دنیزلی دفاع وسط می‌خواهد

ایران ورزشی: مگر می‌شود تیمی با امکانات و ستاره‌های تراکتورسازی باشد و مصطفی دنیزلی هم روی نیمکت بنشیند، آن وقت این تیم را در زمره مدعیان قهرمانی در لیگ برتر قرار ندهیم. حتی اگر تراکتورسازی سه شکست متوالی را تجربه کند، باز هم دلیل نمی‌شود که نام این تیم را از جمع تیم‌های قدرتمند جدا کنیم و از آنها فاکتور بگیریم. تیمی که هفته‌های ابتدایی لیگ را توفانی آغاز کرد و در ۷ بازی دروازه‌اش بسته ماند اما در سه بازی اخیر شکست خورده و طعم پیروزی را نچشیده است.

تراکتورسازی همراه با سپاهان، تیم‌هایی بودند که در ۷ هفته نخست گلی دریافت نکردند. دلیل این موضوع را باید در تفکرات سرمربی، درخشش دروازه‌بان‌ها و همچنین مدافعانی بدانیم که روزهای خوب و کم‌اشتباهی را سپری کردند. یکی از نقاط ضعف تراکتورسازی- در قیاس با سپاهان - کمبود بازیکن در قلب خط دفاع بود که باعث بی‌انگیزگی بازیکنان این تیم و سپس ثبت سه شکست متوالی شد.

از همان فصل نقل و انتقالات مشخص بود که تراکتورسازی در دفاع با مشکلات متعددی مواجه خواهد شد. بخصوص وقتی دیدیم این تیم تنها دو مدافع مرکزی تخصصی در اختیار دارد و مجبور است در هر شرایطی دست به دامن این دو بازیکن شود. تیم‌هایی که برای کسب عنوان قهرمانی می‌جنگند، برای هر پست حداقل دو بازیکن آماده در اختیار دارند. به عنوان نمونه پرسپولیس در مرکز خط دفاع، جلال حسینی، محمد انصاری، محمدحسین کنعانی‌زادگان و شجاع خلیل‌زاده را در لیست دارد و به اینها می‌توانیم محسن ربیع‌خواه و گاهی محمد نادری را هم اضافه کنیم.

تراکتورسازی اما از همان ابتدای فصل تنها به محمدرضا خانزاده و ایمان سلیمی تکیه کرد و گاهی هم رضا اسدی را عقب‌تر آورد و از او در دفاع وسط استفاده کرد. نه تنها مدافعان میانی تراکتورسازی، بلکه تمام بازیکنان حاضر در لیگ‌های مختلف، وقتی ببینند رقیبی ندارند و تحت هر شرایطی در ترکیب قرار می‌گیرند، ناخوداگاه دچار بی‌انگیزگی می‌شوند که نمونه‌ای از این اتفاق را این فصل در تراکتورسازی دیده‌ایم.

در بازی‌های نخست، مصطفی دنیزلی از زوج خانزاده- سلیمی در مرکز خط دفاع استفاده کرد اما برای سه بازی مقابل سایپا، پارس‌جنوبی جم و استقلال در هفته‌های پنجم، ششم و نهم، دنیزلی از رضا اسدی در دفاع وسط استفاده کرد و خانزاده را روی نیمکت نشاند. همین جابه‌جایی‌ها باعث شد تا تراکتورسازی سه شکست متوالی را تجربه کند، از آن وضعیت فوق‌العاده خارج شود و با صدر جدول فاصله بگیرد.

ایمان سلیمی تا پایان هفته دهم، ۱۰ بار در ترکیب تراکتورسازی قرار گرفته و روی هم ۸۷۸ دقیقه در زمین بوده. او مدافع وسط اصلی تراکتورسازی است و در کنار او خانزاده ۸ بار در ترکیب قرار گرفته و ۶۰۶ دقیقه در زمین حضور داشته. به اینها باید رضا اسدی را هم اضافه کنیم که ۱۰ بازی انجام داده و ۷۴۱ دقیقه در زمین بوده که در سه تا از آنها بازی در دفاع وسط را تجربه کرده است. تراکتورسازی در سه بازی آخر، ۸ گل دریافت کرده که مهم‌ترین دلیل آن همان بی‌انگیزگی مدافعان میانی است که به آنها اشاره کردیم. اگر دفاع وسط را با پست دروازه‌بانی در تراکتورسازی مقایسه کنیم به این موضوع پی می‌بریم که چنین مسأله‌ای چقدر در نتایج تراکتورسازی نقش داشته.

در دروازه تراکتورسازی دو دروازه‌بان حضور دارند؛ محمدرشید مظاهری و محمدرضا اخباری. همین باعث شده تا رشید مظاهری با انگیزه‌ای بالا در ترکیب قرار بگیرد و بهترین فرم خود را حفظ کند. دروازه‌بانی که حتی در سه شکست متوالی تراکتورسازی، کم سیو نکرده و مهارهای ویژه‌ای انجام داده است. شاید اگر دو مدافع وسط تخصصی در لیست تراکتورسازی حضور داشتند، این تیم همین حالا هم در صدر جدول حضور داشت.

همین بی‌انگیزگی باعث شده تا مصطفی دنیزلی درخواست جذب یکی دو مدافع وسط آماده را به مسئولان تراکتورسازی بدهد. بازیکنانی که بیایند و با حضورشان، با یک تیر دو نشان را بزنند. هم در ترکیب تراکتورسازی قرار بگیرند و هم به سایر مدافعان این تیم انگیزه بدهند. اتفاقی که اگر رخ بدهد، می‌تواند بار دیگر تراکتورسازی را به جمع مدعیان درجه یک قهرمانی اضافه کند.