پیوس: آرزویم این است که مربی پرسپولیس شوم

ورزش سه: موفقیت تیم چوکای تالش در لیگ ۲ بهانه ای شد تا دقایقی پای صحبت های مهاجم افسانه ای تیم پرسپولیس بنشینیم. مربی ای که از او در تیم های سپیدرود، خونه به خونه و شهید قندی نیز عملکرد مثبتی ثبت شده است.

*آقا فرشاد چه خبر از تیم چوکای تالش؟ تا به این جای کار تیم موفقی بوده اید.

ما از ابتدای بازی ها همیشه در صدر جدول بوده ایم. فکر می کنم فقط یکی دو هفته بود که این موقعیت را از دست دادیم. تیم خوبی جمع و جور شده است. نزدیک به ۷۵ درصد از بازیکنان تیم بومی هستند. مهره های جوان و جویای نام و باتجربه ها در تیم جمع شده اند و با هم به سوی یک هدف بزرگ حرکت می کنیم. صعود به لیگ یک. البته اکنون ما فقط صدرنشین هستیم و هیچ چیز برای ما تمام نشده است و برای صعود به لیگ یک باید همین روند را دنبال کنیم.

یکی از دلایل موفقیت تیم چوکا اشتیاقی است که بازیکنان برای صعود دارند و این کمک می کند موفقیت تیم را به خوبی ترسیم کنیم. هم چنین فلسفه من در مربیگری در سایه رفاقت با بازیکنان رعایت نظم و انضباط تیمی است و برنامه ریزی می کنیم همه کارها طبق برنامه از پیش تعیین شده جلو رود. کار منظم و تاکتیکی را انجام می دهیم و شاید باورش برای شما سخت باشد من و همکارانم فیلم بازی حریف را بیش از ۹ تا ۱۰ بار نگاه می کنیم تا با شناخت کافی از نقاط ضعف و قوت حریف به میدان برویم.

از نظر هزینه هم یکی از تیم های متوسط لیگ ۲ هستیم و برای صعود به لیگ یک هزینه های آنچنانی متحمل نشدیم. اینجا من از شکری؛ نماینده مردم شهر در مجلس به خاطر حمایتی که از تیم دارند تشکر کنم و امیدوارم در پایان با صعود به لیگ یک جواب محبت های ایشان و مردم شریف تالش را به خوبی بدهیم.

*صحبت از هواداران کردید. آیا استادیوم تختی تالش هنوز قلعه عقاب ها است؟

بله. یکی از دلایل حضور من در تیم چوکا همین هواداران بودند. واقعیت این است من دوست ندارم در تیم های بدون تماشاگر کار کنم. دل هواداران در این شهر پاک است. آنها به سر تمرین و بازی ما می آیند و به خوبی تیم را تشویق می کنند. تماشاگران دلیل اصلی موفقیت ما هستند. اکنون در بازی ها نزدیک به ۱۰ هزار تماشاگر داریم و اگر استادیوم ۲۰ یا ۳۰ هزار نفری بود باز هم همین تعداد تماشاگر به استادیوم می آمدند. اینجا پیر و جوان فوتبال و چوکا را دوست دارند.

*پروسه مربیگری شما در جایی متوقف شد. در حالی که پیش بینی می شد سر از تیم های خوب و بزرگ تر در بیاورید.

من عاشق کارم هستم. همین الان همه بچه های تیم به مرخصی رفته اند و من در شهر مانده ام و فیلم بازی ها را نگاه می کنم. مربی پروازی نیستم. از طرفی به کار در تیم چوکا افتخار می کنم و اصلا تصورم این نیست که تیم کوچکی است. اما برای اینکه به سوال شما پاسخ داده باشم باید بگویم من آدم رک و راستی هستم و همیشه از تیم و بازیکن دفاع کرده ام و خیلی از مدیران این نوع رفتار را دوست ندارند.

در لیگ برتر ما مربی با هر عملکردی می ماند و تنها جای مربیان است که با هم عوض می شود در حالی که در هیچ یک از کشورهای دنیا این چنین نیست. مربی وقتی دو سه فصل نتواند در تیمی موفق عمل کند دیگر به او توجهی نمی شود. اما اکنون شما در لیگ برتر می توانید متوجه حضور مربی ای شوید که در یک دهه اخیر هیچ موفقیتی نداشته است. من آرزو دارم روزی سرمربی تیم پرسپولیس شوم و تجربیات خود را به بازیکنان انتقال دهم.

سال هاست که مدرک حرفه ای گرفته ام و دراین مسیر به تلاش خود ادامه می دهم تا در نهایت به آرزوی خود برسم. من این توانمندی را در خود می بینم روزی سرمربی تیم پرسپولیس شوم و حتما هم در تیم موفق خواهم بود چون فلسفه من رفاقت با بازیکن و توامان نهادینه کردن نظم و انضباط در تیم است.