پاشازاده: بیایید پشت ویلموتس و شجاعی باشیم

ایران ورزشی: مهدی پاشازاده، پیشکسوت باشگاه استقلال و بازیکن ارزشمند سال‌های دور تیم ملی بر این باور است که تیم‌ ملی در صورت حمایت شدن به جام‌ جهانی صعود می‌کند و این شرایط نگران‌کننده به زودی از ذهن همه پاک خواهد شد.

پاشازاده در حالی که نظم و انضباط برخاسته از تفکرات کی‌روش را می‌ستاید اما در عین حال اعتقاد دارد که نباید قیاسی میان کی‌روش و ویلموتس انجام شود. پاشازاده انتظار و سعی و تلاش دوباره را راه حل کسب پیروزی‌های تازه می‌داند. پاشازاده به آینده تیم ملی خیلی امیدوار است و از اعماق وجودش تیم‌ ملی را حمایت می‌کند. او حتی حامی مسعود شجاعی هم هست...

تیم ملی در شرایط نسبتاً نیمه بحرانی قرار گرفته و احتمال حذف از مرحله پیش مقدماتی جام جهانی وجود دارد. چه عواملی باعث به وجود آمدن این شرایط شده؟ آیا می‌شود به استراتژی ویلموتس ایراد گرفت؟

اتخاذ استراتژی خیلی مهم است. تیمی که در چنین مراحلی بازی می‌کند باید برای هر بازی هدفگذاری مناسبی داشته باشد. ویلموتس در هر دو بازی که با شکست میدان را ترک کرد، برای پیروزی تیمش را به میدان فرستاده بود. هم در بازی با بحرین او برد می‌‌خواست و هم در بازی با عراق. ویلموتس در همان بازی با بحرین اگر تیمش را برای کسب تساوی به میدان می‌فرستاد بدون شک به نتیجه دلخواه می‌رسید.

در چنین مراحلی کسب امتیاز مهم است. مهم این نیست که شما به چه شکلی بازی می‌کنید. کی‌روش با همین حربه در فوتبال آسیا آقایی می‌کرد. او می‌دانست که در هر برهه تیمش را باید با چه ترفندی به میدان بفرستد. انتخاب استراتژی خیلی مهم است که متأسفانه ویلموتس نتوانست در این ۲ بازی که با شکست همراه بود انتخاب درستی داشته باشد.

شما تصور کنید الان تیم ملی هم مقابل بحرین و هم مقابل عراق به مساوی رسیده بود! آیا الان ما درباره حذف احتمالی تیم ملی حرف می‌زدیم؟ هرگز. باید باور کنیم که در انتخاب روش بازی در این ۲ بازی اشکال داشتیم. شاید اگر در این ۲ بازی مساوی می‌کردیم با ۲ مساوی در تهران و به لطف گل‌های زده بیشتر به عنوان تیم اول به مرحله بعد می‌رفتیم. به هر حال این بازی‌ها گذشته و باید به فکر روزهای آتی باشیم.

نکته‌ای که در تیم ملی وجود دارد و شاید شما هم آن را قبول داشته باشید، نوعی بی‌انگیزگی و شاید بهتر است بگوییم عدم فرمانبری کافی بازیکنان از سرمربی تیم ملی است. در این 2 بازی به عینه دیده شد که تیم ملی فاقد انگیزه‌های کافی بود. آیا این بی‌انگیزگی را شما هم مشاهده کردید؟

یک نظم پذیری و دیسیپلین خاصی در شیوه کار کی‌روش بود که به نظر می‌رسد اکنون در تیم ملی وجود ندارد. تیم ملی دارد مرحله گذار را طی می‌کند و من هرگز قصد ندارم تیم ملی کنونی را با زمان کی‌روش قیاس کنم اما دلایلی وجود داشت که تیم ملی را در زمان مربیگری کی‌روش آقای فوتبال آسیا کرده بود.

می‌توانم اینطور به ماجرا نگاه کنم که تیم ملی هنوز نتوانسته خودش را با تفکرات ویلموتس هماهنگ کند. آن چیزی که ویلموتس می‌خواهد هنوز در تیم ملی اجرا نمی‌شود و این یعنی ما به زمان نیاز داریم تا خودمان را با فلسفه و تفکرات سرمربی جدید هماهنگ کنیم. این ماجرا زمانبر است اما من اعتقاد دارم که با گذشت زمان همه چیز بهبود پیدا می‌کند.

این صحبت شما بدان معنا است که به ویلموتس اعتماد کنیم و همچنان سکان هدایت تیم ملی را به دستان او بسپاریم؟

من یک سؤال از شما دارم. الان ویلموتس را برکنار کنیم و یک سرمربی جدید بگذاریم، آیا کاری از دست سرمربی جدید ساخته است؟ نه، اینطور نیست. تنها کسی که می‌تواند اوضاع را بهتر کند همین آقای ویلموتس است. به اعتقاد من تنها شخصی که این مشکل را می‌تواند جمع کند خود ویلموتس است و ما باید به او اعتماد کنیم و اجازه دهیم کار را به همین منوال پیش ببرد. باید به ویلموتس کمک کنیم و از نقد‌های احساسی و گزنده دوری کنیم.

