بودیمیر؛ مهاجم درست در جای نادرست

آی اسپورت: وقتی ماریو بودیمیر کروات از تیمی با اعتبار دینامو‌زاگرب و با هفت گل زده در نیم‌فصل اول به پرسپولیس پیوست‌، ‌بسیاری منتظر درخشش زود‌هنگام او در ترکیب سرخپوشان بودند‌، ‌اما عملکرد آماری و فنی این بازیکن نه ‌تنها پیشرفتی در این چهار دیدار نداشته‌،‌ بلکه بازی به بازی اثر‌گذاری مرد سی‌و‌سه ساله کمتر هم شده‌است‌.

بودیمیر در آخرین دیدار خود مقابل تیم انتهای جدولی استقلال خوزستان‌،‌ علیرغم حضور کاملش در ترکیب‌،‌ تنها چهار پاس سالم و یک نبرد موفق را به ثبت رساند تا نگرانی‌ها پیرامون خودش را افزایش دهد‌‌. هر‌چند چهار دیدار معیار دقیقی برای قضاوت در مورد عملکرد یک مهاجم خارجی تازه‌ وارد به لیگ ایران نیست‌،‌ اما خارج بودن ماریو از جریان مسابقه در اکثر دقایق بازی جای تأمل بسیاری دارد‌.‌

نگاهی دقیق‌تر به تک‌تک کنش‌های مؤثر بودیمیر نشان می‌دهد او بازیکن باکیفیتی است و نوع ضربه‌زدن او به توپ و کنترل‌های توپش به‌خوبی گویای ماجراست‌،‌ اما نوع استراتژی پرسپولیس برانکو در کنار آرایش دو مهاجمه‌ی این تیم‌، ماریو را خود‌به‌خود از جریان مسابقه‌‌ خارج می‌کند‌. ‌

تمایل سرخپوشان به در اختیار داشتن توپ و تحمیل کردن بازی خود به تیم مقابل‌، ‌موجب تجمع حریف آن‌ها در نیمه‌ی زمین خودی می‌شود و پرسپولیس برای شکستن سد دفاعی حریفان‌، ‌نیاز به یک مهاجم با توانایی حمل توپ و بازیِ پشت به دروازه‌ی بالا برای بازی بین خط هافبک و دفاع تیم حریف دارد‌‌، ‌کاری که گادوین منشا در یک و نیم فصل حضور خود به خوبی آن را انجام می‌داد و علی‌رغم ثبت آمار گل‌زنی پایینش‌،‌ دقایق زیادی از مسابقه را درگیر با مدافعان و هافبک‌های حریف بازی می‌کرد‌. ‌

این موضوع باعث شد علی علیپور در دوران حضور منشا به عنوان زوج خود‌، ‌بیشترین آمار گل‌زنی‌اش را ثبت کند‌،‌ در‌حالی که در دوران حضور طارمی‌،‌ این خودِ علیپور بود که مهاجمِ بین خطوط تیم بود و اکثر موقعیت‌ها به طارمی ختم می‌شد‌.

با اضافه شدن بودیمیر به ترکیب‌،‌ علیپور بار دیگر به نقش خود در دوران حضور طارمی برگشته و به مراتب کمتر از گذشته صاحب موقعیت می‌شود‌(دو گل علیپور یکی از روی نقطه‌ی پنالتی و دیگری روی ضد‌حمله‌ای که خود آغازگرش بود‌،‌ به ثمر رسیده است)‌ و این آمار گل‌زنی علیپور را پایین خواهد آورد‌،‌ از طرفی بودیمیر توانایی بسیار پایینی در بازی روی زمین دارد و بعید است بتواند همانند طارمی یا منشا حرکات ترکیبی را با علیپور شکل دهد‌، ‌او در واقع یک سانتر فوروارد کلاسیک است که قدرت تمام‌کنندگی بالایی دارد و بیشتر برای تیم‌هایی که با یک مهاجم هدف بازی می‌کنند‌،‌ مناسب به‌نظر می‌رسد‌. ‌

حال مهم‌ترین پرسش علت خرید یک چنین مهاجم گران‌قیمتِ با‌‌کیفیتی است که سبک بازی‌اش سنخیتی با سبک پرسپولیس برانکو ندارد‌،‌ معضلی که شاید باعث شود در ادامه‌ی فصل و برای جلوگیری از پایین آمدن آمار گل‌زنی علیپور و پرسپولیس‌،‌ از نعمتی‌، عالیشاه‌، ‌ترابی یا شریفی زوج جدید شماره‌ی هفتاد ساخته‌شود‌.‌