استقلال سوار بر قطار بی‌مقصد!

ایران ورزشی: بگو مگو های علی خطیر و پندار توفیقی در یک برنامه تلوزیونی و به درازا کشیدن جدل های آن ها به رسانه های مکتوب زوایای تازه ای از تخلفات مدیرتی در بدنه باشگاه استقلال را نمایان کرده است. افشاء گری های این دو علیه هم به حدی وسیع بود که دایره ای از سوالات مهم را پدید آورده است. پرسش هایی که هیچ پاسخی برایش نیست!

عمق تخلفات در مباحث قراردادی بازیکنان و مربیان به قدری وسیع است که متولیان اصلی باشگاه ونهاد های بالادستی مرتبط را به کنکاشی تازه درباره آنچه طی سال های اخیر در باشگاه استقلال رقم خورده، دعوت می‌کند و حقیقتا باید روشن شود که زیر پوست این باشگاه چه گذشته و چرا سلسله ای از تخلفات اداری، مالی در قراردادها رخ داده است؟!

پرسش ها را می‌شود این گونه پشت سر هم قطار کرد: چرا قرارداد وینفرد شفر به یک میلیون و 200هزار دلار افزایش پیدا کرده است، قراردادی که مجاز بود تا 600هزار دلار فزونی یابد؟ مسببان آن چه کسانی هستند؟ ماجرای مبالغی که در ازای فروش امید نورافکن گم شده نیز قابل پیگرد است.

اوج شگفتی ازافشاء گری اخیر اما از نقطه ای رقم می‌خورد که یک طرف این مجادله ها(توفیقی) مدعی شد باشگاه استقلال می‌توانسته مامه تیام را حفظ کند اما در ازای 400هزار دلار این بازیکن فروخته شده است. تیام در شرایطی از استقلال به تیم عجمان فروخته شده که مسئولان این باشگاه می‌توانستند اجازه جدایی به این بازیکن را ندهند.

پرسش ما هم همین است. وقتی استقلال خود به تیام نیاز داشت چرا این بازیکن در ازای 400هزار دلار فروخته شد و بازیکنان ناکارآمدی همچون گرو و نویمایر جذب شدند؟ عجیب نیست که بازیکنی با آن سطح از تاثیرگذاری به حراج گذاشته می‌شود و به جایش بازیکنانی با کمترین ارزش فنی و با دریافتی هایی بیشتر از آن حق انتقال، جذب می‌شود؟

درلابه لای این بحث ها نکته دیگری هم بیرون آمد. خطیر ادعا کرده که شفر گونسالوس و پاتوسی را نمی‌‌خواسته. این ادعا فارغ از آنکه دید فنی شفر را در مقابل مرتبه بازیکنان زیر سوال می‌برد آشکار می‌کند که جذب بازیکنان از راهی جز کانال مربی انجام شده است. این هم خود یک هرج و مرج و تخلف بزرگ است که هرگز به آن توجهی نشده است.

تردیدی نیست اگر استقلال به پدیده نمی‌باخت و از دایره مدعیان قهرمانی دور نمی‌شد و در لیگ قهرمانان آسیا نیز شانس آن چنانی برای صعود نداشت هیچ یک از این افشاء گری ها انجام نمی‌شد اما شکست های اخیر بوده که درواقع باعث شده افکار عمومی پی به ماوقع آنچه زیر پوست استقلال می‌گذرد، ببرد و از ریز اتفاقات آگاه شود.

این شکست ها را از منظری باید به فال نیک هم گرفت. باخت هایی که مقدمه ای شده برای افشای حقایق و شکاف هایی که میان تصمیم گیران باشگاه استقلال وجود دارد. تخلفات سیستماتیکی که لطمه بزرگی بر پیکره این باشگاه وارد ساخته است و استقلال را درگیر مشکلات عدیده کرده است و دود آن ها تا سال ها چشم ها را کور خواهد کرد. به راستی چه کسی می تواند از عهده این همه دیون برآید؟

نقطه ای که البته سال ها است دنبالش می‌گردیم همین جا است. تصمیم های فکر نشده، بدون حساب و کتاب و بی منطق که ریشه ناکامی های چند ساله استقلال بوده است. استقلال در حقیقت به همین دلیل است که سال ها است پشت جام قهرمانی مانده و حسرت تکرار افتخارات گذشته را می‌خورد. باید جورثومه همه مصائب استقلال در علل ناکامی را در همین ماجراها جست و جو کرد. نه جای دیگری.

استقلال کارش به جایی رسیده که با این مدیران به شخصی که مدرک مربیگری ندارد(فرزند خلف آقای شفر) در مجموع 220هزار دلار پول می‌دهد! حیرت انگیز نیست؟ این استقلال عجیب خسته کننده شده است.

حمیدرضا عرب