حاج رضایی: دوست دارم دربی، پرگل باشد

فارس: امیر حاج‌رضایی کارشناس فوتبال ایران در خصوص ارزیابی‌اش از یک سال گذشته فوتبال ایران نکات جالب و خواندنی را مطرح کرد که در زیر می خوانید:

اگر فکر می‌کنید مردم با حضور در جام جهانی راضی می‌شوند آدرس را گم کرده‌ایم

در سال ۹۷ و در ابتدای سال در جام جهانی بودیم و در انتهای آن در جام ملت‌ها. در اولی نتایج آبرومند گرفتیم و در دومی خیر. آرزوی مردم ما این است که در جام‌های جهانی از مرحله گروهی صعود کنیم اما کماکان برآورده نشد. نمی‌خواهم صحبت‌هایم رنگ و روی انتقادی بگیرد، اما به هر حال اگر سقف آروزی ما این است که فقط به جام جهانی برسیم و آنجا براساس قرعه با تیم‌های مطرح جهان روبه‌رو شویم و فکر کنیم که مردم ما راضی شده‌اند، آدرس را گم کرده‌ایم.

می‌توانیم به لیگ نمره مثبت بدهیم

ما می بینیم که قهرمان آسیا چه مسیری را طی می‌کند و در نیمه‌ای قرار می‌گیرد که تیم‌های قدرتمند آنجا هستند، آنها حاصل کار، اندیشه و برنامه‌ریزی درست را دیدند و ما به خانه برگشتیم. فوتبال ایران از نظر ملی شکوفا نیست. هر حرکت و حتی نوع فرهنگ بازی کردن ما با مشکلاتی مواجه است که البته همه آن بر گردن فدراسیون کنونی نیست، بلکه یک دهه است این اتفاق رخ می‌دهد. ما در سطح ملی توفیقی نداشتیم، اما در لیگ‌مان نسبت به سالهای گذشته بهتر بودیم، چهره‌های جوان زیادی رشد کردند و رقابت‌ها تنگاتنگ شده است،بنابراین می‌توانیم به لیگ نمره مثبت بدهیم.

مدیریت، سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی سه سرفصل مهم فوتبال است

من در دوران جوانی در کلاسی که فیفا برگزار کرد و هاولانژ رئیس وقت فیفا که به تهران آمده بود شرکت کردم، در آنجا گفتم فوتبال سه سرفصل دارم، مدیریت، سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی هریک از این فاکتور نباشد، دو فاکتور دیگر از بین می‌رود. فرض کنید یک مدیر ناتوان که سرمایه هم دارد روی کار بیاید، اما چون ناتوان است کار را خراب می‌کند، کما اینکه در ایران نمونه‌های آن را زیاد داشته‌ایم، همینطور عکس آن. اگر یک مدیر توانمند در رأس کار باشد ولی پول و سرمایه دراختیارش قرار ندهند با مشکل روبه‌رو می‌شود، او باید چه کار کند. پیوند عمیقی بین این سه فاکتور جود دارد، می‌تواند از کشورهای خارجی یا همین ترکیه الگوبرداری کند که نوع تفکر و اندیشه‌ای که در آنجا حاکم است مانند کشور خود من است، ببینیم آنها چطور پیشرفت کردند.

به مردم اطلاعات بد می‌دهیم و آنها دچار هیجانات غیرواقعی می‌شوند

مدیران ما دقیقا متوجه شدند که با نتیجه‌گیری صندلی‌هایشان حفظ می‌شود، آنها نتیجه‌گرا شدند، بنابراین مربیان نیز متوجه شدند با نتیجه می‌توانند دستمزدهای بالا بگیرند. همه تیم‌های دنیا برای نتیجه گرفتن مبارزه می‌کنند و این یک اصل است، اما شیوه ما به گونه‌ای است که به پیروزی‌های مقطعی می‌رسیم، اما به پیروزی‌های پایدار خیر. مطلقا به پیروزی‌های پایدار نخواهیم رسید. آنچه انجام دادیم، برای پیروزی‌های مقطعی بوده تا از آن بهره‌برداری کنیم. تنها متولیان فوتبال مشکل‌سازی نیستند، بلکه جامعه رسانه‌ای و کارشناسی هم مقصر است.ما وقتی تیم معمولی مانند ویتنام را می‌بریم، آن را حماسی می‌کنیم و توقع مردم را خیلی بالا می‌بریم.اطلاعات بد به مردم می‌دهیم و این باعث می‌شود مردم از این دیدگاه‌های اشتباه دچار هیجاناتی بشوند که واقعیت ندارد.

بهترین جای ورزشگاه آزادی را به بزرگواران و گرامیان می‌دهیم

ورزشگاه آزادی نماد فوتبال کشور ما است، اما بهترین جای آن را به بزرگواران و گرامیان می‌دهیم و تماشاگر ما باید با جیب خالی به جایی برود که شاید با دوربین بتواند بازی را نگاه کند. مسائل دیگری هم مانند سرویس‌دهی نامناسب، بحث تردد تماشاگران و... وجود دارد که همه آنها را می‌دانند،به قول ریوالدو فوتبال برای پابرهنه‌هاست، فیفا به بهانه مدرن کردن ورزشگاه ماراکانا برای فینال جام جهانی هویت ملی و فرهنگی آن را گرفت.

ما به میدان‌هایی نیاز داریم که به همایش ملی تبدیل شوند

من آرزو می‌‌کنم این نوروز آغازگر یک سری تحولات بشود که روی لب مردم خنده بنشیند و از این فشار و شرایط سخت و دشوار فاصله بگیرند، همچنین آرزو می‌کنم فوتبال ملی ما با پیروزی‌هایش دل مردم را شاد کند و کسانی که فوتبال را اداره می‌کنند، به بعد عاطفی و انسانی فوتبال هم توجه کنند و فقط به فکر نتیجه‌گرایی نباشند. نگاه کنند به تماشاگرانی که با عشق می‌آیند، قرار نیست تیمی همیشه ببرد، ما دیدیم در فینالی که پرسپولیس نتوانست برنده باشد، مردم باز هم تیم‌شان را تشویق کردند و خوشحال بودند با اینکه قهرمان نشدند. ما به این میدان‌ها نیاز داریم. به میدان‌هایی که به همایش ملی تبدیل می‌شوند. دوست دارم دربی نوروزی هم بازی پرگلی باشد و اگر هم با نتیجه مساوی تمام می‌شود،واقعا فوتبال بازی کنند تا مردم از آن لذت ببرند.