شمسایی: دایی را می‌زنیم، اما آن‌ها فالکائو را روی چشم‌شان می‌گذارند

ایران ورزشی: کریس رونالدو آهسته آهسته به رکورد علی دایی نزدیک می‌شود. این اتفاق را چند ماه قبل در فوتسال دیدیم که فالکائوی برزیلی از رکورد وحید شمسایی عبور کرد و توانست عنوان بهترین گلزن را از چنگ ستاره سابق تیم ملی فوتسال ایران در‌بیاورد.

شمسایی که بارها شایعه دعوتش به تیم ملی فوتسال ایران شنیده شده، صحبت‌های جالبی درباره این موضوع و همچنین تلاش کریس رونالدو برای شکستن رکورد علی دایی انجام می‌دهد. بخصوص جایی که بحث حمله صدا و سیما به شهریار پیش می‌آید و شمسایی می‌گوید برزیلی‌ها فالکائو را روی چشم‌شان می‌گذارند اما ما علی دایی را می‌زنیم و به راحتی گل‌های او را نادیده می‌گیریم.

انگار برای بازگشت شما به تیم ملی فوتسال خبرهایی در راه است.

نه، خبری نیست. اصلاً مگر باید خبری باشد؟

اما می‌گفتند شاید شما دعوت شوید، چند گل بزنید تا رکورد خودتان را از فالکائو پس بگیرید. یعنی این اخبار واقعیت ندارد؟

به هیچ‌وجه. بحث خودم را رها کنید، چون نمی‌خواهم صحبتی انجام بدهم. واقعیتش دنبال این نیستم که بازی کنم و حتی حرفی در این رابطه بزنم. یک دوره‌ای ۴ تا ما زدیم، حالا یکی دیگر ۶ تا زده. اینها زیبایی ورزش را نشان می‌دهد و من هم دیگر علاقه‌ای به این حرف‌ها ندارم.

حیف نیست این رکورد به یک برزیلی برسد؟

فالکائو چهار بار خداحافظی کرده اما دوباره او را به تیم ملی آورده‌اند. چرا؟ چون رکورد را بزند و به نام کشورش ثبت کند. البته این را هم بگویم که فالکائو بازیکن بزرگی است و قسمت این بوده که بهترین گلزن فوتسال در رده ملی شود.

یعنی این رکورد را به نام فالکائو بنویسیم؟

بله، فالکائو این رکورد را به نام خود ثبت کرد و دیگر نیازی نیست صحبتی در این باره انجام بدهیم.

اما مشابه چنین اتفاقی در فوتبال هم شاید رخ بدهد. کریس رونالدو در ماه‌های اخیر گل‌های فراوانی به ثمر رسانده و به رکورد علی دایی نزدیک شده.

نباید روزهای خوشی که علی دایی برای ما در رده ملی و باشگاهی رقم زده را فراموش کنیم و او را از یاد ببریم. دایی حتی مدتی در لیگ امارات، قطر و جام باشگاه‌های اروپا نیز درخشیده و نام ایران را سر زبان‌ها انداخته. او با گل‌های فراوان و زیبایی که به ثمر رساند، چندین و چند سال برای فوتبال ایران افتخار آفرید. دایی اسطوره‌ای است که باید تا ابد در یادها بماند چون او بی‌بدیل بود، جانشینی هم ندارد. این درست که رونالدو به تعداد گل‌های دایی نزدیک شده اما قرار نیست این رکورد شکسته شود. علی دایی بزرگ است و همیشه بزرگ می‌ماند. او جزو مفاخر ورزش ایران است و همیشه باید به او افتخار کنیم.

اما رونالدو هم با گل‌هایی که مقابل تیم‌هایی نظیر آندورا و اوکراین به ثمر رساند به رکورد دایی نزدیک شد.

در فوتسال برای فالکائو مقابل جزایر سلیمان و کاستاریکا بازی گذاشتند تا به رکورد من برسد. اگر برای رونالدو هم چنین بازی‌هایی ترتیب بدهند می‌تواند از رکورد دایی بگذرد. قشنگی و جذابیت فوتبال هم به این اتفاق‌هاست.

البته علی دایی با این عناوین هم از انتقادها در امان نمانده. نمونه‌اش را در یکی از برنامه‌های ورزشی تلویزیون دیدیم که مجری، رکورد دایی را به سخره گرفت و بحث بازی با مالدیو را پیش کشید. حتماً این صحبت‌ها را شنیده‌اید که با واکنش دایی هم همراه شد.

آنهایی که پشت تریبون می‌آیند و به راحتی صحبت می‌کنند، آیا خودشان مالدیو را از نزدیک دیده‌اند؟ آیا تا کنون پای‌شان را روی چمن ورزشگاه گذاشته‌اند؟ ضربان قلب و استرس را حس کرده‌اند؟ آیا آنها بلدند به همسایه خودشان گل بزنند که راجع به مالدیو صحبت می‌کنند؟ چرا مالدیو را می‌بینند اما عربستان، چلسی و میلان را نه؟

این رفتار را با رفتار خارجی‌ها، مثلاً همین برزیلی‌ها با فالکائو می‌توان مقایسه کرد؟

اصلاً چیزی هم برای مقایسه گذاشته‌اند؟ برزیلی‌ها برای رسیدن فالکائو به اهدافش او را روی چشم‌شان می‌گذارند. چند بازی تدارکاتی مقابل تیم‌های درجه چندم برایش تدارک دیدند و پایش ایستادند. آن وقت ما بزرگان خودمان را می‌زنیم و از آنها انتقاد می‌کنیم. این زشت است، بی‌حرمتی است. اینها جز کینه‌ورزی و غرض چیز دیگری نیست. علی دایی اما با انتقاد آدم‌های کوچک، بزرگی‌اش را از دست نمی‌دهد.

حتی این موضوع را با تمسخر به زبان آوردند که دایی هم به تیم ملی برگردد و دوباره بازی کند. فکر می‌کنم کنایه‌ای به شما بود که می‌خواستید برگردید و رکورد را حفظ کنید.

فقط این را بگویم که آنها جزو آدم‌هایی نیستند که قلب و روح‌شان برای موفقیت ورزش ایران می‌تپد. خیلی از آدم‌ها روزی، رزق و خرج‌شان از ایران تأمین می‌شود اما رو در روی بزرگان کشور می‌ایستند. همیشه می‌گویم خدا نکند آدم‌های کوچک روی صندلی‌های مهم بنشینند.

به نظر شما رونالدو با مسیری که طی می‌کند می‌تواند رکورد دایی را بشکند؟

نمی‌شود چیزی را پیش‌بینی کرد. رونالدو ۳۵ ساله شده اما هنوز در اوج قرار دارد. او در مصاحبه‌ای هم گفته دوست دارم همراه تیم ملی پرتغال بهترین عملکرد را به نمایش بگذارم. او هرگز در مورد رکورد حرفی نزده و ما هم دوست نداریم این اتفاق بیفتد.

اما اگر بیفتد، دومین رکورد هم از دست می‌رود.

حتی اگر رونالدو رکورد را بشکند، دایی باز هم برای ما بزرگ و اسطوره باقی خواهد ماند.