. این که چرا هازارد تصمیم به جدایی گرفته خود جای بحث دارد.

هازارد در حالی سال 2012 لیل را ترک کرد که پیشنهادهای زیادی داشت، اما او عنوان کرد برای قهرمانی و کسب موفقیت، چلسی را انتخاب کرده است. ازقضا چلسی در سالهای اخیر هیچگاه یک مدعی جدی در لیگ قهرمانان نبود. ستاره بلژیکی در طی هفت فصل حضور در استمفوردبریج فقط دو بار با این تیم قهرمان لیگ برتر شد. دلیلی که زمانی باعث شد هازارد راهی چلسی شود، حالا احتمالاً باعث جدایی او می شود. هازارد می خواهد بیشتر دیده شود و عناوین فردی را هم بدست آورد. رئال مادرید گزینه ای ایدئال به حساب می آید.

تصمیمات اثرگذار در سطوح آکادمی

عملکرد چلسی در سطوح آکادمی در طی سالیان اخیر بی نظیر بوده است. چه در مورد مدیران آکادمی و چه مربیان و چه حتی زیرساخت‌ها. بی دلیل نبوده که چلسی موفق شد ۵ بار پیاپی قهرمان جام حذفی جوانان شود. در عین حال قدرت تیم های پایه چلسی از تیم های ۸ ساله تا ۱۸ سال، در فوتبال انگلیس ثابت شده است.

اما یک نکته منفی در این میان وجود دارد، چلسی در سالهای اخیر از بازیکنان جوان خود بیشتر از آنکه در ترکیب اصلی بهره ببرد، درآمدزایی کرده است. در دهه اخیر شاید هیچ تیمی به اندازه چلسی از فروش بازیکنان آکادمی خود به سود نرسیده است. همین حالا هم چلسی بیش از ۴۰ بازیکن قرضی در تیم های دیگر دارد که خیلی هایشان فرصت حضور در ترکیب تیم اصلی را پیدا نمی کنند و در سطوح بالاتر با پیراهن تیم های دیگر خوش می درخشند.

سیاست استخدام - اخراج مربیان تیم اصلی در بازه های زمانی کوتاه مدت نیز بدین معناست که مربیان خوب می دانند به جای توجه به رشد و پرورش بازیکنان جوان، باید تمام تمرکز خود را معطوف به نتایج تیم اصلی در درون زمین کنند. و بدین شکل فرصتی برای خودنمایی بازیکنان جوان محصول آکادمی پیدا نمی شود. جای تعجب ندارد که اکنون کالوم هادسون اودی خواستار ترک چلسی است.

هدر رفت هزینه

اگرچه همانطور که گفته شد چلسی در طی فصول اخیر در فروش بازیکنان آکادمی درآمد خوبی را کسب کرده است. اما در عین حال در خرج کردن درآمد کسب شده خیلی معقولانه عمل نکرده است و خروجی خوبی بدست نیاورده است. در طی سالیان اخیر آنها نزدیک به 220 میلیون پوند خرج بازیکنانی کرده اند که اکنون یا در چلسی حضور ندارند یا هیچ اثر قابل توجهی در استمفوردبریج نداشتند.

بازیکنانی همانند باتشوایی، باکایوکو، موراتا، درینکواتر، ژیرو، زاپاکاستا و امرسون. اینها بخشی از این لیست طویل هستند که نه در دوران کونته و نه در زمان ساری، نتوانستند در چلسی بدرخشند. شاید جدایی امینالو و عدم قرار دادن فرد جایگزین به جای او، و بیشتر شدن قدرت گرانووسکایا در چلسی، در این موضوع کم تاثیر نبوده است.

استمفوردبریج، مقصدی نه چندان محبوب

در حال حاضر یک ستاره بزرگ اگر با پیشنهادهای مختلف از سوی باشگاه های بزرگ اروپایی مواجه شود، چرا باید به چلسی پیشنهاد مثبت دهد؟ چلسی باشگاه بزرگی است، در لیگ برتر حضور دارد و هنوز هم یک مدعی در فوتبال انگلیس محسوب می شود، لندن هم شهری بزرگ و زیباست.

اما بی نظمی های اخیر در رفت و آمد بازیکنان در چلسی در طی سالیان اخیر، این باشگاه را به مقصدی ایمن برای ستارگان فوتبال بدل نکرده است. آنها می بینند که تقریباً هر دو سال یکبار، تغییراتی وسیع در ترکیب تیم و کادرفنی رقم می خورد و چه بسا که آنها هم در این توفان های گاه و بیگاه، جایگاهشان را از دست بدهند. این موضوع در مورد مربیان هم بدتر شده است. پیش تر سیمئونه و گواردیولا پیشنهاد چلسی را در رد کرده بودند و آن هم زمانی که چلسی داعیه بیشتری در اروپا داشت و هنوز ثبات بیشتری در تیم اصلی دیده می شد. اما اکنون وضع بدتر هم شده است. به طور مثال فصل گذشته، از همان هفته های نخست بحث برکناری کونته مطرح بود و اکنون نیز جایگاه ساری ایمن نیست.

آینده رومن آبراموویچ

آینده مالک روس چلسی همچنان مورد بحث است. مردی که چلسی را به جایگاه کنونی رساند، حالا کمتر از هر زمان دیگری در طی 15 سال اخیر در صحنه دیده می شود. البته این موضوع جنبه ای سیاسی هم دارد. مدتی قبل بود که روابط روسیه و غرب تیره شد و در این بین یک اتفاق موجب شد تا اوضاع میان انگلیس و روسیه بدتر شود. بعد از این ماجرا بود که دولت انگلیس شاید به تلافی اقدام روسیه، در کار روس های مقیم انگلیس دست اندازی کرد و در این بین ویزای اقامت آبراموویچ در انگلیس تمدید نشد.

آبراموویچ هم که در طی سالهای اخیر پول زیادی را به فوتبال انگلیس تزریق کرده بود، با دلخوری از این موضوع، برنامه پیشرفت ورزشگاه جدید چلسی را به تعویق انداخت. به این ترتیب بحث های زیادی در مورد فروش باشگاه توسط او شکل گرفت و هنوز هم این شایعات ادامه دارند.

پیشروی منچسترسیتی

اوایل هزاره سوم این چلسی بود که تیم قدرتمند فوتبال انگلیس در پنجره نقل و انتقالات بود، اما پس از آن منچسترسیتی هم از راه رسید و پول های نفتی اماراتی‌ها، بدل به رقیبی برای آبراموویچ و چلسی شد. در طی سال های اخیر منچسترسیتی توانسته با موفقیت های درون زمین، تا حد زیادی با قانون فیرپلی مالی (بازی جوانمردانه مالی) کنار آید. اما چلسی در سال های اخیر در این موضوع خیلی موفق نبوده است.

موضوعات دیگری نیز در میان است؛ به طور مثال در حال حاضر چلسی کوچکترین استادیوم را در بین شش غول جزیره دارد و از نظر درآمدزایی از جنبه های فوتبالی با فاصله از چند تیم بزرگ دیگر لیگ برتر قرار دارد. به طور مثال همین فصل پیش بود که سانچز قصد ترک آرسنال را داشت، ولی رقابت برای جذب او معطوف به دو تیم شهر منچستر شد. اگرچه کونته علاقه زیادی برای جذب این بازیکن داشت و به شدت خواهان خرید او بود چلسی وارد عرصه نشد. این مثال نشان می دهد که چلسی در شرایط کنونی حداقل توان رقابت مالی را با دو غول منچستر ندارد.