صدای رسای استقلال: می‌خواهیم زنده بمانیم

ایران ورزشی: فارغ از تمام حواشی هفته‌های اخیر، بی‌توجه به انتقادهای مدیریتی که حتی در روز پیروزی هم از سوی هواداران ادامه دارد، بازیکنان استقلال در تقابل نیمه حساس با سایپا به واقع همچون بغض فرو خورده‌ای بودند که میان یأس‌ها و ناامیدی‌ها فریاد می‌زدند: می‌خواهیم زنده بمانیم!

استراماچونی و شاگردانش هم می‌دانستند که پیروزی مقابل دو تیم لیگ یکی و غلبه بر گل‌گهر که یکی از مدعیان سقوط به دسته پایین‌تر است هرگز نمی‌تواند آب رفته را به جوی بازگرداند و چهره‌ای تازه و شاید مدعی از این تیم بی‌آزار بسازد. بازیکنان استقلال برای اینکه در ردای مدعی جدی گرفته شوند و قوی و آزار‌دهنده باشند، به یک پیروزی قابل اتکا نیاز داشتند؛ به بردی بزرگتر.

هر چند که نام سایپا را سال‌ها است در میان بزرگان فوتبال ایران نمی‌بینیم و این تیم همواره میانه جدولی است و به حداقل‌ها دل می‌بندد اما پیروزی ۴ گله آبی‌ها مقابل رقیب تهرانی‌شان تلنگری بود بر افکار مدعیان و نیمه مدعیان تا این تیم را جدی بگیرند.

آری، استقلال را باید در میان سیلاب مصدومیت‌ها جدی گرفت حتی در غیاب داریوش شجاعیان که فصل را از دست داده است؛ بازیکنی که برخلاف فصول قبل بدل به یکی از مهره‌های محوری و کلیدی شده بود. استقلال در فقدان این بازیکن اثرگذار نیز می‌تواند در هیبت همان مدعی که در جدال با سایپا روی پرده نمایش آمد، جلوه کند. چرایش روشن است...‌

در بازی با سایپا روحی واحد در استقلال شکل گرفته بود، افکاری به هم متصل و درهم بافته که یک هدف را دنبال می‌کرد. برای موفقیت یک تیم در حقیقت همین ویژگی و همین فاکتور کفایت می‌کند؛ با هم بودن. به تعبیری دیگر برخورداری از یک هارمونی منسجم تاکتیکی که یک هدف را دنبال می‌کند؛ گل زدن، پیروز شدن و حفظ دروازه در عالی‌ترین شکل ممکن.

استقلال در واقع وقتی تیم بهتری شد که تضادهای تاکتیکی‌اش از بین رفت و عمیقاً متعادل شد. در روزهای نیمه بحرانی که امتیازها یکی بعد از دیگری از کف می‌رفت تیم استراماچونی را بی‌برنامه، سست و فاقد انعطاف‌پذیری تاکتیکی دیده بودیم. تیمی که انگار نمی‌دانست چه می‌‌خواهد و یا اگر می‌دانست قادر به اجرایش نبود. فوتبال در عین پیچیدگی‌های ریز و درشتش بسیار هم ساده است. این سادگی در نمایش استقلال مقابل سایپا به وضوح دیده شد. جایی که موقعیت‌سازی آسان و گل‌ زدن نیز آسان‌تر پدیدار شد.

فوتبال همین است. چیزی که بارسلونا سال‌های سال در برابر دیدگان تماشاگرانش قرار داده در حقیقت بالاترین سطح از این سادگی است و استقلال و امثالهم نیز اگر قابلیت اجرای شمه‌هایی از آن سادگی و‌ زلالی را هم داشته باشند در دایره رقابت‌های خود می‌توانند حرف‌های بسیاری برای گفتن داشته باشند.

فصل پیش پرسپولیس برانکو روی همین مدار حرکت کرد. روی جاده سادگی و وحدت تاکتیکی و البته انسجام روحی و روانی.

استقلال استراماچونی نیز در همین راه اگر قدم بردارد که در بازی با سایپا برداشت صدایش رسا‌تر به گوش خواهد رسید و بردها یکی بعد از دیگری پدیدار خواهند شد. استقلال باید بتواند همین نمایش که مقابل سایپا اجرا کرد را تکرار کند حتی مقابل پارس جم و بعد از آن تراکتور. انتظار این استقلال را می‌کشیم...‌