وفاداران بزرگ؛ پوزخندی به دنیای سرمایه‌سالار

سایت نود: هنوز هم دنیای فوتبال، وفاداران به یک تیم خاص، کم ندارد. ماجرا فقط در اسطوره‌های قدیمی مانند توتی خلاصه نمی‌شود. اگر به وفاداری در عصر جدید فوتبال بدگمان هستید، این لیست را بخوانید.

دروازه‌بان‌های وفادار

گویا نگهبانان حریم دروازه بیشتر از دیگران نگران ترک پست‌هایشان هستند و در بین بازیکنان حاضر در این لیست دروازه‌بان‌ها و مدافعان وسط بیشترین تعداد را به خود اختصاص داده‌اند. در بین ۲۵ بازیکنی که طولانی‌ترین همکاری را با باشگاه‌هایشان داشتند، نام ۸ دروازه‌بان و در بین ۵۰ بازیکن اول، ۱۰ دروازه‌بان و ۱۱ مدافع میانی به چشم می‌خورد.

اولین‌ها

در صدر این لیست سرجیو پلیسیر مهاجم تیم قعرنشین کیه‌وو است که با ۱۸ سال و ۸ ماه حضور در این تیم با توجه به ۳۹ ساله بودنش شانسی برای نزدیک شدن به رکورد داران محبوب این فهرست ندارد. فرانچسکو توتی، مالدینی، گیگز و تد ساگار به ترتیب به تیم‌های رم، میلان، منچستر و اورتون حدود ۲۴ سال وفادار ماندند و مهاجم نه‌چندان مطرح کیه‌وو برای ۶ سال اضافه کردن به رکوردش خیلی پیر به نظر می‌رسد.

اما شاید بتواند از پویول و تونی ادامز به زودی سبقت بگیرد.ولکان دمیرل و ایگور آکینفیف اولین دروازه‌بان‌های وفادار هستند که با 5 ماه اختلاف و بیش از 16 سال حضور در تیم‌های فنرباغچه و روستوف، رده‌های سوم و چهارم این فهرست را در اختیار دارند.

مسی درخشان، حتی در وفاداری

لیونل مسی جوان‌ترین چهره در بین 10 نفر اول است ‌و با 31 سال سن و بیش از 15 سال پوشیدن پیراهن آبی و اناری بارسا در جایگاه هفتم قرار گرفته است. کریستیانو رونالدو هم اگر همچنان در ترکیب منچستریونایتد باقی مانده بود با حدود 16 سال سابقه احتمالا کمی بالاتر از مسی قرار می‌گرفت. البته باید دانست مسی در ترکیب بارسا از پول و افتخار و حمایت و موفقیت و جام و‌ توپ طلا و هر مقوله‌ جذاب دیگری، چیزی کم نداشت و ندارد و دلیلی هم برای رفتنش وجود ندارد. در مورد رفتن رونالدو از رئال‌مادرید هم باید علت را از فلورنتینو پرس جویا شد اما در مورد ترک یونایتد می‌توان از خود او پرسید.

کاپیتان ده‌روسی هم با بیش از 15 سال وفاداری به تیم رم و قرار گرفتن در جایگاه دوم این جدول نشان داده که جانشین بر حق کاپیتان توتی است و احتمالا بیش از 10 سال دیگر هم می‌توانیم شاهد یک کاپیتان دیگر از جمع گرگ‌ها در بین وفادارترین‌ها باشیم.

در جهانی که فوتبال را هر روز بیشتر به عنوان یک نوع تجارت می‌شناسد و بازیکنان هم به دلایل مختلف از جمله جاه‌طلبی، کسب افتخارات و درآمد بیشتر در حال تغییر باشگاه‌هایشان هستند، وفادار ماندن اتفاق ساده‌ای نیست و نمی‌توان به سادگی از کنار این پدیده گذشت.

بازیکنانی که هر کدامشان در مقاطعی می‌توانستند با بهانه‌های مختلف مسیر ماجراجویی را در پیش بگیرند و تن به جدایی بدهند، وفاداری به تیمشان را به هر موفقیت دیگری ترجیح دادند و حتی بعضی‌ها سوختند و از جوایز بزرگ و موفقیت‌های چشم‌گیر چشم پوشیدند تا وفادار بمانند؛ حتی اگر توپ طلا یا عنوان قهرمانی‌ هم دریافت نکنند، یک بار لایق ایستاده تشویق شدن هستند.