ارتباط فرانسوی؛ سنت شکنی کلوپ و لیورپول؟

وبسایت نود: به نقل از دیلی میل، از پاتریک ویرا تا انگولو کانته، بازیکنان فرانسوی به موفقیت های بزرگی در لیگ برتر رسیده اند. در حقیقت اگر لیورپول به قهرمانی لیگ برتر برسد، اولین تیم قرن ۲۱ لیگ جزیره خواهد شد که این موفقیت را بدون داشتن حتی یک بازیکن فرانسوی جشن گرفته است.

یورگن کلوپ سرمربی قرمزها هرگز خود را یک ضد فرانسه نشان نداده است. او یکی از منتقدان جدی "برکسیت" بود و تمام تلاش خود را برای جذب نبیل فکیر، ستاره لیون و یکی از قهرمانان روسیه ۲۰۱۸ انجام داد. اما این انتقال هیچ وقت انجام نگرفت تا در بین ۲۲ بازیکن مورد استفاده کلوپ در فصل جاری، هیچ کدام اهل فرانسه نباشند.

از میان ۲۲ بازیکنی که صدرنشینی لیورپول تا به این جای فصل ۱۹-۲۰۱۸ را رقم زده اند، ۷ بازیکن از انگلیس، ۳ بازیکن از برزیل و ۲ بازیکن از هلند دیده می‌شوند. بلژیک، کامرون، کرواسی، مصر، گینه، پرتغال، سنگال، اسپانیا، سوئیس و اسکاتلند هم هر کدام یک نماینده در تیم لیورپول داشته اند.

این نکته تاریخی، یعنی حضور حداقل یک بازیکن فرانسوی در ترکیب قهرمانان لیگ برتر از آغاز قرن 21، امیدواری های منچسترسیتی را بیشتر می‌کند. آن ها برای جذب آیمریک لاپورته از بیلبائو در ژانویه 2018، 54 میلیون پوند هزینه کردند و در کنار او، بنجامین مندی را هم در ترکیب خود می‌بینند.

اولین قهرمان لیگ جزیره در قرن 21 (فصل 00-1999) منچستریونایتد بود که میکائیل سیلوستره را در ترکیب خود داشت. در ترکیب شیاطین سرخ هیچ بازیکنی در این فصل به اندازه مدافع فرانسوی به عنوان بازیکن ثابت به میدان نرفت تا نقش او در این قهرمانی اهمیت بیشتری پیدا کند. سیلوستره به همراه یونایتد سه قهرمانی لیگ برتری دیگر را هم تجربه کرد.

فرگوسن از زمان حضور کانتونا در اولدترافورد به جذب بازیکنان فرانسوی علاقه نشان داد. فرگی در تابستان 2000 فابین بارتز، قهرمان جهان و اروپا را جذب کرد و این دروازه بان نیز به همراه شیاطین سرخ، در سال های 2001 و 2003 قهرمانی لیگ برتر را تجربه کرد.

در پروسه بازسازی یونایتد به دست خود فرگوسن، پاتریس اورا تبدیل به یکی از ستون های منچستر شد و در سال های 2007، 2008، 2009، 2011 و 2013 پنج بار با شیاطین سرخ بر بام فوتبال انگلیس ایستاد. اما آثار حضور فرانسوی ها در لیگ برتر، در هیچ تیمی به اندازه آرسنال آرسن ونگر مشهود نبود.

در حقیقت آخرین قهرمانی های توپچی ها در لیگ برتر در سال های 2002 و 2004 (شکست ناپذیران) زمانی به دست آمد که ونگر تیم خود را با محوریت تیری آنری، پاتریک ویرا و روبر پیرس ساخته بود. اما در کنار این بازیکنان، فرانسوی های دیگری نیز توانستند سهمی ولو اندک در قهرمانی های آرسنال در اوایل هزاره سوم داشته باشند؛ بازیکنانی نظیر گائل کلیشی، پاسکال سیگان، ژرمی آلیادیره و سیلوین ویلتورد.

چلسی از این ایده الگوبرداری کرد. رومن آبراموویچ چلسی را خرید و برای کسب قهرمانی دست به دامن ژوزه مورینیو شد. اما در قهرمانی های آبی ها در سال های 2005 و 2006 هیچ نامی پررنگ تر از کلود ماکه‌له‌له به نظر نمی‌رسد؛ بازیکنی که تعریف جدیدی از یک هافبک دفاعی را وارد فرهنگ فوتبال انگلستان کرد. در قهرمانی دوم، بازیکنانی مثل ویلیام گالاس و لاسانا دیارا نیز ماکه‌له‌له را همراهی می‌کردند.

مورینیو رفت، آمد و باز هم رفت. در این بین مربیان دیگری قدم به استمفوردبریج گذاشتند اما هیچ کدام نتوانستند بدون بازیکنی فرانسوی به قهرمانی برسند.

دوگانه چلسی در سال 2010 با هدایت کارلو آنچلوتی با خلاقیت فلورن مالودا و گلزنی های نیکلاس آنلکا حاصل شد. مورینیو در سال 2013 به چلسی بازگشت و در قهرمانی دوباره آبی ها در سال 2015، کورت زوما و لویک رمی در مجموع 34 بار برای چلسی به میدان رفتند. قهرمانی چلسی با آنتونیو کونته در سال 2017 نیز با میدان داری انگولو کانته به دست آمد؛ مرد سال فوتبال جزیره که 12 ماه قبل از آن، همراه با لسترسیتی قهرمانی شگفت آوری در لیگ برتر را تجربه کرده بود.

در بین قهرمانان این سال ها تنها به منچسترسیتی اشاره ای نکردیم. اگرچه فلسفه فوتبالی سیتیزن ها حول خلاقیت بازیکنان اسپانیایی شکل گرفته اما این تیم همیشه جایی برای فرانسوی ها داشته است.

سمیر نصری و گائل کلیشی به همراه روبرتو مانچینی (2012) و مانوئل پیگرینی (2014) با سیتی قهرمانی را جشن گرفتند. در فصل گذشته و در قهرمانی تاریخی سیتی در لیگ برتر، الیاکیم مانگالا، بنجامین مندی و آیمریک لاپورته 3 عضو فرانسوی سیتی بودند.

کلوپ تمام تلاش خود را برای اولین قهرمانی لیورپول در 29 سال اخیر به کار گرفته است. اما به نظر می‌رسد او در این راه باید با یک آمار نیز بجنگد، آماری که نشان می‌دهد در هر قهرمانی، همیشه پای یک فرانسوی در میان بوده است!