باید منطقی جلو برویم و از پریشان کردن افکار مربیان تیم ملی و بازیکنان بپرهیزیم. این رویکرد می‌تواند ما را به دستاورد‌های تازه برساند. به اعتقاد من همه باید پشت سرمربی تیم ملی باشیم. حتی پشت بازیکنان. حتی پشت مسعود شجاعی که بعد از بازی با عراق دیدم در صفحات مجازی به شدت علیه او صحبت می‌کردند. آخر چرا باید به خاطر یک خطا اینگونه زحمات شجاعی را نادیده بگیریم؟ چرا نباید او را حمایت کنیم؟ شجاعی زحمات زیادی برای فوتبال ایران کشیده و یک بازیکن بزرگ و ارزشمند است.

شما بر این باورید که مسعود شجاعی خوب بازی کرد؟

بله، من اعتقاد دارم شجاعی خوب بود. در نیمه اول او همه کار کرد. نیمه دوم شاید می‌توانستند تعویضش کنند اما نکردند. داور در آن صحنه که شجاعی را اخراج کرد، دچار اشتباه شد. او نباید مسعود را اخراج می‌کرد. مسعود کاری نکرد که مستحق اخراج باشد.

شاید بخشی از انتقاد‌ها نشأت گرفته از تصمیم‌های فنی ویلموتس بود. برای مثال بسیاری اعتقاد دارند که برخی آماده‌ها از حضور در ترکیب تیم ملی جا مانده‌اند. جای دوری نرویم. وریا غفوری را مثال بزنیم یا علی کریمی و حتی مهدی ترابی را که در بازی‌های اخیر تیم‌های باشگاهی خود نمایش مطلوبی داشت. چرا ویلموتس از این بازیکنان آماده استفاده نکرد؟

من یک سؤال دیگر از شما دارم. اگر همین اسامی که شما نام‌شان را بردید در ترکیب حضور داشتند و تیم ملی می‌باخت باز هم همین حرف را می‌زدید؟ قطعاً استراتژی شما تغییر می‌کرد و می‌گفتید چرا از بازیکنان باتجربه‌تر استفاده نشد. مسأله‌ای که باعث شکست تیم ملی شد به اعتقاد من علاوه بر انتخاب نکردن استراتژی نامناسب، بدشانسی هم بود. ما شانس نداشتیم. اگر شانس داشتیم لااقل از این ۲ بازی دو مساوی می‌گرفتیم و کارمان به اما و اگر نمی‌کشید. الان هم چیزی تمام نشده. تیم ما ۲ باخت در کارنامه دارد که قابل جبران است. تیم ما می‌تواند به مرحله بعد برود اما باید پیش‌شرط‌هایش رعایت شود.

چه پیش‌شرط‌هایی باعث صعود تیم ملی می‌شود؟

حمایت، حمایت و باز هم حمایت. باید پشت ویلموتس و کاپیتان تیم‌ ملی باشیم. نباید آنها را که چون حالا باخته‌اند به حال خود رها کنیم. تیم ما ظرفیت صعود به مرحله بعد را دارد. تیم ما هنوز شانس صعود است. در این گروه اگر دوم هم بشویم به مرحله بعد می‌رویم. آن وقت می‌توانیم در فرصت مناسب‌تر تصمیم‌های بهتری بگیریم. من منکر نظم و انضباطی که در زمان مربیگری کی‌روش بود یا استراتژی که او انتخاب می‌کرد نیستم اما اعتقاد دارم که این تیم هم در صورت اعتماد و حمایت به جام‌ جهانی می‌رود.

هنوز چیزی از دست نرفته است. تیم ما ۴ بازی دیگر پیش رو دارد و اگر بتوانیم امتیاز‌های مناسب را جمع کنیم به مرحله بعد می‌رویم. اینکه عراق ۲ توپ می‌آورد و داخل دروازه ما می‌رود یا بحرین با یک پنالتی ما را می‌برد ملاک سنجش و ارزیابی دقیق تیم ملی نیست. شما دیدید که همان بحرین مقابل هنگ‌کنگ مساوی کرد. اتفاقاتی که در گروه می‌افتد گاهی خارج از استدلال‌های ما است و نباید ناامید شویم.

نقش فضای مجازی در بیان این تحلیل‌ها را تا چه اندازه پررنگ می‌دانید؟

خیلی زیاد. نوعی جوزدگی و رفتار خام و نسنجیده در فضای مجازی وجود دارد و متأسفانه برخی هم به آن استناد می‌کنند. یک حرکت اشتباهی از سوی مسعود شجاعی انجام شد آن همه سر و صدا نباید می‌شد! چرا همه روی موج سوار می‌شوند؟ چرا دائم ویلموتس را با کی‌روش قیاس می‌کنند؟ اینها بد است. من خودم از کی‌روش تعریف کردم اما هر مربی نظریات و عقاید خودش را دارد. نباید این دو را در یک ظرف قرار داد.

شما فکر می‌کنید همین عراق که ما را برد مگر در لیگش کم پول به بازیکنان می‌دهند؟ باور کنید گاهی پول‌هایی می‌دهند که در فوتبال ما نمی‌دهند. ما اگر انتقادی می‌کنیم باید با آگاهی باشد. بعضی‌ها کورکورانه هرچه می‌‌خواهند می‌گویند. حرف من این است که نباید با حرف‌های ناسالم فضا را به هم بزنیم و همه چیز را خراب کنیم. فضای مجازی پدر فوتبال ما را درآورده است. امیدوارم شرایط بهتر شود.